The Union Of People's Fedaian Of Iran
اخبار    سرسخن    مقالات سیاسی    اعلامیه ها    ديدگاه ها    کارگری    زنان    دانشجویی    مسئله ملی    اجتماعی    رويدادهای بين المللی    برای جهانی دیگروسوسياليسم    حقوق بشر    گفتارهای رادیویی    یادها    در راه کنگره    اعلان ها    موضوعی    گفتگو      
صفحه اول معرفي و تاريخچه  |   اسناد سازمان  |   آرشيو  |   پيوندهاي ديگر  |   آدرس هاي ما  |   آرشيو مقالات

چند نکته پيرامون ماجراي ملوانان انگليسي

محمد اعظمي

محمود احمدي نژاد در جريان پنجمين نشست خبري خود با خبرنگاران، با اعلام آزادي پانزده ملوان انگليسي، ‏گريبان جمهوري اسلامي را از بحراني که خود آفريده بود، موقتا رها کرد. اين خبر در محافل سياسي با شگفتي ‏روبرو شد. اين پرسش که هدف از اين گردنکشي و قاطعيت ها در برخورد با "متجاوزان" و پايان دادن به ماجرا با ‏چنين خفت و خواري و پس از اعلام اخطار دو روزه توني بلر، چه بوده است، پرسشي است که بر اذهان ‏نشسته و از ناظران سياسي پاسخ مي طلبد. به طور مشخص تر هنوز، اين پرسش ها، که چرا اين پانزده ملوان ‏دستگير شدند؟ هدف از اين جار و جنجال هاي پر سر و صدا چه بود؟ با مصاحبه هاي تلويزوني چه هدفي دنبال ‏مي شد؟ پاسخ روشن نگرفته اند. پرداختن به اين سئوالات، نيازمند اطلاعاتي است که هنوز، از سراي ‏قدرتمداران به بيرون درز نکرده است. با شواهد و نشانه ها، اما مي توان در باره آنها به گمانه زني نشست. در ‏باره ماجراي گروگانگيري چند نکته گفتني است :‏
‏ ‏
‏۱- در برخورد با ماجراي دستگيري ملوانان انگليسي، خطاي بزرگي است که ما مجموعه اين حرکت را، از ‏دستگيري تا آزادي، ناشي از سياست يک جريان در درون حکومت، در نظر گيريم. در جمهوري اسلامي، ارگان ها ‏و حتي مناطق مختلف، سياست يگانه اي ندارند. يک ماجرا تا به يک مساله فراگير و عمومي تبديل نشود، نقش ‏و رد پا و نظر اين يا آن دسته و جناح را در آن مي توان مشاهده کرد. تنها زماني که يک موضوع برجسته شد، ‏آنگاه سياست ورزان اصلي و قدرتمداران با نفوذ در سياست، پا جلو گذاشته، مي کوشند خط مشترکي ‏اتخاذ کنند. در ماجراي بازداشت ملوانان انگليسي نيز، همين گونه عمل شده است. يعني به نظر مي رسد که ‏در ابتدا سپاه و محافل سياسي پيرامونش، ميداندار اصلي بوده اند. هدف از اين ماجراجوئي و دليل دستگيري ‏ملوانان، از سوئي، معامله و معاوضه با دستگير شدگان سپاه قدس در اربيل عراق بوده است و از سوي ديگر ‏نمايش قدرت جناح تندرو نظامي- پادگاني جمهوري اسلامي، براي عقب راندن جناح ميانه رو حکومت. جناحي که ‏به دنبال انتخابات خبرگان و در جريان بحران اتمي هم در داخل و هم در خارج نسبت به دوره قبل، موقعيت بهتري ‏به دست آورده است. افزون بر اين و بر بستر اين دلايل، اين ماجراجوئي با تحليل معيني از دول غربي انجام شده ‏است. بر اساس تجربه گذشته، سردمداران اين جريان بر اين تصور بوده و هستند که دولت هاي غربي هميشه ‏در برابر فشار و تهديد، حاضر به عقب نشيني مي‌شوند. اين تحليل پايه واقعي دارد. قدرتمداران در غرب، تا کنون ‏همواره نشان داده اند که احترام به حقوق بشر آن ها خودي و غير خودي است. آن ها در برابر تهديد شهروندان ‏خود، آمادگي داشته اند که حقوق ديگر شهروندان غير خودي را، ناديده گيرند. در اين شکي نيست. اما ‏تصميم گيرندگان هنوز درنيافته اند که اوضاع تغيير کرده و دول قدرتمند جهان براي فشار به جمهوري اسلامي ‏هماهنگ شده و حاضرند برخي هزينه ها را نيز بپردازند.‏
‏ با چنين تحليلي، اين جناح از قدرت سياسي، در کمين شرايطي مناسب نشسته بود و در انتظار فرصت، ‏روزشماري مي کرد. قايق انگليسي در آب هاي خليج فارس، چنين فرصتي پديد آورد. به احتمال زياد قايق ‏انگليسي در منطقه اي که هم مي توان مرز آبي ايران و هم مرز آبي عراق تلقي شود، قرار داشته و ملوانان در ‏اين منطقه دستگير مي شوند. اين را مي توان از ادعاي دو طرف دعوا نتيجه گرفت. هر دو طرف، ادعايي کاملا ‏خلاف يکديگر کرده اند. ادعاهائي که هرگز قطعيت پيدا نکرد. اگر مدارک کافي و روشن وجود داشت، ‏مي توانست زير پوشش خبري جهاني قرار گيرد. که نبود و ديديم که نگرفت. ‏
اين که قايق انگليسي در کدام نقطه مرزي قرار داشته است و به لحاظ حقوقي، حقي نقض شده است يا نه، ‏اهميت چنداني ندارد. چون دعوا حقوقي نبود. مساله حقوق، پوششي شد براي موضوعي کاملا سياسي. ‏دميدن هر دو طرف در شيپور، عليه يکديگر، خود نشان از سياسي بودنش دارد، وگرنه موضوعي در اين حد ‏ابتدائي، چنين ابعادي پيدا نمي کرد. ابعادي چنان وسيع که حتي پاي شوراي امنيت نيز به ميان آمد. اين ‏فشارها پيش از اين که دلايل آن، حقوقي باشد، سياسي است. جمهوري اسلامي با اعمال و رفتار و گفتارش، ‏چنان چهره منفي و نگران کننده اي از خود نشان داده است که حقوق مسلم اش هم، مي تواند در زير ‏قوي ترين تلسکوپ ها، به ديده نيايد.‏

‏۲- اختلافي که در بالاترين رده‌هاي جمهوري اسلامي در رابطه با ماجراي برنامه هسته اي پديدار شده است و ‏سياست نسبتا هماهنگي که دول قدرتمند جهان در برابراش اتخاذ کرده اند، با تصويب دو قطعنامه تحريم در ‏شوراي امنيت سازمان ملل، تشديد شده، اين حکومت را از اتخاذ يک سياست منسجم و واحد باز داشته است. ‏در چنين شرايطي اقدامي نظير دستگيري ملوانان، خود به کشمکش در درون حکومت دامن زده و امکان ‏تصميم گيري اوليه از آنان باز ستاند. در اين مقطع آن چه که در تبليغات منعکس مي شود، ادامه همان سياست ‏احمدي نژاد و سپاه و دار و دسته هاي وابسته به آن در صدا و سيما و منابر نماز جمعه هاست. در اين فضا ‏ميدان داران به سياق هميشگي، همان سياست هائي را دنبال مي کنند که، سال هاست با مخالفين دنبال ‏مي کرده اند. کشاندن دستگير شدگان به تلويزيون و اعتراف گيري ار آنان، همان نمايش نخ نماي هميشگي ‏است، که در اساس نه براي دعواي حقوقي، بلکه با هدف سياسي انجام گرفت. اين اعترافات بيش از هر چيز ‏قدرت نمائي براي معامله بود. براي وارد کردن فشار و تحريک حکومت ها، با هدف واداشتن آنها به معامله و ‏عقب نشيني، البته به سبک و سياق جمهوري اسلامي.‏
با افزايش فشار جهاني ، هشدارهاي بوش و بلر، و قطعنامه هاي شوراي امنيت و اتحاديه اروپا و در شرايطي که ‏ترس از خطر جنگ به تدريج در دل نيروي وسيع تري از سران حکومت جمهوري اسلامي نشسته بود، نيروي ‏اصلي جمهوري اسلامي به فکر رها کردن يقه خود از بحران و خروج از آن افتاد. کساني که در آغاز بازيگر اصلي ‏اين ماجرا بودند، در پايان دادن به آن، کنار زده شده و به حاشيه رانده شدند. اين که تصميم ناگهاني جلوه کرد، ‏براي اين بود که از بالاي سر آغازگران و بلندگوهاي تبليغاتي آنها، کسان ديگري به داستان خاتمه دادند. هر چند ‏که جمهوري اسلامي تا کنون بارها زير فشار، به ناگهان موضع عوض کرده و همه را غافلگير کرده است، اما اين ‏بار، صحنه گردانان دور نخست، درميانه بازي به پشت صحنه رانده شدند. ‏

‏۳- با وجود اين که تني چند از تحليل گران سياسي بر اين عقيده اند که جمهوري اسلامي پيروز ميدان شده ‏است و با قلدري به غرب نشان داده که حمله به ايران آسان نيست و بي پاسخ نمي ماند. من چنين ‏نمي انديشم. هر چند در ادعاي آنان، رگه هائي از حقيقت وجود دارد و آن اين که، تصميم به حمله به ايران براي ‏آمريکا و اسرائيل از اين پس با دشواري و تدارک قوي تري همراه خواهد شد. اما تصور من اين است که با اين ‏گروگانگيري و کش دادن ماجرا، باز وضع مردم بدتر و شرايط از پيش نگران کننده ‌تر و خطر جنگ افزون ترشده ‏است. برخي از نتايج و عواقب اين سياست حکومت را چنين مي توان برشمرد:‏
اولين حاصل و نتيجه اين گروگانگيري، تقويت سياست محافل جنگ طلب جهاني است. نيروهائي که تا کنون ‏درپي اجراي نقشه و برنامه جنگي عليه ايران بودند، با انگشت نهادن بر اين عمل ماجراجويانه، خطر جمهوري ‏اسلامي را براي جهان برجسته تر کرده، اقدام نظامي را براي تعيين و تکليف با آن تجويز مي نمايند. اين نيروها و ‏محافل جنگ طلب با اين استدلال که جمهوري اسلامي در شرايطي که هنوز به سلاح اتمي مجهز نيست، چنين ‏مي کند، اگر به سلاح اتمي دست يابد منطقه و جهان را ناامن خواهد کرد. اين اقدام جمهوري اسلامي بدان ‏اندازه ماجراجويانه بود که کمتر دولتي توانست با آن اعلام همبستگي کند. درست بر عکس، در نتيجه اين ‏ماجراجوئي صفوف مخالفان فشرده تر و موقعيت براي يکه تازي تندروهاي جنگ طلب محافل غرب آماده تر شد.‏
دومين" دستآورد" اين گروگانگيري، نزديک کردن بيشتر کشورهاي قدرتمند عليه ايران بوده است. در نتيجه اين ‏اقدام جمهوري اسلامي، اتحاديه اروپا و شوراي امنيت سازمان ملل، قطعنامه هاي ديگري صادر کردند. مواضع ‏نيروهائي که با تندروي هاي آمريکا و سياست هاي جنگ طلبانه مخالفت دارند، به شدت تضعيف شد. اين عمل ‏در تصويب سومين قطعنامه شوراي امنيت، آن هم به اتفاق آراء، بي اثر نبود و مخالفت با آن را براي اعضاي آن ‏دشوار کرد. حکومت در چنان وضع بدي قرار گرفت که با وجود گردنکشي هاي اوليه، يکروز پيش از اخطار ‏‏۴۸ساعته توني بلر با دستپاچگي گروگان ها را آزاد کرد.‏

‏۴- نمايشات تلويزيوني و اعترافات در جمهوري اسلامي ايران سابقه اي به درازاي عمر حکومت دارد. اين ‏نمايشات از همان روزهاي نخست با دو هدف فريب و ارعاب، سازماندهي مي‌شد. هر چه از عمر حکومت ‏گذشت، دست رژيم براي مردم بازتر شد. از اين رو از نقش و دامنه و رنگ و بوي فريب کاسته و مساله و نقش ‏ارعاب پر رنگ تر شد. در رابطه با گروگان هاي انگليسي، در جريان کشاندن آنان به اعتراف، مساله ارعاب نقش و ‏ثقل اصلي را داشت. به جاي فريب مردم نيز، خود فريبي نشست. ارعاب براي فشار به غرب دنبال مي شد. اما ‏خود فريبي که جايگزين فريب شده بود، مصرف دروني داشت و براي نيروهاي خودي و با اين هدف که به سپاه و ‏بسيج اش روحيه دهد، به کار گرفته شد. ‏
اما اين اعترافات کارکرد ديگري هم داشت. به افکار عمومي جهان چهره واقعي‌تري از حکومت را به نمايش ‏گذاشت. امروز کساني که ماجراي اعترافات ملوانان را پي گرفته اند، بهتر مي فهمند که بر دستگير شدگان ‏سياسي ايران چه گذشته است. مي بينند که حکومتي که ملوان خارجي را با پشتوانه دولت هاي بزرگ و زير ‏نظارت جهانيان چنين به اعتراف مي کشاند، با زندانيان بدون پشتوانه خود، چه مي کند.‏

‏۵- جمهوري اسلامي همزمان با آزادي گرو گان هاي "متجاوز انگليسي" چند تن از فعالان جنبش زنان کشورمان ‏را به "جرم" حق طلبي و مبارزه عليه تبعيض، راهي اوين کرد. آزادي گروگان ها در اثر سمبه پر زور شوراي امنيت ‏سازمان ملل و اتحاديه اروپا و اخطارهاي بوش و توني بلر رخ داد. جنبش زنان ايران اما، نه بوش را دارند و نه بلر ‏را. نه شوراي امنيت و نه اتحاديه اروپا را. اما اين نيرو، در عقب راندن مستبدان حاکم، قدرتش با هيچکدام از ‏نهادهاي قدرتمند جهاني قابل قياس نيست. نيرومند تر و کارا تر از همه آن ها مي تواند عمل کند، مشروط بر اين ‏که متحدانه به حق طلبي برخيزد. امروز شرايطي در جهان پديد آمده که اگر جنبش هاي مردمي در ايران پا به ‏ميدان گذارند، نهادهاي نيرومند جهاني اگر از آن حمايت نکنند، به مخالفت بر نمي خيزند. بايد قدرت خويش را ‏دريابيم و روي آن سرمايه گذاري کلان کنيم.‏

‏۶- و سخن آخر اينکه در اين ماجرا، نقش تقريبا بي رنگ اپوزيسيون قابل رويت بود. اپوزيسيون ترقي خواه ايران، ‏در شرايطي که شبح جنگ بر فراز سر مردم به پرواز در آمده است، به جاي فشردن صفوف خود، در حال بحث و ‏گفتگو پيرامون مسائلي است که حل آنها نيز کمکي به رشد مبارزه و دور کردن خطر جنگ و استبداد نمي کند. ‏بخشي از اپوزيسيون با تمام قوا درفکر ترسيم خط و مرزهاست، براي اين که در عمل کاري انجام ندهد. در نقطه ‏مقابل آن، هستند در اپوزيسيون کساني که بدون توجه به شرايط، بيش از هر چيز مرزشکني برايشان ‏برجسته تر شده است تا نقشه سياسي خود را پياده کنند. امروز بيش از اين مرز کشي ها و مرز شکني ها، ‏اصل ماجرا را بايد در مرکز توجه قرار داد. خطر جدي است. شبح جنگ بر آسمان ايران سايه انداخته است. اين ‏حکومت عامل اصلي اين جنگ است. هر دم و با هر اقدام بر آتش محافل جنگ طلب مي دمد و سوخت ماشين ‏جنگي آنان را تامين مي کند. جمهوري اسلامي نه تنها عامل اصلي جنگ، در پديداري فقر و فلاکت و سيه روزي ‏مردم ايران، نقش برجسته اي دارد. از اين رو اپوزيسيون ترقي خواه ايران بايد امروز صلح و آزادي را در مرکز توجه ‏خود قرار دهد. براي صلح و دموکراسي متحد شود. براي تحقق آن بايد نقشه داشته باشد. در نقشه سياسي ما ‏براي دستيابي به اين دو هدف سياسي، دروهله اول بايد تمرکز ما روي آن نيروهائي باشد که در چارچوب ‏آلترناتيو جمهوري خواهي قرار دارند. شکي نيست که اين نيرو، بخشي از نيروي صلح و دموکراسي است. اما ما ‏بدون متمرکز شدن روي اين بخش و پيش از متمرکز شدن روي اين بخش و دست يافتن به حداقلي از انسجام، ‏قادر نخواهيم شد نقش درخور ايفاکنيم. صدور فرا خوان هاي وسيع و يا راه افتادن به دنبال اين قبيل فراخوان ها ‏انحلال نيروي جمهوريخواه در آلترناتيو هاي ديگر و تبديل دفاع از اين آلترناتيو ها به مشغله اصلي آن ها ست، ‏کاري که در عمل متاسفانه برخي از مدافعين اتحاد با سلطنت طلبان به يک فضيلت براي خود تبديل کرده اند. بر ‏عکس، اگر هر کدام از اين بلوک ها مستقلا براي صلح و دموکراسي پا به ميدان گذاشتند اولا نيروي ‏‎,‎واقعي و ‏هرچه وسيع تري از هر بلوک بسيج شده و به ميدان مي آيد، که نکوست. و ثانيا با به ميدان آمدن نيروي واقعي ‏اين بلوک ها، صحبت از چون و چرا در مورد برخي از اتحاد عمل ها بين آن ها، با توجه به وزن واقعي آن ها ‏عيني تر خواهد شد و مفيد بودن يا نبودن اين يا آن اقدام در عمل معين سياسي مفهوم خواهد يافت. کاري که ‏ما هنوز در آغاز راه آن هستيم . اما در همين آغاز، دعواهاي پايان کار را سد راه حرکت دروني خود کرده ايم. و اين ‏خردمندانه نيست.‏


‏۶/۴/۲۰۰۷‏

[ نسخه چاپی ]     [ بازگشت به صفحه اول ]


اخبار
درگيري فيزيکي مردم با گشت ارشاد در ميدان درکه تهران
تجمع حق التدريسان و معلمان پيش دبستاني مقابل مجلس
روزنامه رسمي حكم ابطال رياست مرتضوي را چاپ نكرد
دلار 2023 تومان ، سكه 747 هزار تومان
اظهار ناتواني دولتي ها در جلسه مجمع تشخيص
مقابل شهرداري ملارد رخ داد خودسوزي مقابل چشم شهردار
بازداشت يک فعال سياسي عرب در حميديه
خواستار پايان اعتصاب غذاي کبودوند هستيم
رييس اتحاديه ناشران و كتابفروشان:كتابفروشان به تعطيلي فكر مي‌كنند :
فدراسيون دوچرخه‌سواري هم «تعليق» شد
اخبار دانشجوئی
کوي دانشگاه تهران ۱۰ روز قبل و بعد از ۱۸ تير تعطيل است
اجراي دستورالعمل پوشش دانشجويان از اول مهر/ انتقاد از نيروي انتظامي۱۳۹۱/۰۳/۲۰
۶۲ درصد مدال‌آوران ايراني رقابت‌هاي علمي جهاني از کشور رفتند
ادامه‌ي تنش در دانشگاه مازندران به دنبال مرگ يک دانشجو
گزارش شوراي دفاع از حق تحصيل
سخنان وزير علوم افشاي نقض آشکار حقوق دانشجويان است
تجمع اعتراضي دانشجويان علوم پزشکي در مقابل مجلس و وزارت بهداشت
نويد بهاري دانشجويان از پشت ميله هاي زندان
تجمع ۵ روزه‌ي دانشجويان علوم پايه در مقابل وزارت بهداشت
اعتراض داريوش اجلالي، دانشجوي دانشگاه ياسوج با دوختن لب‌هايش
 
کارگران دربند را آزاد کنید

دانشجویان دربند را آزاد کنید

برگی از تاریخ

با یاد یاران

اسامی قربانيان کشتار زندانيان سياسی در سال ۶۷





شورای دانشجویان و جوانان چپ ایران











خبرگزاری مجموعه فعالان حقوق بشر در ایران










آرشیو آثار کلاسیک مارکسیستی









Copyright 2004 © etehadefedaian.org - All Rights Reserved - Administration