The Union Of People's Fedaian Of Iran
اخبار    سرسخن    مقالات سیاسی    اعلامیه ها    ديدگاه ها    کارگری    زنان    دانشجویی    مسئله ملی    اجتماعی    رويدادهای بين المللی    برای جهانی دیگروسوسياليسم    حقوق بشر    گفتارهای رادیویی    یادها    در راه کنگره    اعلان ها    موضوعی    گفتگو      
صفحه اول معرفي و تاريخچه  |   اسناد سازمان  |   آرشيو  |   پيوندهاي ديگر  |   آدرس هاي ما  |   آرشيو مقالات

نوزده بهمن سمبل مبارزه براي دمکراسي، عدالت و سوسياليسم

وهاب انصاري

آقاي احمد آزاد مطلبي در باره چرائي دعوت از آقاي رجبعلي مزروعي به مراسم سالگرد ١٩ بهمن نوشته است. او بر اين نظر هست که "متاسفانه پاسخ‌ها هيچيک به موضوع اصلي، يعني چرائي حضور رجبعلي مزروعي در جشن ۱۹ بهمن نمي‌پردازند و عمدتا مسائلي را پيش مي‌کشند که حداقل در اين لحظه موضوع مورد مناقشه نيستند." از نظر ايشان به دو دليل نميبايستي آقاي مزروعي به جشن ١٩ بهمن دعوت ميشد.
۱- "۱۹بهمن" سمبل مبارزه با ديکتاتوري، سمبل مبارزه براي رهائي، سمبل مبارزه براي آزادي، دمکراسي و عدالت اجتماعي و بويژه سمبل مبارزه چپ براي نابودي سرمايه و استقرار سوسياليسم است. در اين شکي نيست که «۱۹ بهمن» به جنبش چپ ايران تعلق دارد و صرفا سمبل مبارزه جنبش فدائي نيست، بلکه سمبل مبارزه جوئي آشتي ناپذير و ايستادگي تا پا جان در راه تحقق آرمانهاي چپ براي بهروزي و سرافرازي انسان‌ها است."
۲- "لازم به يادآوري نيست که مشکل اصلي جامعه ما تلفيق دين و حکومت است و اولين گام براي رهائي از اين مخمصه، جدائي دين از حکومت و سامان دادن به يک جمهور مردم است. اين به اين معني است که اولين شرط آزاديخواهي و دمکرات منشي در پذيرش جدائي دين از حکومت است."

آقاي احمد آزاد در ادامه تاکيد درستش بر جدائي دين از حکومت، مينويسد که "رجبعلي مزروعي تا اکنون سخني در لزوم جدائي دين از حکومت بيان نکرده است و هيچيک از اصلاح طلبان چنين نکرده‌اند. اصلاح طلبان حکومتي، که به دليل زياده خواهي‌هاي جناح خامنه‌اي-سپاه از گردونه قدرت به بيرون پرتاب شده‌اند، هرگز هدف خود را که همانا حفظ نظام موجود، اصلاح آن و بازگشت به قدرت است، را پنهان نکرده‌اند."
ايشان در ادامه مينويسد که "نقد بر اين نيست که چرا در روز «۱۹ بهمن» کسي غير از فدائيان به جشن «فدائي» دعوت شده است. نقد بر اين است که چرا يک فرد سياسي غير دمکرات، که در ايجاد اين حکومت مخوف سهيم و شريک بوده و اکنون نيز در پي بازسازي حکومت اسلامي و در آرزوي بازگشت به دوران «طلائي دهه حکومت خميني» است، به چشن پاسداشت روز تولد «فدائي» دعوت شده است."

فکر ميکنم با آقاي احمد آزاد در اين مورد اختلافي نداشته باشيم، که ما فدائيان در دوره هاي مختلف درک و برداشت هاي متفاوتي از مفاهيم دمکراسي، عدالت اجتماعي و بويژه "نابودي سرمايه داري و استقرار سوسياليسم" داشته ايم. در دوره تاريخي معين و کوتاهي از حيات سازمان فدائيان خلق (اکثريت) ما و آقاي احمد آزاد آنچه که از مفاهيم عدالت اجتماعي و دمکراسي و "نابودي سرمايه داري و استقرار سوسياليسم" ميفهمديم و برايش مبارزه ميکرديم، اين بود که جهان را به دو اردوگاه "امپرياليسم" و "سوسياليسم" تقسيم ميکرديم. در اين مبارزه خود را در کنار اردوگاه سوسياليسم و در کنار تمامي نيروهايي که عليه اردوگاه امپرياليسم مبارزه ميکردند، ميدانستيم. با همين نگاه به جهان و صفبندي نيروها، جايگاه و متحدين خودمان را تعيين ميکرديم. بر اساس تئوري ناظر بر اين ديدگاه خود را در کنار و متحد "خط امام" يافتيم. بر اساس اين ديدگاه دمکراسي و مبارزه براي دمکراسي را نه موضوع اولويت برنامه ايي خودمان، بلکه آنرا به ليبرال ها و بورژوازي نسبت داديم.
سازمان فدائيان خلق ايران (اکثريت) در روند نقد مشي "شکوفائي" به نقد بنيانهاي فکري و ايدئولوژيک ناظر بر آن مشي رسيد. نقد خود را نيز در پلنوم وسيع فروردين سال ١٣٦٥ و در کنگره اول خود در سطح جنبش منتشر کرده است. سازمان فدائيان (اکثريت) امروز خود را بعنوان يک سازمان چپ دمکرات معتقد به سوسياليسم دمکراتيک و انساني ميداند. اين تحولات فکري، نظري، برنامه ايي و سياسي در اسناد مصوب سازمان منعکس است. عملکرد سازمان در اين سالها مبتني بر اين رويکرد بوده است.
اگر منظور آقاي احمد آزاد از مبارزه براي سوسياليسم مبارزه با نابرابريهاي سياسي، اجتماعي، اجحافات نظام سرمايه داري در حق کارگران، زحمتکشان و اقشار فرودست جامعه است، که سازمان فدائيان خلق ايران اکثريت عميقا بر آن اعتقاد دارد. در رابطه با استقرار سوسياليسم اگر منظور، مبارزه براي ارزشهاي سوسياليسم و انتخابي آگاهانه در جريان اين مبارزه براي فراروئي از نظام سرمايه داري به نظام سوسياليستي باشد. سازمان فدائيان اکثريت باورمند به اين موضوع است. ايکاش آقاي احمد آزاد حداقل تعريفي از نگاهش به "نابودي سرمايه داري و مبارزه براي سوسياليسم" ارايه ميداد، تا ميتوانستيم. مشخصتر بحث بکنيم. بيان کليات از دمکراسي، عدالت اجتماعي و "نابودي سرمايه داري و مبارزه براي سوسياليسم" بدون آنکه تعريفهاي مشخصي از آنها ارايه بدهيم، هيچ کمکي به روشن شدن اختلافات و توافقات نميکند.
سازمان فدائيان خلق ايران اکثريت در کنگره دوازدهم خود در سند "سيما، ارزشها و نگاه سازمان فدائيان خلق ايران (اکثريت)" مخالفت و مرزبندي با نظام سرمايه داري و باورمندي خود به سوسياليسم را اينگونه فرموله کرده است: "سرمايه‏ داري با گسترش نابرابري‏هاي اجتماعي در عرصه جهاني و ملي، بهره‌برداري‌ غارتگرانه‌ از منابع‌ طبيعي، توليد و انباشت عظيم سلاح‏هاي مخرب و با ايجاد نظام بين‏ المللي متکي بر قدرت نظامي و سرمايه مالي و گسترش مصرف‏ گرائي، شرايط‌ زندگي حيات‌ در کره زمين‌ را به مخاطره افکنده است. سرمايه‏ داري قادر به و خواهان ايجاد هماهنگي و توازن بين آزادي، برابري، دمکراسي، رشد اقتصادي، حفظ محيط زيست و صلح درجهت تامين زندگي مطلوب و مناسب شان و حرمت انسان براي همه انسانها نيست.
ما مخالف و ناقد سرمايه‏ داري هستيم و براين باوريم که نمي‏توان سرمايه‏ داري را آخرين فرماسيون اقتصادي ـ اجتماعي تلقي کرد. تاريخ پايان نيافته است و تلاش بشريت براي دست‏يابي به جامعه مطلوب ادامه دارد."

در باره تحولات بخشي از اصلاح طلبان و شرط آقاي احمد آزاد براي همکاري با آنها، مبني بر اعتقاد آقاي مزروعي و بخشي از اصلاح طلبان به "جدائي دين از دولت"، اين را آقاي مزروعي صراحتا در جشن سازمان بيان کرد. اقاي احمد آزاد ميبايستي قبل از صادر کردن حکم غيرمستند خود، به فيلم سخنراني آقاي مزروعي در جشن سازمان که منتشر شده، مراجعه ميکرد. در آنجا آقاي مزروعي به صراحت ميگويد که "من معتقد به منشور حقوق بشر هستم و معتقد به جدائي نهاد دين از دولت هستم. عدم اين جدائي به استبداد منجر ميشود." (نقل به مضمون) اگر آقاي احمد آزاد نيروهاي سياسي و بخشي از اصلاح طلبان را نه بر مبناي تحولات فکري و سياسي امروزشان، بلکه صرفا بر اساس کارنامه سياسي ديروزشان به ارزيابي مينشيند و بر مبناي آن سياستگذاري ميکند، بايد ايشان به اين سوال ها پاسخ دهد که آيا يک نيروي سياسي جدي ميتواند، با اين متد در مقابل استبداد و ديکتاتوري بيشترين نيرو را بسيج نمايد؟ آيا رويدادهاي انتخابات ٢٢ خرداد ١٣٨٨ و بعد از آن، معروف به جنبش سبز، که بخشي از اصلاح طلبان در رهبري آن نقش داشتند و دارند و هزينه آن را با زندان، حصر خانگي و مهاجرت داده اند، يک جنبش دمکراسي خواهانه و عليه استبداد بود يا نه؟ آيا ميتوان اين جنبش دمکراسي خواهانه مردم ايران (جنبش سبز) و نقش اصلاح طلبان در آن را با مشي "شکوفائي و بنيانهاي فکري ناظر" بر آن را توضيح داد؟ اينها سوالهايي هستند که هر نيروي جدي سياسي و سياست ورز که ميخواهد در تحولات کشور نقشي داشته باشد و با جنبش دمکراسي خواهانه مردم ايران ارتباط برقرار کند و حضوري در آن داشته باشد، بايد به آنها پاسخ دهد.

اگر آقاي احمد آزاد از من بپرسد، که آيا آن برداشتي که اصلاح طلبان از مفاهيمي مانند دمکراسي، عدالت، سکولاريسم و جدائي نهاد دين از دولت دارند، هماني است که ما چپ ها داريم؟ من به صراحت ميگويم، نه. چرا که ما بعنوان يک نيروي چپ و سکولار اصلا نميتوانيم هماني باشم که اصلاح طلبان ديني هستند. اصلا نبايد هم تلاش بکنيم که عين هم باشيم، تا بتوانيم با هم عليه استبداد و براي عقب نشاندن ديکتاتوري همکاري و اتحاد عمل داشته باشيم.
ما وجود جامعه پلوراليستي و تنوع در نيروهاي سياسي و اجتماعي و تنوع انديشه ها را آنچنان که هست، واقعيت جامعه ايران دانسته و آنرا مي پذيريم. ما بعنوان يک نيروي چپ اساسا در مبارزه اجتماعي و برنامه ايي امان نميتوانيم با نحله هاي سياسي ديگر يکي باشيم. چشم بستن بر اين تنوع و پافشاري نکردن بر اين تنوع به جامعه چند صدائي لطمه ميزند و گرايشات استبدادي را در نيروها و جامعه تقويت ميکند. اوليه ترين اصل پذيرش دمکراسي و پلوراليسم در جامعه، پذيرش تنوع نيروهاي سياسي و اجتماعي گوناگون در جامعه است. تا زماني که اين اصل را نپذيريم، نه خود ميتوانيم به يک نيروي باورمند به دمکراسي تبديل شويم و نه ميتوانيم منشا مبارزه براي دمکراسي در کشورمان بشويم.
نظر سازمان فدائيان خلق ايران (اکثريت) همواره صراحت داشته است. سازمان فدائيان اکثريت نه بر اساس تئوري هاي ناظر بر دهه شصت بلکه بر اساس اعتقاد به پلوراليسم، منشور جهاني حقوق بشر، دمکراسي و پيونديابي و گسست ناپذيري اين مبارزه با مبارزه براي عدالت اجتماعي و سوسياليسم دمکراتيک و انساني، سياستهاي ائتلافي خود را تعيين ميکند. سازمان فدائيان خلق (اکثريت) نه بر اساس تقسيم جهان به دو اردوگاه شر و خير، مشي سياسي و برنامه ايي خود را توضيح ميدهد، بلکه بر اساس اعتقاد به دمکراسي و پذيرش تنوع در جامعه، متحدين خود را در ميان تمامي نيروهايي که تحول دمکراتيک پيدا کرده و در مقابل استبداد و ديکتاتوري و براي دمکراسي و پلوراليسم در جامعه مبارزه ميکنند، انتخاب ميکند.
آقاي احمد آزاد بجاي بيان کلياتي نامعلوم و نامفهوم و غيرمستدل، ميبايستي با استدلال و فاکت بيان ميکرد که به چه دليلي سازمان فدائيان خلق ايران (اکثريت) "چشم بر ماهيت غيردمکراتيک يک جريان سياسي" بسته است. حداقل در مورد آقاي مزروعي که فيلم سخنراني اش منتشر شده است، آقاي احمد آزاد حقيقت را وارونه جلوه داده و نتيجه دلخواه خود را گرفته است. ايشان بر اساس کدامين فاکت سازمان ما را به "فرصت طلبي و بي پرنسيبي سياسي" متهم ميکند. اگر بحث گذشته –سياست سالهاي ١٣٦٠-١٣٦١- است، چرا بايد فقط "سازمان فدائيان خلق ايران-اکثريت بدهکار مردم ايران و چپ" باشد؟ جايگاه و عملکرد خود آقاي احمد آزاد در کجاي اين بدهکاري قرار دارد؟ من در تعجبم چگونه آقاي احمد آزاد وارد روند وحدت با سازماني شده که "ترس از آن دارد که اين بدهي چنان سنگين شود که کسي را توان بازپرداخت آن نباشد"؟ آقاي احمد آزاد بجاي "تاسف بسيار"، بعنوان يک نيروي سياسي مسئول و جدي، انتظار از شما اين است که اينگونه غيرمنصفانه و غيردوستانه و نه بر اساس واقعيت ها، بلکه از روي آنچه که در نهان خود دوست داريد، به قضاوت ننشينيد. من فکر ميکنم، فعلا آقاي احمد آزاد بخاطر تهمت و اتهام غير مستدل و غير منصفانه و بخاطر وارونه جلوه دادن حقيقت بدهکار سازمان فدائيان خلق ايران (اکثريت) هست.

سوم مارس ۲۰۱۲

[ نسخه چاپی ]     [ بازگشت به صفحه اول ]


اخبار
درگيري فيزيکي مردم با گشت ارشاد در ميدان درکه تهران
تجمع حق التدريسان و معلمان پيش دبستاني مقابل مجلس
روزنامه رسمي حكم ابطال رياست مرتضوي را چاپ نكرد
دلار 2023 تومان ، سكه 747 هزار تومان
اظهار ناتواني دولتي ها در جلسه مجمع تشخيص
مقابل شهرداري ملارد رخ داد خودسوزي مقابل چشم شهردار
بازداشت يک فعال سياسي عرب در حميديه
خواستار پايان اعتصاب غذاي کبودوند هستيم
رييس اتحاديه ناشران و كتابفروشان:كتابفروشان به تعطيلي فكر مي‌كنند :
فدراسيون دوچرخه‌سواري هم «تعليق» شد
اخبار دانشجوئی
کوي دانشگاه تهران ۱۰ روز قبل و بعد از ۱۸ تير تعطيل است
اجراي دستورالعمل پوشش دانشجويان از اول مهر/ انتقاد از نيروي انتظامي۱۳۹۱/۰۳/۲۰
۶۲ درصد مدال‌آوران ايراني رقابت‌هاي علمي جهاني از کشور رفتند
ادامه‌ي تنش در دانشگاه مازندران به دنبال مرگ يک دانشجو
گزارش شوراي دفاع از حق تحصيل
سخنان وزير علوم افشاي نقض آشکار حقوق دانشجويان است
تجمع اعتراضي دانشجويان علوم پزشکي در مقابل مجلس و وزارت بهداشت
نويد بهاري دانشجويان از پشت ميله هاي زندان
تجمع ۵ روزه‌ي دانشجويان علوم پايه در مقابل وزارت بهداشت
اعتراض داريوش اجلالي، دانشجوي دانشگاه ياسوج با دوختن لب‌هايش
 
کارگران دربند را آزاد کنید

دانشجویان دربند را آزاد کنید

برگی از تاریخ

با یاد یاران

اسامی قربانيان کشتار زندانيان سياسی در سال ۶۷





شورای دانشجویان و جوانان چپ ایران











خبرگزاری مجموعه فعالان حقوق بشر در ایران










آرشیو آثار کلاسیک مارکسیستی









Copyright 2004 © etehadefedaian.org - All Rights Reserved - Administration