The Union Of People's Fedaian Of Iran
اخبار    سرسخن    مقالات سیاسی    اعلامیه ها    ديدگاه ها    کارگری    زنان    دانشجویی    مسئله ملی    اجتماعی    رويدادهای بين المللی    برای جهانی دیگروسوسياليسم    حقوق بشر    گفتارهای رادیویی    یادها    در راه کنگره    اعلان ها    موضوعی    گفتگو      
صفحه اول معرفي و تاريخچه  |   اسناد سازمان  |   آرشيو  |   پيوندهاي ديگر  |   آدرس هاي ما  |   آرشيو مقالات

راهي ديگر - بيانيه ي «زناني ديگر» در مورد شرايط کنوني

دي ماه ۱٣۹۰ زناني ديگر

راهي ديگر - بيانيه ي «زناني ديگر» در مورد شرايط کنوني يکشنبه ۴ دي ۱٣۹۰ دور جديدي از کشمکش ميان جمهوري اسلامي و دولت‌هاي غربي و مشخصا آمريکا آغاز شده است. طرفين يکديگر را به استفاده از موشک و بمب افکن تهديد مي‌کنند و براي بسياري اين سوال پيش آمده که آيا با احتمال يک درگيري نظامي بين جمهوري اسلامي و آمريکا (و يا ائتلافي از نيروهاي ناتو، به صورتي که در ليبي رخ داد) روبرو هستيم؟ و در اين صورت چه بايد کرد؟ در پاسخ به اين سوال نيروهاي سياسي طبقاتي مختلف (از نيروهاي معروف به «جنبش سبز» تا اپوزيسيون «چپ» و سکولار جمهوري اسلامي) به تکاپو افتاده و صف‌بندي و ائتلافات جديدي در صحنه‍ي سياسي کشور شکل گرفته است. پررنگ‌ترين آن‌ها دو گرايش مخرب است که يکي مدافع دخالت‌گري نظامي قدرت‌هاي غربي در ايران است و راه «رهايي» را از طريق بمب‌افکن‌هاي ناتو مي‌بيند، و گرايش ديگر تحت عنوان «دفاع از مرز و بوم» چشم به روي مرتجعين حاکم بر ايران و وضعيت فاجعه باري که نتيجه‍ي بيش از سي سال حاکميت اسلامي است بسته و تلويحا مردم را در شرايط يک درگيري نظامي به اتحاد با جمهوري اسلامي فرا مي خواند. در جنبش زنان آغازگر سياست «ياري گرفتن» از دولت‌هاي سرمايه‌داري غرب، برخي از کنشگران جريان «کمپين يک ميليون امضاء» بوده که اعلام کرده‌اند: «آزادي» را هر که بياورد خوش است! اين‌ها تا ديروز مردم را به همراهي با «جناح واقع بين جمهوري اسلامي» دعوت مي‌کردند، در جريان خيزش مردمي سال ٨٨ مرتبا در «مضرات» اِعمال قهر از طرف مردم قلم‌فرسايي مي‌کردند، و امروز با عوض شدن صحنه‍ي سياسي جهان، رنگ ديگري گرفته‌اند. حالا مردم را به همراهي با «واقع بيني» قدرت ناتو دعوت مي‌کنند. اين نکبت چند سويه‍ي سياسي، جهان نگري و اخلاقي را در بين بسياري از سخنگويان جرياناتي که زماني منتسب به کمپين يک ميليون امضاء و بعدها منتسب به «جنبش سبز» بودند مي بينيم. تحولات ليبي اين مدافعين سرمايه‌داري را به جنب و جوش انداخته و حيرتا که ديگر ضديتي با اِعمال قهر، آن هم از نوع «ناتو»‌اي آن و بمباران و کشتارهاي چند ده هزار نفري ندارند. نه به تجاوز و دخالتگري دولتهاي سرمايه داري غرب! قدرت‌هاي سرمايه‌داري براي سازماندهي حداکثر سود دست به جنگ‌هاي ارتجاعي، دخالت‌گري نظامي در کشورهاي ديگر مي‌زنند. ادعاي حمايت «بشردوستانه‍ي» دولت‌هاي سلطه‌گرغربي، ادعايي دروغين و فريبکارانه است و باور به آن حماقتي محض. اگر کسي ريگي به کفش نداشته باشد نمي‌تواند باور کند که قصد نيروهاي ناتو «نجات» مردم ليبي از چنگ ديکتاتوري فاشيستي قذافي بوده است. در چند ساله‍ي اخير قذافي چيزي جز فرمانبردار سياست‌هاي خود آن‌ها نبوده است. دخالت نظامي ناتو در ليبي يک جنگ ارتجاعي بود با هدف بدست آوردن مناطق نفوذ و به انحصار در آوردن اين منطقه‍ي نفت خيز در چهارچوب رقابت حريصانه‍ي قدرت‌هاي بزرگ سرمايه‌داري. هدف آن‌ها ايجاد حکومت جديدي بود با ائتلافي از عقب مانده‌ترين نيروهاي طبقاتي، اسلامي، عشيرتي و قبيله‌اي و با دستور کار نئوليبراليسم. نخستين اقدام دولت جديد ليبي پرداخت ميلياردها دلار به کمپاني‌هاي غربي است به منظور بازسازي ويراني‌هايي که پيش از همه خود مسبب اش بوده اند. طبق معمول زنان نخستين قرباني‌هاي اين جنگ ارتجاعي بوده اند. عبدل جليل، رئيس شوراي انتقالي ليبي در اولين نطق خود گفت: «از اين پس شريعت اساس‌ قوانين ليبي خواهد بود و چند همسري آزاد خواهد بود.» فجايعي که پس از يک دهه لشگرکشي به افغانستان بر سر زنان آنجا مي‌آيد، پيش روي ماست. قدرت‌گيري مجدد نيروهاي طالبان، نيروهاي اشغالگر و دولت کرزاي را به نيابت از آن‌ها واداشته تا مرتبا به طالبان امتياز بدهند و در مرکز اين امتيازات زير پا گذاشتن منافع و حقوق زنان، به مدرسه نرفتن دختران، «احترام» به اصول دين و تحميل قوانين شرع است. قدرت‌هاي بزرگ سرمايه‌داري بارها ثابت کرده‌اند که وقتي پاي منافع‌شان در ميان است به راحتي مي‌توانند دمکراسي مردمي، حقوق زنان و سکولاريسم را قرباني مطامع خود کنند. بنابراين آن‌هايي که دل به اين بسته اند که ناتو و آمريکا براي مردم ما آزادي و سکولاريسم به ارمغان بياورند، دچار کور ذهني هستند. اگر هم به اين دل بسته‌اند که در فرداي تحولات احتمالي ايران، آنان به سور و ساتي مي‌رسند و مثلا مقام وزارت امور زنان يا وزارت ارشاد به آنان تفويض مي شود در اشتباه‌اند. با وجود لشگري خودفروخته و کار کشته، و مهمتر از همه با وجود نيروها و مقاماتي از درون همين جمهوري اسلامي که تکيه‌گاه اصلي غربي‌ها خواهند بود، احتمال اينکه چيزي دست سخنگويان کمپين يا «سبز» را بگيرد کم است. شايد حداکثر موفق شوند مثل هميشه به نقش واسطه‌گري خود ميان مردم و مرتجعين ادامه بدهند. نه به جمهوري اسلامي! به جز «تضاد»هايي فرهنگي مابين بنيادگرايان اسلامي و فرهنگ غرب، جمهوري اسلامي بر عکس آن چه ادعا مي‌کند «ضدامپرياليسم» نيست. اين دروغي است که از ابتداي سر کار آمدن براي فريب مردم و همزمان فشار آوردن و امتياز گرفتن از قدرتهاي سرمايه داري به زبان آوردند. جمهوري اسلامي خودش بخشي از نظام سرمايه داري است و بند نافش وابسته به آن. همين امروز بيشترين وحشت شان اين‌ است که نفت ايران مشمول تحريم شود و طبقه‍ي سرمايه‌دار حاکم بر ايران نتواند آن‌را با سهولت صادر کند و بر پايه‍ي آن دلار گرفته و چرخ نظم ارتجاعي ديني خود را بچرخاند. کشمکش مابين جمهوري اسلامي و آمريکا، پيشينه تاريخي دارد. جمهوري اسلامي هميشه خواستار اين بوده که خودش کارفرماي درجه‍ي يک سرمايه‍ي جهاني در اين منطقه‍ي پرآشوب بوده و دست بالا را در ميان ساير دولت‌هاي منطقه داشته باشد. اما در جهاني که تعداد مدعيان و رقبا زياد شده، تحقق اين خواسته ميسر نبوده است. اين اختلاف طي سال‌ها دچار افت و خيز شده، اما حل نشده باقي مانده است. اين تضاد در ميان دولت‌هاي منطقه و جمهوري اسلامي نيز نمود يافته است. گاه عربستان کشور دوست و همسايه بوده که اسلام و خانه‍ي کعبه وجه اشتراکشان است و گاه لشگرکشي براي «نجات خانه‍ي خدا از چنگ وهابي ها» استراتژي جمهوري اسلامي شده است. گاه روي کار آمدن جناح اسلامگراي اردوغان در ترکيه براي جمهوري اسلامي بشارت دهنده‍ي «حکومت الله» در منطقه بوده و گاه اردوغان به شر مطلق و عامل «امپرياليسم» تبديل شده است. اختلافاتي که هم اکنون ميان جمهوري اسلامي و دولت‌هاي بزرگ غربي از نو سر بلند کرده است، تضاد ميان «اربابان جهان» است با وابستگان درجه‍ي دو که براي سهم خواهي بيشتر جفتک مي‌اندازند و ارباب عوض مي‌کنند. يک جناح با روسيه و چين قراردادهاي اقتصادي و امنيتي نظامي و مخابراتي مي‌بندد و روز بعد آن جناح به نفع قدرت سرمايه‌داري ديگري اين قراردادها را ملغي مي‌کند. اين آشفته بازار در جهان سرمايه‌داري که خود در مجموع گرفتار بحران است، مطلوب ِ قدرت‌هاي بزرگ نظم سرمايه داري نمي باشد. امروز جمهوري اسلامي درگير بحران‌هاي چندگانه‍ي اقتصادي و سياسي است. بحران دروني حاکميت اسلامي منجر به جناح‌بندي‌هاي «نامتعارف» و به جان هم افتادن چندين باند مافيايي در قدرت شده است، که سر هر يک از آنان به آخور يکي از قدرت‌هاي بزرگ متصل است، و همچنين باعث بحران بزرگ مشروعيت که در مناسبات ميان اکثريت مردم و کليت اين نظام نمود يافته است. نتيجه‍ي حاکميت جمهوري اسلامي بجز فقر و فلاکت براي اکثريت مردم چيز ديگري نبوده است. هر صداي دگر انديشي را خاموش مي کنند و بيشترين ستم را بر زنان اين کشور اعمال کرده اند. با ادغام دين و دولت، اسلام سياسي را با محوريت شيعه به جامعه تحميل کرده و بر پايه‍ي آن خرافه و عقب مانده ترين مناسبات اجتماعي و اخلاقيات ضد مردمي را رواج داده اند. ستم و تبعيض ديني و مذهبي را بر مردمي که ديني بغير از اسلام و مذهبي بغير از شيعه دارند، اعمال کرده اند. موج جديدي از تبليغات عليه اديان ديگر براه انداخته و زمزمه‌هاي شوم «بهايي کشي» راه انداخته‌اند. جمهوري اسلامي با نظام ايدئولوژيک تئوکراتيش همان اندازه ستمگر است که سرمايه‌داري غربي با روبناي دمکراتيک‌اش. اين دو تفکر لازم وملزوم هم بوده و به يکديگر فضا و پا داده اند. دو نظم و تفکر پوسيده و منسوخ‌اند و زندگي شان در گرو نابودي زندگي اکثريت مردم جهان است. راه و افق ديگر نظام سرمايه‌داري جهاني با همه‍ي اجزاي آن (يونان، آمريکا، انگليس، ايران، بحرين و....) در بحران فرو رفته اند. مردم مبارزه و مقاومت مي‌کنند و در برابر آنها نيروهاي ضدمردمي و سازشکار بيراه‌هاي «همراهي با اين يا آن» را قرار مي‌‌دهند. تفکر مخرب «بد و بدتر» ميان مردم رواج داده مي‌شود در حاليکه «بد و بدتر»، هر دو بدترند. ما زناني ديگر راه ديگري را برگزيده ايم که بارها در بيانيه‌ها و اعلاميه‌هاي خود پيش گذاشته ايم. راهي «ديگر» در درجه‍ي نخست يعني: - مبارزه‌اي از پائين، مردمي و متکي به قدرت مردم براي سرنگوني کليت نظام جمهوري اسلامي - استقلال از تمامي نيروهاي مرتجع و قدرت هاي بزرگ سرمايه‌داري جهاني و افشاي جنگ افروزي و مداخلات تجاوزگرانه‍ي آن‌ها - مبارزه براي ايجاد جامعه‌اي انقلابي، سکولار و فارغ از هرگونه سلطه‌گري طبقاتي، جنسيتي، نژادي و ... که در آن هيچکس نتواند ديگري را مورد بهره کشي و ستم اقتصادي سياسي، مذهبي، جنسي و....قرار بدهد درون جنبش سياسي ايران نيروها و عناصر کمونيست، مترقي و دمکرات بسياري مانند ما فکر مي کنند. اما پراکندگي در ميان اين نيروها بسيار است. به باور ما اضطرار شرايط کنوني و «قدرقدرتي» نيروهاي ارتجاعي و مخرب که صحنه را تيره و تار کرده‌اند، همکاري و همياري ميان نيروهاي مردمي را بيشتر از هميشه طلب مي‌کند. ما فکر مي‌کنيم که قابليت و امکان شکل‌گيري جبهه‍ي‌ متحدي از نيروهاي مذکور در بالا، با دو محور عمده‍ي «مبارزه‌اي مردمي براي سرنگوني جمهوري اسلامي/افشاگري و مبارزه عليه دخالت‌گري‌هاي دولت‌هاي بزرگ غربي و مشخصا آمريکا» وجود دارد. ما زناني ديگر تمامي نيروهاي کمونيست، مترقي و دمکرات را به تلاش جهت ايجاد اين جبهه متحد فرامي‌خوانيم. براي آغاز کار مي‌توان بنا به شرايط سياسي و امنيتي داخل و خارج، امکاني واقعي يا مجازي براي گفتگو و تبادل نظر ايجاد کرد. در اين تبادل‌نظرها و گفتگو‌ها به هم‌نظري بيشتر خواهيم رسيد و در نتيجه به راهکارهاي عملي و موثري جهت تحقق دوشعار بالا دست خواهيم يافت. ما دست هر نيرو و فرد مستقلي را که دو شعار بالا را محور فعاليت‌هاي خود قرار دهد مي‌فشريم و آماده همکاري هستيم. زناني ديگر دي ماه ۱٣۹۰

[ نسخه چاپی ]     [ بازگشت به صفحه اول ]


اخبار
درگيري فيزيکي مردم با گشت ارشاد در ميدان درکه تهران
تجمع حق التدريسان و معلمان پيش دبستاني مقابل مجلس
روزنامه رسمي حكم ابطال رياست مرتضوي را چاپ نكرد
دلار 2023 تومان ، سكه 747 هزار تومان
اظهار ناتواني دولتي ها در جلسه مجمع تشخيص
مقابل شهرداري ملارد رخ داد خودسوزي مقابل چشم شهردار
بازداشت يک فعال سياسي عرب در حميديه
خواستار پايان اعتصاب غذاي کبودوند هستيم
رييس اتحاديه ناشران و كتابفروشان:كتابفروشان به تعطيلي فكر مي‌كنند :
فدراسيون دوچرخه‌سواري هم «تعليق» شد
اخبار دانشجوئی
کوي دانشگاه تهران ۱۰ روز قبل و بعد از ۱۸ تير تعطيل است
اجراي دستورالعمل پوشش دانشجويان از اول مهر/ انتقاد از نيروي انتظامي۱۳۹۱/۰۳/۲۰
۶۲ درصد مدال‌آوران ايراني رقابت‌هاي علمي جهاني از کشور رفتند
ادامه‌ي تنش در دانشگاه مازندران به دنبال مرگ يک دانشجو
گزارش شوراي دفاع از حق تحصيل
سخنان وزير علوم افشاي نقض آشکار حقوق دانشجويان است
تجمع اعتراضي دانشجويان علوم پزشکي در مقابل مجلس و وزارت بهداشت
نويد بهاري دانشجويان از پشت ميله هاي زندان
تجمع ۵ روزه‌ي دانشجويان علوم پايه در مقابل وزارت بهداشت
اعتراض داريوش اجلالي، دانشجوي دانشگاه ياسوج با دوختن لب‌هايش
 
کارگران دربند را آزاد کنید

دانشجویان دربند را آزاد کنید

برگی از تاریخ

با یاد یاران

اسامی قربانيان کشتار زندانيان سياسی در سال ۶۷





شورای دانشجویان و جوانان چپ ایران











خبرگزاری مجموعه فعالان حقوق بشر در ایران










آرشیو آثار کلاسیک مارکسیستی









Copyright 2004 © etehadefedaian.org - All Rights Reserved - Administration