The Union Of People's Fedaian Of Iran
اخبار    سرسخن    مقالات سیاسی    اعلامیه ها    ديدگاه ها    کارگری    زنان    دانشجویی    مسئله ملی    اجتماعی    رويدادهای بين المللی    برای جهانی دیگروسوسياليسم    حقوق بشر    گفتارهای رادیویی    یادها    در راه کنگره    اعلان ها    موضوعی    گفتگو      
صفحه اول معرفي و تاريخچه  |   اسناد سازمان  |   آرشيو  |   پيوندهاي ديگر  |   آدرس هاي ما  |   آرشيو مقالات

به مناسبت گراميداشت 11 ارديبهشت، «روز جهاني کارگر» مصائب پرستاري در ايران

زنان ديگر

مصائب پرستاري در ايران!
به مناسبت گراميداشت 11 ارديبهشت، «روز جهاني کارگر»
من يک زنم ، زني پرستار، زني پرستار در جمهوري اسلامي ايران. زن بودن ، شاغل بودن ، پرستار بودن ، همين ويژگي ها به تنهايي کافيست تا « بودن» را به پديده اي سخت و پيچيده تبديل کند. حال اگر نقش‌هاي ديگر از جمله همسر بودن ، مادر بودن ، مادري «تنها» بودن را به اين موقعيت‌ها اضافه کنيم ستم‌هاي چندگانه اين جايگاه‌ها شايد به نوعي قابل طرح و بررسي باشد اما عمق و شدت آن به سختي قابل درک خواهد بود.

هويت زن در ايران ، درحاکميت سرمايه‌دار و زن ستيز اسلامي، در مجموعۀ ساختارهاي موجود ِ فرهنگ، مذهب، قوانين، سنت، عرف و ... هويتي است حتي فرودست تر از جنس دوم !! کار پرستاري نيز درايران با توجه به ويژگي‌هاي آن از سخت‌ترين و مهجورترين مشاغل موجود بويژه براي زنان است و با توجه به اينکه اکثريت پرستاران در ايران زن هستند آن‌گاه مي‌توان دريافت که موقعيت زنان پرستاربا چه دشواري‌هايي همراه است.

پرستاري از لحاظ ماهوي کاريست جسماني‌، فکري و عاطفي . کاري که پرستار را نه تنها از نظر يدي بلکه به لحاظ ذهني و حسي نيز درگير مي‌کند ، کاري که حتي قوانين استثمارگر موجود نيز، آن را بعد از کار در معادن‌، از سخت ترين مشاغل دانسته‌اند .

حرفۀ پرستاري در ايران با مشکلات و مسائل فراواني مواجه است. در حاليکه طبق آمار70% بار خدمات بهداشتي و درماني بر دوش پرستاران است ولي پرستاران ازجايگاه اقتصادي، اجتماعي و شغلي متناسب با خدماتي که ارائه مي‌دهند برخوردار نيستند. پرستارايراني، درازاي نقش مهم و تعيين کننده‌اي که در سيستم درماني به عهده دارد از منافع اقتصادي چنداني بهره‌مند نيست. با توجه به آمارمربوط به ميزان درآمدها ، پرستاران پايين‌ترين حقوق در سطح کارکنان دولت را دريافت مي‌کنند. ( حقوق حدود 600 – 700 هزار تومان به توجه به پايه حقوق تعيين شده در قانون تامين اجتماعي يا خدمات درماني ). پرستار اگر امکان يافتن شغلي را داشته ياشد و يا آنقدر خوش شانس باشد که تحت پوشش تامين اجتماعي قرار گيرد مي‌تواند با پايه حقوق 754/389 هزار تومان آن هم در ازاي 44 ساعت کار در هفته به خوبي و خوشي زندگي کند !! به ويژه در شرايطي که خط فقر طبق گفتۀ مسئولان درآمد ماهانه 000/200/1 هزار تومان مي باشد البته اين خط فقرتعيين شده ، بعد از مرحله دوم طرح به اصطلاح هدفمندي يارانه ها که نرخ تورم سيروحشتناک و کمرشکني پيدا کرده بيشتر از اينها خواهد بود .

از نظر اجتماعي، پايين بودن منزلت اجتماعي پرستاران علاوه بر فاکتورهاي پنهان جامعه‌شناختي و روانشناختي، بخشي به دليل وجود باورها وبرداشت هاي غلط اجتماعي از اين حرفه درجامعه، و بخشي هم به عدم حمايت‌هاي لازم از جانب سيستم مربوط مي‌شود. شايد تعريف و تاريخچۀ مختصر پرستاري بتواند در زمينۀ شناخت بيشتر اين حرفه موثر باشد :

« پرستار فردي است که در زمينه اصول علمي و مهارت‌هاي حرفه‌اي، مراقبت، درمان و آموزش بيماران ، تحصيل کرده و در آن مهارت داشته باشد. هر چند در گذشته به تمام مراقبين بيماران و ناتوانان پرستار مي‌گفتند ولي امروزه پرستارفردي است که داراي تحصيلات دانشگاهي در اين زمينه باشد، در ايران پرستاران در مقطع تحصيلي کارشناسي، کارشناسي ارشد و دکترا وجود دارند. » (ويکي پديا)

پرستاري نوين حدود 100 سال پيش يعني سال 1294 با تاسيس مدارس پرستاري توسط ميسيونرهاي مذهبي از اروميه آغاز شد. از دهه 30 با تدوين اساسنامه‌هاي آموزشگاه‌هاي پرستاري توسط وزارت بهداري وقت و به دنبال آن تشکيل انجمن‌هاي صنفي مسير حرفه‌اي شدن آن آغاز شد . اين گروه صنفي در سال 1336 به شوراي بين المللي پرستاري پيوست.

به جز پرستاران با تعريف مشخص فوق، کادر درماني شامل تکنيسين ها، بهياران، کمک بهياران و ... مي‌باشد. مسائل و مشکلات مطرح شده در مورد پرستاران به اشکال مختلف شامل مجموعۀ کادردرماني مي‌باشند.

کادر درماني و بويژه پرستاران، درشرايط بحران بيکاري موجود اگربتوانند کاري داشته باشند، زمان کاري مشخصي ندارند چرا که در هر شيفتي ( صبح ، عصر ، شب و يا ترکيب آنها ) ايام تعطيل ، ايام عيد و... موظف به کار کردن هستند. شيفتي بودن حرفۀ پرستاري براي زندگي اجتماعي و خانوادگي پرستاران مشکلات زيادي ايجاد مي کند. محروميت از خواب پديده اي است که در اکثريت پرستاران به طور متوسط ديده مي‌شود ولي در عده اي از آنان اين محروميت شديد بوده و آثارآن درجوانب مختلف زندگي آنان مشخص است حتي اين مسئله گاهي در دقت و تمرکز کار پرستاران نيز تاثيرمي گذارد. اگر به اين شرايط استرس فراوان در محيط کاررا نيزاضافه کنيم شرايط فرسايندۀ کارپرستاران ملموس تر خواهد بود. مشقت کار کردن با حجاب اجباري براي زنان پرستاراز بارهاي اضافي است که بر دوش آنان سنگيني مي کند کار کردن با مانتوهاي بلند گشاد و مقنعه‌هاي بلند و دست پاگير به هنگام انجام کارهايي مانند CPR بيمار يا انجام پروسجرهاي استريل انرژي زيادي از زنان گرفته وبسيار عذاب آور و کلافه کننده است.

به رغم اينكه پرستاران در دورۀ تحصيلي دوره‌هاي آموزشي متعددي را گذرانده اند ولي حوزۀ کاري مشخصي ندارند و بنا بر نظر مسئولين و رؤساي مراکز درماني وبيمارستان‌ها موظف هستند درهرقسمتي کار کنند به طوري که بسياري از اندوختۀ آموزشي آنان درزمان اشتغال به کار، بي حاصل بوده و کارآيي چنداني ندارد.

طبق آمار 33% کل پرستاران تجربۀ خشونت از جانب بيمار و همراهان بيمار را دارند آن هم در شرايطي که نهاد و سيستمي که صلاحيت و توانايي حمايت از پرستاران را داشته باشد وجود ندارد و عمدتا در اين موارد حق به بيمار و همراهان داده مي شود. نکتۀ پنهان قضيه آن است که پرستاران احساس مي‌کنند آنچه که بايد انجام دهند بيش از حد وظايف و در واقع درآمدي است که دريافت مي‌کنند و ازخودبيگانگي ناشي ازپروسۀ استثمارکاربه صورت واضح دراين حرفه حاکم است. ازطرفي بيماران وهمراهان بيمار نيز بنا بر شرايط تحت فشارهستند واين شرايط منجر به بروز تنش بين پرستار و بيمار مي‌گردد .

بنا برآمار بسياري از پرستاران پس از 12 سال کار مداوم سلامت خود را از دست مي‌دهند و يا به يکي از انواع بيماري‌هاي روحي رواني ، اسکلتي ، ناراحتي معده ، ستون فقرات ، اختلالات خواب و يا هپاتيت دچار مي‌شوند آن هم در شرايطي که مجبورند علي رغم اين مسائل خيلي اوقات حتي بيشتر از يك شيفت كار كنند، اضافه كاري‌هاي سنگين داشته باشند تا بتوانند حداقل زندگي خود را تامين كنند. کمبود شديد نيروي انساني، کمبود امکانات، حجم بالاي کار و حقوق بسيار پايين، باعث 3 شيفته شدن اکثر پرستاران شده است. بنا بر آمار در حال حاضر نسبت پرستاربه تخت 4/0 تا 5/0 است. به عنوان مثال در برخي ازمراکز يک پرستار از 30 بيمار مراقبت مي‌کند.

طبق آمار 40% پرستاران از افسردگي رنج مي‌برند كه اين دقيقا به دليل ويژگي كارپرستاري است، کاري به صورت مداوم، شب، روز، تعطيلات، ايام عيد، ارتباط مداوم با بيمار، با درد و رنج، غم و اندوه، بطور مداوم با مرگ سروكار داشتن، يا سال‌ها كار كردن در بخش‌هاي رواني و يا بخش‌هايي چون آي سي يو كه آمار مرگ و مير آن بالاست.

پرستاران اولين و مهم‌‌ترين قسمت كادر درماني در ارتباط با بيمارند و در سيستم درماني ايران كه نظام پزشك سالاري بر آن حاكم است، بسياري از كارهاي پزشكي به صورت اجباري و بدون هيچگونه دستمزد بر دوش پرستاران گذاشته شده، همچنين اختلاف درآمد پزشكان و پرستاران آنقدر زياد، غيرمنصفانه و سرسام آور است كه با هيچ منطق و قانوني حتي قوانين عقب مانده جمهوري اسلامي نيز قابل توجيه نيست. به عنوان نمونه تفاوت در پرداخت طرح کارانه بين پزشکان وپرستارا ن چيزي حدود 40- 50 برابر مي باشد. در هر حال نظام سرمايه‌دار و مرد سالار اسلامي سيستم پزشك سالار را حمايت مي‌كند و دست پزشكان را در هر گونه اجحاف و كسب منافع باز گذاشته و متاسفانه بار اين اجحاف در درجه اول بر دوش پرستاران قرار دارد.

همچنين ، بازنشستگان پرستاري از جمله از کارافتاده‌ترين بازنشستگان کشور هستند با اين حال از لحاظ حقوق و مزايا هيچ فرقي با ساير بازنشستگان ندارند حتي در بسياري از موارد دريافتي کمتري هم دارند.

با توجه به مجموعه شرايط نابسامان پرستاران بايد گفت که زنان پرستار با مشکلات به مراتب بيشتري از مردان مواجه هستند هم از نظر تبعيض‌ها ي جنسيتي حاکم در محيط کار، تفاوت در ميزان درآمدها و هم از اين نظرکه زنان پرستار در کنار تمام اين مشکلات بايد وظايف خسته کننده و کسالت آور کار خانگي ، پرورش فرزندان، مراقبت از سالمندان و... را انجام دهند . اگر شيفت‌هاي غير معمول داشته باشند علاوه بر تمامي مسائل گفته شده از جمله خستگي‌ها و بي خوابي‌ها بايد شکايت‌ها و نارضايتي‌هاي خانواده و همسررا نيز تحمل کنند. چه بسيارند زنان پرستاري که بعد از شب‌کاري‌هاي فرساينده تازه ابتداي کار خانه‌داري و بچه‌داري آنان است و اين روند در ادامه حاصلي جز افسردگي و ازکارافتادگي زودرس زنان پرستار را ندارد.

بنا برآمار بيشترين نارضايتي‌ها و مشکلات پرستاران در ارتباط با حقوق و مزايا، شيوه‌ها و سياست‌هاي مديريت، ارتباط شغلي با زندگي شخصي و نيز امنيت شغلي بوده است. عملکرد غلط مديران پرستاري و عدم حمايت آنان ازپرستاران يکي ازعلل عدم امنيت شغلي پرستاران بوده و خود عامل مهمي در عدم وجود تشکلات مستقل و منسجم پرستاري است. تشکل‌هاي پرستاري موجود، صرف نظر از شوراهاي فرمايشي مستقر در بيمارستان‌ها و مراکز درماني که طبق روال شوراهاي موجود در محيط هاي کاري ، شوراهاي کارفرما هستند و نه شوراهاي کارکنان و مزدبگيران، مي‌توان از نظام پرستاري نام برد که تا کنون کارچنداني در جهت بهبود شرايط نابسامان پرستاران، از پيش نبرده است. ازجمله تشکل‌هايي که در زمينه مسائل صنفي پرستاران شکل گرفته‌اند مي‌توان به انجمن پرستاري ايران، خانه پرستار، اتحاديه کارکنان بيمارستان‌هاي غيردولتي و خصوصي ايران اشاره کرد که از استقلال چنداني برخوردار نبوده و عمدتا در ارتباط با نظام پرستاري فعاليت مي‌کنند .

متاسفانه به‌رغم وجود اين تشکلات، جامعه پرستاري ايران و نهادهاي آن از انسجام و کارآيي چنداني برخوردار نيستند، شرط لازم براي به دست آوردن هماهنگي و انسجام و ايجاد بستري که پرستاران بتوانند بر اساس آن، با تلاش و مبارزه به اهداف خود برسند در ابتدا ايجاد تشکل هاي مستقل از حکومت ومستقل از مديراني است که نه تنها حامي منافع پرستاران نيستند بلکه همواره مانع بزرگي براي تشکلات صنفي پرستاران بوده و هستند .

هرچند حل مشکلات پرستاران و بهبود شرايط کار و زندگي آنان همچون ساير معضلات اجتماعي درنهايت با سرنگوني سيستم استثمارگر و زن ستيزجمهوري اسلامي محقق خواهد شد اما در شرايط موجود طرح و تلاش در جهت تحقق خواست‌هاي حداقلي به شرح زير مي‌تواند تا حدودي راهگشاي باشد.

1. ايجاد نهادها و تشکلات مستقل پرستاري بدون وابستگي به حکومت و مديران پرستاري که قادربه تلاش در جهت مطالبات صنفي و غير صنفي پرستاران باشند؛

2. افزايش درآمد پرستاران ، پرداخت سختي کار در خور کار آنان، پرداخت حق شيفت، بازنشستگي زودرس با منظور نمودن سال‌هاي سابقه کار در شيفت؛

3. تصويب و اجراي قانون تعرفه‌گذاري خدمات پرستاري و قانون ارتقاي بهره وري؛

4. دادن فرصت‌هاي اجباري براي استراحت، مرخصي، امکان سفر و ... براي پرستاراني که به ويژه در بخش‌هاي سخت تر مثل بخش‌هاي رواني يا محيط هاي بسته مثل آي سي يو و سي سي يو و اتاق عمل کار مي‌کنند يا پرستاراني که که در ارتباط با بيماري‌هاي ناعلاج مثل ايدز و سرطان کار مي‌کنند؛

5. بالا بردن سطح فرهنگ عامه در ارتباط با حرفه پرستاري؛

6. ايجاد امكانات براي ارتباط پرستاران ايران با ساير پرستاران در کشورهاي ديگر، آشنايي با روش کار و روند زندگي شغلي آنان از طريق مسافرت، همکاري علمي و ...

6. هماهنگ بودن آموزش پرستاران به صورت کاربردي با شرح وظايف کاري آنان؛

7. تقسيم‌بندي تخصصي کار پرستاران به منظور راحتي کار و افزايش بهره وري کاري؛



با آرزوي آنکه پرستاران بتوانند ضمن دست يابي به مطالبات حداقلي خود، نهايتا در جامعه‌اي فارغ ازتبعيض‌هاي جنسيتي، طبقاتي، مليتي، قومي، مذهبي و ... که نه استثماري در آن حاکم باشد نه سلطه اي و نه از خودبيگانگي ناشي از مناسبات سودجويانه کار، به حرفه انساني و موثر خود بپردازند.
زنان ديگر


11 ارديبهشت 1391

منبع: پژواک ايران

[ نسخه چاپی ]     [ بازگشت به صفحه اول ]


اخبار
درگيري فيزيکي مردم با گشت ارشاد در ميدان درکه تهران
تجمع حق التدريسان و معلمان پيش دبستاني مقابل مجلس
روزنامه رسمي حكم ابطال رياست مرتضوي را چاپ نكرد
دلار 2023 تومان ، سكه 747 هزار تومان
اظهار ناتواني دولتي ها در جلسه مجمع تشخيص
مقابل شهرداري ملارد رخ داد خودسوزي مقابل چشم شهردار
بازداشت يک فعال سياسي عرب در حميديه
خواستار پايان اعتصاب غذاي کبودوند هستيم
رييس اتحاديه ناشران و كتابفروشان:كتابفروشان به تعطيلي فكر مي‌كنند :
فدراسيون دوچرخه‌سواري هم «تعليق» شد
اخبار دانشجوئی
کوي دانشگاه تهران ۱۰ روز قبل و بعد از ۱۸ تير تعطيل است
اجراي دستورالعمل پوشش دانشجويان از اول مهر/ انتقاد از نيروي انتظامي۱۳۹۱/۰۳/۲۰
۶۲ درصد مدال‌آوران ايراني رقابت‌هاي علمي جهاني از کشور رفتند
ادامه‌ي تنش در دانشگاه مازندران به دنبال مرگ يک دانشجو
گزارش شوراي دفاع از حق تحصيل
سخنان وزير علوم افشاي نقض آشکار حقوق دانشجويان است
تجمع اعتراضي دانشجويان علوم پزشکي در مقابل مجلس و وزارت بهداشت
نويد بهاري دانشجويان از پشت ميله هاي زندان
تجمع ۵ روزه‌ي دانشجويان علوم پايه در مقابل وزارت بهداشت
اعتراض داريوش اجلالي، دانشجوي دانشگاه ياسوج با دوختن لب‌هايش
 
کارگران دربند را آزاد کنید

دانشجویان دربند را آزاد کنید

برگی از تاریخ

با یاد یاران

اسامی قربانيان کشتار زندانيان سياسی در سال ۶۷





شورای دانشجویان و جوانان چپ ایران











خبرگزاری مجموعه فعالان حقوق بشر در ایران










آرشیو آثار کلاسیک مارکسیستی









Copyright 2004 © etehadefedaian.org - All Rights Reserved - Administration