The Union Of People's Fedaian Of Iran
اخبار    سرسخن    مقالات سیاسی    اعلامیه ها    ديدگاه ها    کارگری    زنان    دانشجویی    مسئله ملی    اجتماعی    رويدادهای بين المللی    برای جهانی دیگروسوسياليسم    حقوق بشر    گفتارهای رادیویی    یادها    در راه کنگره    اعلان ها    موضوعی    گفتگو      
صفحه اول معرفي و تاريخچه  |   اسناد سازمان  |   آرشيو  |   پيوندهاي ديگر  |   آدرس هاي ما  |   آرشيو مقالات

شعار «آزادي» در انقلاب

محمد اعظمي

فرنگيس حبيبي مسئول بخش فارسي راديو بين المللي فرانسه در برنامه زمينه ها و زمانه هاي روز يکشنبه 15 بهمن 1386 برابر با 4 فوريه 2008 به مناسبت سالگرد انقلاب بهمن با پنج تن از فعالان سياسي و مدني، از افق هاي فکري مختلف (مهر انگيز کار، مسعود دهنمکي، عباس عبدي، داريوش همايون و محمد اعظمي) به صورت جداگانه، مصاحبههائي در رابطه با شعار آزادي در انقلاب، انجام داده است. اتحاد کار به مناسبت 22 بهمن متن مصاحبه محمد اعظمي را منتشر مي کند :
فرانگيس حبيبي- معمولا در هر دوره انقلابي که تودههاي مردم در هيجاني بيمانند به حرکت در ميآيند، شعارهائي از اعماق برميخيزند و برفراز اين حرکت قرار ميگيرند. اما رفته رفته از فرط تکرار به عباراتي تبديل ميشوند که ديگر دست کم در نزد حاکمان پرسش و مکثي را برنميانگيزند. 29سال پيش در آستانه انقلاب ايران، آزادي يکي از شعارهاي سهگانهاي بود که به چنين سرنوشتي بعدها دچار شد. در زمينهها و زمانه هاي امشب در گفتگوهاي جداگانهاي با پنج تن از کساني که يا در انقلاب شرکت کردند يا به آن دل بستند يا با آن مخالف و يا امروز با آن فاصله گرفته اند، خواستيم بدانيم در آن زمان مردم آرزوي چه آزاديهائي را داشتنه اند، چه مفاهيم متفاوت و يا متناقضي از آزادي در ذهنشان حضور داشته است و امروز کدام آزادي در کجاي جامعه حاضر يا غايب است. خلاصه آرزوها به چه ميزان تحقق يافته اند، کدامها به سراب تبديل و کدامها سرکوب شده اند.
محمد اعظمي از اتحاد فدائيان که در آستانه انقلاب از زندان آزاد شد معنائي را که آن روز و سپس امروز براي آزادي قائل است، چنين بيان مي کند.

محمد اعظمي- در زمان شاه فشار و خفقان بيداد ميکرد. سانسور بر مطبوعات چيره بود. زندانها داير و شکنجه در ابعاد گسترده به کار گرفته ميشد. در آن زمان من نيز يکي از افرادي بودم که طعم زندان و شکنجه و تبعيد را چشيده بودم. براي من و امثال من بسيار طبيعي بود که آرزوي برچيدن بساط اختناق و زندان و همه آن چيزهائي باشيم که زندگي را به ما سخت و آزادي را از ما ميگرفت. آن مقطع درکم از آزادي بسيار کلي و آرماني بود. علاقه داشتم همه محدويتها برداشته شود. هر کس آزاد باشد در هر اجتماعي که ميخواهد شرکت کند، به هرحزبي که علاقه دارد عضو شود. در هر روزنامهاي که مايل است بنويسد و خلاصه به هر شيوهاي که ميخواهد آزادانه بدون اينکه براي ديگران مزاحمت ايجاد نمايد، زندگي خود را بسازد. اما آن زمان درک من از آزادي مشکلاتي داشت، مشکلاتي که دامنه آزادي را به رغم ميل و خواست انسانيم محدود ميکرد.
يکي از مشکلات اين بود که آزادي براي من مفهومي ايدئولوژيک طبقاتي داشت. يعني نگاه من به آزادي از منشور مصالح مردم و طبقه کارگر ميگذشت. هر کجا هم که آزادي از نظر من با مصالح مردم و طبقه کارگر يعني اکثريت مردم جامعه اصطکاک پيدا ميکرد، دامنه آزادي ميبايست محدود شود. به عبارت روشنتر من و همفکرانم براي آزادي قيد و شرط قائل ميشديم.
ايراد ديگري که در فکر من وجود داشت و در عمل به محدوديت آزادي ميانجاميد اين بود که در باور من آزادي فردي و حقوق فردي اهميت چنداني نداشت. جامعه و جمع ارزش زا بود. بد نيست در رابطه با نتايج اين فکر به نمونهاي اشاره کنم. ما آزادي پوشش را قبول داشتيم. آن را جزو آزادي‌هاي فردي مي‌دانستيم. اما بعداز انقلاب که جمهوري اسلامي با سياست حجاب اجباري، به آزادي پوشش يورش آورد، بخشي از مردم در شهرها به ويژه در تهران به مقاومت و اعتراض برخواستند. سازمان ما، سازمان فدائيان خلق ايران، که آن زمان از قدرت بسيج خوبي برخوردار بود، به رغم همدلي با اعتراض کنندگان، نيرويش را براي اعتراض بسيج نکرد. ما فکر مي‌کرديم اهميت ندارد که پشت آزادي پوشش بايستيم چون ممکن است دفاع از اين حق فردي منافع جمع را به خطر اندازد. غافل از آنکه دفاع از جمع بدون دفاع از آزادي‌هاي فردي از جمله و در آن زمان آزادي پوشش، نمي‌توانست ره به جائي ببرد.
امروز اما درکم از آزادي دستخوش تغييراتي شده است. فکر مي‌کنم انسان‌ها برابرند. آزادي هم حقي است براي همه انسان ها و کليه شهروندان. هيچکس مجاز نيست به دليل مذهب، طبقه، ايدئولوژي، نژاد، جنس، زبان و .. از امتيازي بهره مند و يا از حقي محروم شود. محدود کردن آزادي به هر دليل و بهانه‌اي و براي هر قشر و طبقه‌اي و يا فکر و انديشه‌اي به استبداد مي‌انجامد. فکر مي‌کنم آزادي فردي سنگ پايه آزادي‌هاي اجتماعي است. و يا به بيان ديگر جامعه در صورتي آزاد است که افراد آن آزاد باشند.
براي اجراي آزادي در جامعه و رعايت حقوق افراد، تبديل آزادي به قانون از ضروريات است. اکنون اين حقوق و آزادي‌ها، در اعلاميه جهاني حقوق بشر و ضمائم آن گنجانده شده است. به نظر من اگر در جامعه ما اين آزادي‌ها مراعات شود، ما به آزادي‌هاي مورد نظرمان دست پيدا مي کنيم.

فرنگيس حبيبي- امروز کدام آزادي و کدام استبدادي در جامعه ايران جاريست؟

محمد اعظمي- جمهوري اسلامي از همان روزهاي نخست، از منشور ايدئولوژي و اسلام به آزادي نگاه مي‌کرد و رعايت آن را منوط به مصالح اسلام مي‌کرد . آن مصالح را هم خودش تعيين و تفسير مي‌کرد. از آن زمان تا کنون جمهوري اسلامي درکش از آزادي تغيير کرده و سير منفي پيموده است. در ابتدا درک بازتري داشت و امروز همان درک، تنگ‌تر شده است. اين سير نزولي را مي‌توان هم در فکر سران اصلي حکومت مشاهده کرد و هم در کل حکومت جمهوري اسلامي به روشني مي‌توان ديد: خميني پيش از انقلاب، در پاريس، از آزادي مارکسيست‌ها سخن مي‌گفت. به محض ورود به ايران، در اولين سخنراني خود اين آزادي را مشروط کرد. او در بهشت زهرا به آزادي مارکسيست‌ها به شرط اينکه توطئه نکنند تاکيد نمود. دوسال بعد زمينه حمله به چپ‌ها را با ايراد اتهامات ناروا به آنها، فراهم نمود و بالاخره در سال 1367 دستور قتل عام آنها را در حالي که محکوميت‌شان به حبس قطعي شده بود، در زندان‌ها صادر نمود.
درک حکومت هم از آزادي با گذشت زمان، بسته‌تر شده اشت. در ائتلاف اوليه خميني و بازرگان در رابطه با انتخابات مجلسي که هم اکنون در حال برگزاري است، چپ‌ها، مجاهدين، نيروهاي ملي، نهضت آزادي، و حکومتيان همه مي توانستند شرکت کنند و شرکت کردند. امروز نه تنها اين مجموعه حذف شده‌اند، بلکه عرصه به خود حکومتيان هم براي شرکت در انتخابات مجلس تنگ شده است. وضع به گونهاي است که نيروهاي خودي يعني کساني که جمهوري اسلامي را قبول دارند و قانون اساسي آن را مي‌پذيرند، مسلمان و شيعه اثني عشري هستند، به اصل ولايت مطلقه فقيه باور دارند، رد صلاحيت شده و حذف مي‌شوند. از اين بدتر اگر احمدي نژاد سکان‌دار شود افرادي چون لاريجاني و محسن رضائي و قاليباف هم صلاحيت شان رد خواهد شد.
برخلاف حکومت که عقب رفته است، جامعه به جلو آمده و مسيري رو به رشد داشته است. به همين خاطر برخي از حقوق و نيازها براي مردم مثل آب شده است. مثل نان. مثل هوا. حکومت به سادگي نمي‌تواند به اين خواسته‌ها و اين حقوق بي‌توجه باشد. امروز وضع به گونه‌ايست که در جامعه هم سرکوب هست و هم صداي اعتراض به سرکوب بالاست. شما نگاه کنيد که در اين چند ساله دانشگاه در دور افتاده‌ترين مناطق ايجاد شده است. هيچ روستائي هم، بي‌دانشجو نيست. بيش از نيمي از دانشجويان و تحصيل کردگان را زنان تشکيل مي‌دهند. با اين وضع نمي‌توان به حقوق زنان اين اندازه تبعيض روا شود و جامعه ساکت بماند. نمي‌توان جلوي اطلاعات را، که نياز دانش و دانشگاه است، گرفته شود، اما صدائي به اعتراض برنخيزد. بي جهت نيست که اينترنت را فيلتر مي‌کنند بلافاصله فيلتر شکن‌هاي مدرن و پيچيده همه‌گير مي‌شود. براي ماهواره جريمه سنگين تعيين مي‌کنند و هرازگاه يکبار به منازل مردم حمله مي‌کنند اما مردم ايستادگي مي‌کنندو پا پس نمي‌کشند.


[ نسخه چاپی ]     [ بازگشت به صفحه اول ]


اخبار
درگيري فيزيکي مردم با گشت ارشاد در ميدان درکه تهران
تجمع حق التدريسان و معلمان پيش دبستاني مقابل مجلس
روزنامه رسمي حكم ابطال رياست مرتضوي را چاپ نكرد
دلار 2023 تومان ، سكه 747 هزار تومان
اظهار ناتواني دولتي ها در جلسه مجمع تشخيص
مقابل شهرداري ملارد رخ داد خودسوزي مقابل چشم شهردار
بازداشت يک فعال سياسي عرب در حميديه
خواستار پايان اعتصاب غذاي کبودوند هستيم
رييس اتحاديه ناشران و كتابفروشان:كتابفروشان به تعطيلي فكر مي‌كنند :
فدراسيون دوچرخه‌سواري هم «تعليق» شد
اخبار دانشجوئی
کوي دانشگاه تهران ۱۰ روز قبل و بعد از ۱۸ تير تعطيل است
اجراي دستورالعمل پوشش دانشجويان از اول مهر/ انتقاد از نيروي انتظامي۱۳۹۱/۰۳/۲۰
۶۲ درصد مدال‌آوران ايراني رقابت‌هاي علمي جهاني از کشور رفتند
ادامه‌ي تنش در دانشگاه مازندران به دنبال مرگ يک دانشجو
گزارش شوراي دفاع از حق تحصيل
سخنان وزير علوم افشاي نقض آشکار حقوق دانشجويان است
تجمع اعتراضي دانشجويان علوم پزشکي در مقابل مجلس و وزارت بهداشت
نويد بهاري دانشجويان از پشت ميله هاي زندان
تجمع ۵ روزه‌ي دانشجويان علوم پايه در مقابل وزارت بهداشت
اعتراض داريوش اجلالي، دانشجوي دانشگاه ياسوج با دوختن لب‌هايش
 
کارگران دربند را آزاد کنید

دانشجویان دربند را آزاد کنید

برگی از تاریخ

با یاد یاران

اسامی قربانيان کشتار زندانيان سياسی در سال ۶۷





شورای دانشجویان و جوانان چپ ایران











خبرگزاری مجموعه فعالان حقوق بشر در ایران










آرشیو آثار کلاسیک مارکسیستی









Copyright 2004 © etehadefedaian.org - All Rights Reserved - Administration