The Union Of People's Fedaian Of Iran
اخبار    سرسخن    مقالات سیاسی    اعلامیه ها    ديدگاه ها    کارگری    زنان    دانشجویی    مسئله ملی    اجتماعی    رويدادهای بين المللی    برای جهانی دیگروسوسياليسم    حقوق بشر    گفتارهای رادیویی    یادها    در راه کنگره    اعلان ها    موضوعی    گفتگو      
صفحه اول معرفي و تاريخچه  |   اسناد سازمان  |   آرشيو  |   پيوندهاي ديگر  |   آدرس هاي ما  |   آرشيو مقالات

بيلان ازادي مطبوعات در سال 2007

گزارشگران بدون مرز

در سال ٢٠٠٧ دست کم ٨٦ روزنامه نگار در سراسر جهان کشته شده اند. اين آمار هر ساله رو به افزايش است در طي ٥ سال تعداد روزنامه نگاران کشته شده از ٢٥ به ٨٨ نفر رسيده است، که نشان از افزايشي ٢٤٤ درصدي در اين مدت است. نزديک ترين آمار به اين تعداد آمار روزنامه نگاران کشته شده در سال ١۹۹٤ است. در اين سال ١٠٣ روزنامه نگار در نسل کشي روندا، جنگ داخلي در الجزاير و يوگسلاوي کشته شدند.
بيش از نيمي از روزنامه نگاران کشته شده در سال ٢٠٠٧ در عراق به قتل رسيده اند
گزارشگران بدون مرز در اين باره اعلام مي کند: « تاکنون درهيچ کشوري و هيچگاه اين تعداد روزنامه نگار به قتل نرسيده اند. در عراق از آغاز حمله ي امريکا در سال ٢٠٠٣ تا به امروز ٢٠٧ تن از کارکنان رسانه ها کشته شده اند. نه در جنگ بيست ساله ي ويتنام نه در جنگ داخلي يوگسلاوي و نه در نسل کشي رواندا، کشته شدن اين تعداد قرباني در ميان همکاران رسانه ها سابقه نداشته است.
بايد مقامات مسئول دولت هاي عراق و امريکا – که خود نيز متهم به اعمال خشونت نسبت به روزنامه نگاران است – تدابيري جدي براي پيشگيري از اعمال خشنونت بکار گيرند. روزنامه نگاران عراقي قرباني تيرهاي کمانه شده نيستند که عامدانه از سوي گروه هاي مسلح هدف قرار مي گيرند. دولت عراق طبعا نمي تواند به يکباره بر خشونتي که کشور را فرا گرفته پايان دهد. اما مي تواند با بکار گيري همه توان خود براي دستگيري قاتلان و محاکمه آنها اخطاري روشن به آنها بدهد.
تا کنون در سومالي و پاکستان نيز اين تعداد روزنامه نگار کشته شده سابقه نداشته است. سومالي به سالهاي وسترن در غرب مي ماند که تنها قانون، قانون قدرتمندان است. رسانه ها به هدفي آسان بدل شده اند که در پاکستان در ميان آتش گشايي ارتش ، گروهاي اسلام گرا و باند هاي تبهکار گرفتار شده اند.
خبر خوب امسال فقط عدم کشته شدن روزنامه نگاران در کلمبيا به هنگام انجام وظيفه است که در طي ١٥ سال گذشته بي سابقه است.»
روزنامه نگاران کشته شده در عراق ( ٤٧ قرباني) به جز يک استثنا که گزارشگري روس بود، همه عراقي هستند. آنها همه براي رسانه هاي عراقي کار مي کرده اند و قرباني جنايت هدفمند شده اند. انگيزه اين قتل ها را به دشواري مي توان معلوم کرد، اما همه در ارتباط با کار روزنامه نگاري و يا رسانه هايي است که در آن بکار اشتغال داشته اند. گروه هاي مسلح، روزنامه نگاران رسانه هاي نزديک به جريان مذهبي مخالف خود و يا کساني که با گروه هاي مطبوعاتي خارجي کار مي کنند و يا منابع مالي خارجي دارند را هدف قرار مي دهند.
عدم تحرک دولت عراق نگران کننده و خود معضلي علاوه بر ديگر مشکلات است. تا کنون از سوي رهبران عراق هيچ راه حل موثري براي مقابله با خشونت ارائه نشده است. يکي از نادر پيشنهادات اين رهبران دادن مجوز حمل سلاح به روزنامه نگاران براي دفاع از خود در صورت تعرض به آنهاست.
سومالي (٨ روزنامه نگار کشته شده) در اين کشور موج ترور بي سابقه اي سال ٢٠٠٧را به مرگبارترين سال در طي ده سال گذشته تبديل کرد. در طي سال جاري شورشيان اسلام گرا نيروهاي دولت موقت و متحد اتيوپيايي آن را مورد حملات مکرر قرار دادند. در شرايطي که رسانه هاي خارجي نمي خواهند خبرنگاران خود را به خطرناک ترين کشور جهان بفرستند، روزنامه نگاران سوماليايي در خط مقدم قربانيان خشونت و هرج و مرج قرار گرفته اند. نيمي از ٨ روزنامه نگار کشته شده در سال ٢٠٠٧ قرباني جنايت هدفمند و بدست قاتلان حرفه اي کشته شده اند. سه تن از آنها از شخصيت هاي مهم مطبوعاتي کشور بوده اند. از جمله مي توان به بينان گذاران راديو هوم آفريک (Radio HornAfrik)، يکي از تحليل گران مشهور کشور و مدير گروه مطبوعاتي شابل مديا(Shabelle Media) اشاره کرد. در پي اين جنايات اغلب مسئولان رسانه هاي مستقل از بيم جان خويش کشور را ترک کرده اند. روزنامه نگاران موگاديشو از تبديل شدن شهرشان به « بغداد کوچک» بيمناکند.
پاکستان (٦ روزنامه نگار کشته شده) سوقصد هاي انتحاري و خشونت در منازعه ميان نيروهاي ارتش و اسلام گرايان مي تواند توضيح گر افزايش تعداد روزنامه نگاران کشته شده در سال ٢٠٠٧ در اين کشور باشد. محمود عارف خبرنگار شبکه آري وان ورد (Ary One World) يکي از ١٣٣ قرباني سوقصد به جان بي نظير بوتو در اکتبر سال جاري در کراچي بود. در آوريل يکي از انتحارگران که مي خواست وزيري را به قتل برساند ٢٨ نفر از جمله عکاس جواني به نام محبوب خان را به قتل رساند. در ماه ژوئن نور حکيم روزنامه نگار روزنامه اردو زبان پاکستان و معاون اتحاديه روزنامه نگاران مناطق قبايلي در حمله انتحاري در منطقه باجور در شمال غرب پاکستان به قتل رسيد. و در ژوئيه جواد خان فيلم بردار شبکه دي ام ديجيتال تي وي (DM Digital TV) در حالي که حمله به مسجد سرخ در اسلام آباد را تحت پوشش خبري قرار مي داد، توسط نيروهاي امنيتي به قتل رسيد.
سريلانکا (٣ روزنامه نگار کشته شده) تشديد درگيري ميان نيروي هاي ارتش با ببر هاي تاميل با جنگي کثيف عليه روزنامه نگاران تاميل از سوي نظاميان و شبهه نظاميان همراه شده است. در ٢٠٠٧ در منطقه جافنا براي چندمين بار روزنامه ي اوتايان (Uthayan) هدف قرار گرفت. روزنامه نگار جواني به قتل رسيد و يک منشي تحريريه ربوده شد. دو خبرنگار ديگر در مناطق تحت کنترل نيروهاي دولتي کشته شدند.
اريتره (٢ روزنامه نگار کشته شده) اين کشور که در رده بندي سال ٢٠٠٧ گزارشگران بدون مرز در آخرين رده قرار گرفته است، يک روزنامه نگار در زندان جان باخت. فاسيها يوهاني معروف به «جوشوا» چهره مشهور جنبش روشنفکري کشور در اوايل سال ٢٠٠٧ در زندان و احتمالا به دليل شرايط بسيار بد بازداشت فوت کرده است. چند ماه بعد روزنامه نگار ديگري به نام پولوس کيانا در چند کيلومتري مرز سودان بر اثر خستگي مفرط جان سپرد. وي که سال پيش در زندان و تحت شکنجه قرار گرفته بود، تحمل بازداشت و شکنجه مجدد را نداشت و مي خواست از کشور خارج شود. در سال ٢٠٠٧ نسبت به سال گذشته تعداد همکاران مطبوعاتي (مترجم، تکنسين ، صدابردار و....) کشته شده کمتر بود. تعداد همکاران مطبوعاتي کشته شده امسال ٢٠ نفر بودند اين تعداد در سال گذشته ٣٢ نفر بود.
بر خلاف ديگر سازمان ها، آمار گزارشگران بدون مرز فقط روزنامه نگاراني که مرگ شان در ارتباط مستقيم با وظيفه اطلاع رساني روي داده است، را در بر مي گيرد. ده ها مورد مرگ نيز يا در دست تحقيق قرار دارند و يا به دليل مشخص نشدن علت مرگ موقتا از آمار کنار گذاشته شده اند.

دو محاکمه مهم در سال ٢٠٠٨
تقريبا نود درصد از جنايات عليه روزنامه نگاران يا به طور کاملا و يا بخشا از مجازات مصون مي مانند. حکومت کشورهايي که در آنها روزنامه نگاران به قتل مي رسند بر روي گذشت زمان و فراموشي حساب باز مي کنند تا جنايتکاران از مجازات فرار کنند. گزارشگران بدون مرز فراموش نمي کند و با پيگري مداوم جنايات انجام شده با مصونيت از مجازات مبازره مي کند.

در سال ٢٠٠٧ گزارشگران بدون مرز :
- رفتار مفتضحانه مقامات حکومت بورکينو فاسو را محکوم کرد که نه سال پس از قتل روزنامه نگار نوربيت زونگو با آنکه مستندات حيرت آوري در در دست داشتن گارد رياست جمهوري در اين قتل وجود دارد، دادگاه راي بر مختومه شدن پرونده داد.
- مختومه اعلام کردن پرونده قتل نماينده خود دياد حيدرا در گامبيا را محکوم کرد. سرنخ جدي در اين قتل نيز به راهروهاي کاخ رياست جمهوري ختم مي شد.
- خواهان گسترش اختيارات دادگاه بين المللي لبنان براي دادرسي همه ي جنايات انجام شده در اين کشور از سال ٢٠٠٤ و از جمله قتل دو روزنامه نگار جبران تويني و سمير قيصر است.
در سال ٢٠٠٧ و در نهمين سالگرد کشتار روزنامه نگاران و روشنفکران ايراني در سال ١٣٧٧ که به «قتل هاي زنجيره اي» معروف شده است، گزارشگران بدون مرز با ارسال نامه اي به لوئيز آربور کميسرعالي سازمان ملل در امر حقوق بشر، از وي خواهان اقدام سازمان ملل در اين باره شد. در اين نامه گزارشگران بدون مرز خطاب به لوئيز آربور نوشته است :» اين جنايات موجي از انزجار را نسبت به آمران و عاملان آن در ميان مردم برانگيخت. هنوز هم بسياري از مردم ايران عليرغم ايجاد ممانعت از سوي رژيم در برگزاري مراسم يادمان قربانيان شرکت مي کنند. در محاکماتي که چهار سال به طول انجاميد و با آنکه دستگاه قضايي بر مشارکت ١٥ تن از ماموران وزارت اطلاعات در قتل ها صحه نهاد بود، اما نه حقيقت روشن و نه و عدالت برقرار شد. در سال ١٣٨١ خانواده هاي قربانيان براي عدالت به نهادهاي بين المللي مدافع حقوق بشر و به کميسارياي عالي حقوق بشر شکايت بردند. خانواده ها و سازمان هاي مدافع حقوق بشر هيچگاه احکام اين دادگاه را نپذيرفتند، چرا که آمران اصلي جنايات سياسي از محاکمه بدور مانده و تا امروز معرفي و مجازات نشده اند.»
گزارشگران بدون مرز در اين باره اعلام مي دارد « مبارزه با مصونيت از مجازات قاتلان روزنامه نگاران اهميتي حياتي دارد. دو محاکمه پراهميت در سال ٢٠٠٨ برگزار مي شوند. دادگاه براي قتل هراند دينک در ترکيه و دادگاه براي قتل آناپوليتوکفسکاپا در روسيه. اين دو جنايت در پشت دروازه هاي اروپا رخ داده اند. و دادرسي آنها بايد به شکل نمونه برگزار گردد، عاملان و آمران آنها بايد شديدا مجازات شوند. بخشي از آينده روزنامه نگاران به نتايج اين دو محاکمه بستگي دارد و اهميت اين امر نه تنها در کشورهاي روسيه و ترکيه که در همه ي کشورهاي خطرناکي است که اينگونه تحقيقات حساس جريان دارند.»
هراند دينک، سردبير نشريه آگوس، ۱۹ ژانويه، در مقابل دفتر روزنامه «آگوس»، در استانبول، به قتل رسيد. ظاهرا قاتل وي جوان پان ترکيست افراطي ست که در ١١ فوريه ٢٠٠٨ محاکمه وي آغاز مي شود. دادگاهي که بايد همه مسئولان اين قتل را مشخص و بر سايه احتمال همدستي وي با نيروهاي انتظامي روشني افکند.
دادگاه رسيدگي به قتل آناپوليتوکفسکاپا در ميانه ي کارزار انتخابات رياست جمهوري در روسيه برگزار خواهد شد. روسيه بايد به قتل هاي زنجيره اي روزنامه نگاران که مصون از مجازات مانده اند پايان دهد. ١۹ روزنامه نگار از آغاز رياست جمهوري ولاديمير پوتين از مارس ٢٠٠٠ تا کنون در روسيه به قتل رسيده اند. قتل آنا پوليتکوسکايا آخرين مورد از اين زنجيره است و تنها موردي ست که قاتلان دستگير و به دادگاه معرفي شده اند.
در سال ٢٠٠٧ هر روز دو روزنامه نگار بازداشت شده است
در اول ژانويه ٢٠٠٨ در سراسر جهان ١٣٥ روزنامه نگار در زندان بسر مي برند. اين آمار در سالهاي اخير تغيير چنداني نداشته است. روزنامه نگاران آزاد شده به سرعت با بازداشت شدگان تازه جايگزين مي شوند. در سال ٢٠٠٧ مجموعا ٨٨٧ روزنامه نگار از آزادي محروم شدند. بزرگترين تعداد دستگير شدگان با ١۹٥ مورد دستگيري در پاکستان روي داد و سپس کوبا با ٥٥ روزنامه نگار زنداني، ايران با ٥٤ روزنامه نگار بازداشت شده مقام سوم را دارد.
گزارشگران بدون مرز در اين باره اعلام مي دارد « در جهان تعدادي نزديک به ٣٠ دولت روزنامه نگاران مخالف را زنداني مي کنند، براي رهبران واپس گراي اين کشورها زندان تنها پاسخ به انتفادات مردان و زنان روزنامه نگار است. ما خواهان آزادي فوري ١٣٥ روزنامه نگار زنداني در سراسر جهان هستيم. به تهديد زندان بايد ريودن روزنامه نگاران را نيز اضافه کرد. در سال ٢٠٠٧ تعداد روزنامه نگاران ربوده شده افزايش داشته است. در عراق و افغانستان گروگان گيري به امري رايج تبديل شد و بسياري از اين روزنامه نگاران بدست ربايندگان خود اعدام شده اند. دولت ها بايد با تعقيب قضايي و مجازات آمران و عاملان اين جنايات با اين پديده به شکل جدي مبارزه کنند.
چين با ٣٣ و کوبا با ٢٤ روزنامه نگار زنداني بيش از چهار سال است که بزرگترين زندان روزنامه نگاران در جهان هستند. دولت هاي پکن و هاوانا روزنامه نگاران زنداني را به ندرت آزاد مي کنند و روزنامه نگاران زنداني در بسياري از موارد چند ماه پيش از پايان حکم زندان خود آزاد مي شوند، اما به سرعت ديگران جاي خالي آنها را پر مي کنند.
آذربايچان با دستگيري ٧ روزنامه نگار در سال ٢٠٠٧ تعداد روزنامه نگاران زنداني در اين کشور به ٨ نفر رسيد. در اين کشور اما بازداشت روزنامه نگاران امري تازه اي است و نشان از وخامت وضعيت آزادي مطبوعات و سخت گيري بيشتر حاکمان در برابر روزنامه نگاران منتقد است.
ايران که در رده بندي سال ٢٠٠٧ در ميان ١٦۹ کشور دررده ١٦٦ قرار داشت، در اين کشور روزنامه نگاران با سرکوب تهاجمي حکومتي مواجه اند که به آنها اجازه بيان هيچگونه انتقاد و يا خواست سياسي و اجتماعي را نمي دهند. چون هرسال اين کشور بزرگترين زندان روزنامه نگاران در خاورميانه بود. هم اکنون١١ روزنامه نگار و ٢ وب نگار در ايران در بازداشت بسر مي برند. بسياري ديگر از روزنامه نگاران براي روشنگري در باره ي سنگسار و فساد و يا همکاري و مصاحبه با رسانه هاي خارجي بايد پاسخگوي اتهامات در اساس واهي اما «سنگيني» باشند که مي تواند به صدور احکام زندان براي آنها منجر شود. عدنان حسن پور روزنامه نگار کرد در خطر اعدام قرار دارد.
علاوه بر ١٣٥ روزنامه نگار زنداني ٧ همکار مطبوعاتي ( مترجم، تکنسين و .. ) ٦٥ وب نگار معترض نيز در زندان بسر مي برند. چين صدر نشيني خود را در مسابقه ي سرکوب با ٥٠ وب نگار معترض در زندان حفظ کرده است. هشت وب نگار معترض در ويتنام زنداني هستند، در مصر وب نگار جوان کريم عامر براي نوشتن مقالات انتقادي از رئيس جمهور و بنيادگرايان اسلامي در دانشگاه در وبلاگش به ٤ سال زندان محکوم شده است.
زنداني کردن تنها روش محروم کردن روزنامه نگاران از آزادي نيست. در سال ٢٠٠٧ در ١٥ کشور جهان ٦٧ روزنامه نگار و دست اند کار رسانه ها به گروگان گرفته شدند. خطرناکترين منطقه در جهان همچنان عراق است که در آن از آغاز سال ٢٥ روزنامه نگار ربوده شده اند. ١٠ روزنامه نگار ربوده شده توسط ربايندگان اعدام شدند. در افغانستان اجمال نقشبندي روزنامه نگار افغاني و مترجم گزارشگر ايتاليايي دانيل ماسترجياکومو در روز ٨ آوريل و سيد آقا در روز ١٦ مارس به جاسوسي متهم و گردن زده شدند. اين دو روزنامه نگار در تاريخ ٥ مارس به همراه گزارشگر ايتاليايي دانيل ماسترجياکومو توسط مردان ملا داداله اسيرشده بودند. در ١۹ مارس دانيل ماسترجياکومو آزاد شد.
در پاکستان ٥ روزنامه نگار ربوده شدند، که ربايندگان برخي از آنها نيروهاي امنيتي بودند و اين روزنامه نگاران البته همه در سلامت کامل آزاد شدند.
هم اکنون دست کم ١٤ روزنامه نگار و همگي در عراق ربوده شده اند.
٢٦٧٦سايت اينترنت و وبلاگ در سال ٢٠٠٧ مسدود و تعطيل شده است
دولت هايي مثل چين، برمه و يا سوريه تلاش مي کنند شبکه اينترنت را به شبکه بسته و در حد تبادلات داخلي و ميان افراد داراي مجوز – اينترانت- تبديل کنند. در سال ٢٠٠٧ در سراسر جهان دست کم ٢٦٧٦ سايت اينترنت و وبلاگ رسما مسدود و تعطيل شده است. اکثريت اين سايت ها تالارهاي گفتگو بوده اند.
شديدترين سانسور در طي سال در چين و به هنگام برگزاري هفدهمين کنگره حزب کمونيست ديده شد که ٢٥٠٠ سايت و وبلاگ و تالارها گفتگو ممنوع شدند. سوريه نيز در ماه هاي پاياني سال نزديک به صد سايت و متعلق به شرکت هاي خدمت دهند اينترنت را مسدود و تعطيل کرد از جمله شبکه فيس بوک، اميل هاي هوت ميل و برنامه تلفني اسکايپ مسدود شده و در دسترس کاربران قرار ندارند. دولت دمشق اين موسسات را متهم به نفوذ سرويس هاي اطلاعاتي اسرائيلي در آنها کرده است.
در اکتبر ٢٠٠٧ در پي تظاهرات هاي بوديست ها در برمه، ژنرال هاي ديکتاتور که قدرت را دردست دارند، تلاش کردند در رانگون خروج اطلاعات از کشور را از طريق اينترنت با قطع دسترسي به شبکه مسدود کنند. سانسور همه وسايل ارتبا طاتي را در بر مي گرفت از سايت هاي منتقد تا تلفن هاي همراه و دوربين هاي عکاسي و فيلم برداري و ...
گزارشگران بدون مرز در اين باره اعلام مي دارد: «در برخي از کشورهاي اينترنت با همان شدت سانسور دست اندرکاران رسانه هاي سنتي سرکوب مي شود. چين بزرگترين سانسورچي اينترنت است. سايبر پليس اين کشور پيش از هر رويداد مهم وحشت مي آفريند. در سال ٢٠٠٧ در ماه هايي که به برگزاري کنگره حزب کمونيست منتهي شد سانسور همه جانبه مستقر شده بود. در طي چند هفته ٢٥٠٠ سايت و وبلاگ که اغلب مشخصه ي سياسي داشتند مسدود و غير قابل دسترسي شدند.
گزارشگران بدون مرز ياد آور مي شود که ايران از جمله کشورهاي سرکوبگر در عرصه اينترنت است و در ليست ١٣ کشور «دشمنان اينترنت» در جهان قرار دارد. سياست مسدود سازي سايت ها در اين کشور از محدودکننده ترين سياست هاي سرکوبگرانه در جهان است. در طي سال گذشته بيش از ١٠ ميليون صفحه ي اينترنت به بهانه داشتن محتواي « غير قانوني و مغاير با عفت عمومي « مسدود شده است. همچنين با تصويب «آيين‌نامه ساماندهي فعاليت پايگاه اطلاع‌رساني اينترنتي کشور» توسط هيات وزيران همه ي «پايگاه هاي اطلاع ‌رساني اينترنتي کشور» مي بايست «مشخصات مربوط و هويت مدير مسوول خود را در وزارت ارشاد ثبت کنند» عليرغم تکذيب هاي رسمي اما اين سياست در سايه سکوت به پيش مي رود و عملا سايت هاي « ثبت نشده « از شبکه حذف مي شوند. مقامات ايران به بهانه هاي فني و از جمله «فشار بر شبکه» ولي در اصل براي جلوگيري از بارگيري فيلم و موسيقي و ديگر اطلاعات مورد نياز، کاربران ايراني را از اينترنت با سرعت بالا محروم کرده اند. در ايران دو وب نگار فمينيست مريم حسين خواه و جلوه جواهري همچنان در زندان بسر مي برند.
گزارشگران بدون مرز انجمن بين المللي دفاع از روزنامه نگاران زنداني و آزادي مطبوعات بر مبناي اصل ١٩ اعلاميه جهاني حقوق بشر است.

بيلان آزادي مطبوعات در سال ٢٠٠٧

٨٦ روزنامه نگار کشته شده
٢٠ همکار مطبوعاتي کشته شده
٨٨٧ روزنامه نگار بازداشت شده
١٥١١ روزنامه نگار مورد تهاجم و تحديد قرار گرفته
٥٢٨ رسانه سانسور شده
٦٧ روزنامه نگار ربوده شده

اينترنت
٣٧ وبلاگ نويس بازداشت شده
٢١ وبلاگ نويس مورد تهاجم و تهديد قرار گرفته
٢٦٧٦ سايت اينترنت مسدود و تعطيل شده

براي مقايسه با آمار سال ٢٠٠٦
٨٥ روزنامه نگار کشته شده
٣٢ همکار مطبوعاتي کشته شده
٨٧١ روزنامه نگار بازداشت شده
٥٦ روزنامه نگار ربوده شده
١٤٧٢ روزنامه نگار مورد تهاجم و تحديد قرار گرفته
٩١٢ رسانه سانسور شده

[ نسخه چاپی ]     [ بازگشت به صفحه اول ]


اخبار
درگيري فيزيکي مردم با گشت ارشاد در ميدان درکه تهران
تجمع حق التدريسان و معلمان پيش دبستاني مقابل مجلس
روزنامه رسمي حكم ابطال رياست مرتضوي را چاپ نكرد
دلار 2023 تومان ، سكه 747 هزار تومان
اظهار ناتواني دولتي ها در جلسه مجمع تشخيص
مقابل شهرداري ملارد رخ داد خودسوزي مقابل چشم شهردار
بازداشت يک فعال سياسي عرب در حميديه
خواستار پايان اعتصاب غذاي کبودوند هستيم
رييس اتحاديه ناشران و كتابفروشان:كتابفروشان به تعطيلي فكر مي‌كنند :
فدراسيون دوچرخه‌سواري هم «تعليق» شد
اخبار دانشجوئی
کوي دانشگاه تهران ۱۰ روز قبل و بعد از ۱۸ تير تعطيل است
اجراي دستورالعمل پوشش دانشجويان از اول مهر/ انتقاد از نيروي انتظامي۱۳۹۱/۰۳/۲۰
۶۲ درصد مدال‌آوران ايراني رقابت‌هاي علمي جهاني از کشور رفتند
ادامه‌ي تنش در دانشگاه مازندران به دنبال مرگ يک دانشجو
گزارش شوراي دفاع از حق تحصيل
سخنان وزير علوم افشاي نقض آشکار حقوق دانشجويان است
تجمع اعتراضي دانشجويان علوم پزشکي در مقابل مجلس و وزارت بهداشت
نويد بهاري دانشجويان از پشت ميله هاي زندان
تجمع ۵ روزه‌ي دانشجويان علوم پايه در مقابل وزارت بهداشت
اعتراض داريوش اجلالي، دانشجوي دانشگاه ياسوج با دوختن لب‌هايش
 
کارگران دربند را آزاد کنید

دانشجویان دربند را آزاد کنید

برگی از تاریخ

با یاد یاران

اسامی قربانيان کشتار زندانيان سياسی در سال ۶۷





شورای دانشجویان و جوانان چپ ایران











خبرگزاری مجموعه فعالان حقوق بشر در ایران










آرشیو آثار کلاسیک مارکسیستی









Copyright 2004 © etehadefedaian.org - All Rights Reserved - Administration