The Union Of People's Fedaian Of Iran
اخبار    سرسخن    مقالات سیاسی    اعلامیه ها    ديدگاه ها    کارگری    زنان    دانشجویی    مسئله ملی    اجتماعی    رويدادهای بين المللی    برای جهانی دیگروسوسياليسم    حقوق بشر    گفتارهای رادیویی    یادها    در راه کنگره    اعلان ها    موضوعی    گفتگو      
صفحه اول معرفي و تاريخچه  |   اسناد سازمان  |   آرشيو  |   پيوندهاي ديگر  |   آدرس هاي ما  |   آرشيو مقالات

«انتخابات» رياست جمهوري اسلامي را به «خوديها» واگذاريم

رضا اکرمي


از حدود يکسال پيش «اصلاح طلبان»حکومتي تبليغات انتخاباتي خود را براي «انتخاب » دهمين رئيس جمهور اسلامي آغاز کرده اند.
تلاش آنها تا کنون در ميان مردم بازتابي نداشته است . هر چند علاقه منداني که سري به سا يتهاي انترنتي و روزنامه هاي نزديک به اين جناح زده باشند شاهد بوده اند که نقريبأ حرف و سخن ديگري جز مجادلات مربوط به چند و چون حضور کانديداهاي مورد نظر آنها، که فعلا بر محور آقايان خاتمي ،کروبي و عبداله نوري و در مواردي مير حسين موسوي مي چرخد ،در ميان نبوده است.
اصلاح طلبان حکومتي يا اسلامگرايان ميانه رو اين ميدان را زود هنگام براي حضور در صحنه برگزيده‌اند ،چون جزئي از «نظام» اند، از تداوم آن به شکل کنوني احساس خطر جدي مي‌کنند و هر نوع گذار و تحول سياسي خارج از کنترل خود را بر نمي‌تابند . براي آنها تقريبأ اين نکته نيز مسجل است که تکرار دولت چهار ساله احمدي نژاد مي‌توانداوضاع را به سمتي ببرد که براي هميشه شانس برگشت به مسئوليت‌هاي سياسي را از آنها بگيرد .
جناح ديگر حاکميت نيز عليرغم درگيريهاي گوناگون در صفوف خود ،چنانکه در جريان انتخابات مجلس هشتم شاهد بوديم در نظر ندارد قواي يک دست و سه گانه خود را که همچنان از پشتيباني رهبري رژيم هم برخوردار است، به راحتي از دست بدهد .
رقابت اين دو جناح در انتخابات اجتناب ناپذير است . چون هم ارگان‌هاي عالي تصميم‌گيري رژيم وجود چنين رقابتي را به مصلحت نظام مي‌دانند و هم «اصلاح طلبان »حکومتي تحت هر شرايطي آماده شرکت در انتخابات رياست جمهوري هستند. حتي اگر انتخابات «منصفانه » ،«عادلانه» و« آزاد» همانطور که خود هم از اين مفاهيم برداشت مي‌کنند، نباشد .
تا حدود شش ماه ديگر که به چنين «انتخاباتي » باقي مانده است حوادث سياسي و اجتماعي مختلفي در ايران مي‌تواند اتفاق بيفتد که به سهم خود بر روند رويدادها اثر گذار باشد . بويژه اينکه عوامل خارجي و بين‌المللي که اين روزها به بلاي بحران مالي –اقتصادي هم گرفتار آمده است عنصر ديگريست که نبايست ناديده گرفته شود . اما بر پايه برخي معادلات وشاخص‌هاي پايدار سياسي و اجتماعي سي سال گذشته در ايران و کشورهاي دستخوش انقلاب و تحول، شايد دشوار نباشد چنين نتيجه‌اي را پيش روي خود گذاشت که نبايد در انتظار معجزه بود و در اين مورد مشخص، بر آمد تحول سازي را از دل «انتخابات» دهمين رياست جمهوري اسلامي انتظار کشيد.
تحولات مهم معمولا از دل تعادل و تقابل قواهاي اجتماعي و سياسي جدي، گسترده و قابل ملاحظه و رؤيت بيرون مي‌آيند . به عنوان مثال در وضعيت فعلي ايران و در چشم انداز کوتاه مدت يا بايد نيروي تغيير رژيم، يا تغيير سياست‌هاي رژيم، چنان قدرتمند و داراي برنامه و بسيج جنبش‌هاي اجتماعي باشد که بتواند در اشکال مختلف مبارزاتي همچون نافرماني مدني، اعتصاب در شريانهاي حياتي اقتصادي و تظاهرات خياباني و... ميليونها مردم را پشتوانه مشي تحو ل خواهانه خود نمايد، يا چنانکه که اصلاح طلبان ادعا مي‌کنند دست کم تغييراتي را مد نظر قرار دهد که انجام آنها سر آغازي بر حل بحران‌هاي عديده سياسي و اجتماعي کشور گردد.
در هر دو مورد فوق ما با مشکلات متعددي روبرو هستيم . اين واقعيتي است که جامعه کنوني ايران خاموش نيست . در يکي دوسال گذشته جنبش‌هاي کارگري، زنان، دانشجوئي و ملي به لحاظ کمي و کيفي رشد چشمگيري داشته‌اند اما اکثر اين جنبش‌ها هنوز خصلتي دفاعي دارند. بسيار پراکنده‌اند، فاقد پيوند وادامه کاري مي‌باشند و همانطور که گفته شد عمدتأ دفاعي‌اند. بدين مفهوم که مقاومتي است در مقابل از دست رفتن ناچيز حقوق اجتماعي، مدني، صنفي و در مواردي سياسي. به عنوان مثال دستمزد کار انجام شده کارگران حتي در واحدهاي بزرگ توليدي ماه‌ها به تعويق مي‌افتد و آنگاه که براي اين حق طبيعي اقدام مي‌کنند با سر کوب مواجه مي‌شوند و در مورد مطالبات ساير اقشار نيز وضع به همين گونه است.اين جنبش‌ها با دشواري بسيار و بدون حمايت جريانات مؤثر سياسي، از حقوق پايمال شده خود دفاع مي‌کنند. بسيار اشتباه خواهد بود که اعتراض آنها را به بديهي‌ترين حق وحقوق خود، با شاخص‌هاي يک بر آمد سياسي همسان بگيريم ودر انتظار آن باشيم که يک شبه با فرمان اين يا آن گروه سياسي به خيابان بريزند.
در ميان اصلاح طلبان حکومتي نيز هيچ عزم جدي‌اي ديده نمي‌شود که حتي در يک زور آزمائي جناحي و براي نشان دادن چنگ ودندان به رقيب انتخاباتي هم شده، در فکر بسيج مردم و خداي ناکرده دعوت آنها به مقاومت باشند.
عدم وجود اين بي‌ارادگي را شايد بيش از هر جا بتوان در استدلال مدافعين سينه چاک کانديداتوري آقاي خاتمي ديد. مي‌دانيم يکي از شاه بيت‌هاي استدلال اين آقايان ضرورت تکرار دوم خرداد ديگريست که گويا تفاوت آراء محمد خاتمي با رقيب انتخاباتي‌اش بايد چنان باشد که راهي جز پذيرش نتيجه انتخابات براي شوراي نگهبان باقي نماند.از اين آقايان بايد پرسيد اگر کانديداي شما قادر نيست حتي از رأي خود دفاع کند، چگونه مي‌تواند به دفاع از حقوق مردم برخيزد. از اين آقايان بايد پرسيد اگر در نتيجه آراء دستکاري شد، که شده و مي‌شود، آيابار ديگر به خدا شکايت مي بريد؟ يا به صاحبين رأي که مردم باشند؟ آيا چنانکه اصلاح طلبان طي دو دهه اخير در بسياري از کشورهاي جهان انجام داده‌اند از مردم مي‌خواهيد در مقابل وزارت کشور اردو بزنند و خودتان در صف مقدم و در پيشاپيش آنها قرارمي‌گيريد؟ يا با نهيب ولي فقيه دست و پاي خود را جمع مي‌کنيد و شتر ديدي نديدي .
از يک سال پيش تا کنون و از امروز تا شش ماه ديگر نزاع‌هاي جناحي در کنار اهداف ديگر حکومت‌گران، چاشني گرم کردن تنور انتخابات خواهد شد . اما نهايتأ اين آش پخته مي‌شود. شوراي نگهبان از ميان هزار و اندي ثبت نام کننده يکي دو جين از داوطلبين را تأئيد صلاحيت خواهد کرد، والبته اصلاح طلبان حکومتي هم نماينده يا نمايندگاني خواهند داشت.
به احتمال قوي در دور دوم انتخابات محمود احمدي نژاد به عنوان نماينده بنيادگرايان يا آنطور که خود مي‌گويند «اصولگرايان» در مقابل کانديداي اسلام‌گرايان ميانه‌رو يا به قول خودشان اصلاح طلب قرار خواهد گرفت و بسته به پاره‌اي از معادلات و مصلحت‌هاي نظام نهايتا عنصري از ميان «خودي‌ها» بر کرسي رياست جمهوري تکيه خواهد زد. اما از هم اکنون روشن است که در سرنوشت مردم وکشور ما تغييري حاصل نخواهد شد. چون ساختار کنوني حاکميت به هيچ شکلي راه را براي نيروي تحول طلب که تحول‌گر هم باشد باز نخواهد گذاشت. تعادل قواي کنوني نيز همانطور که پيشتر گفته شد به صورتي نيست که چنين اراده‌اي را بر رژيم تحميل کند. و نيروئي که از تأئيد شوراي نگهبان بگذرد و مشروعيت خود را قبل از هر چيز از همين نهاد بگيرد نقشي بيش از« تدارکچي» نخواهد داشت .
بر پايه اين ملاحظات، اگر واقعآ نيروئي در فکر يک تحول دمکراتيک در کشور باشد بايد از همين امروز پاي خود را از اين خيمه شب بازي بيرون بکشد و با کار دشوار نزديکي و پيوند با جنبش‌هاي اجتماعي در ميان اقشار مختلف، دسته وپنجه نرم کند. و ضمن اين‌که براي پس گرفتن هر لقمه نان مردم زحمتکش وهر جزئي از حقوق از دست رفته اکثريت عظيم اين کشور با مبارزات آنها هم گام مي‌شود، از بيان هزاران باره اين واقعيت خسته نشود که در پيشاني اين حکومت ديني، از هر نوع آن هيچگونه نور رستگاري نيست. تلاش يک فعال سياسي، اجتماعي و مدني در ايران امروز قبل از هر چيز بايد بر دفاع از معيارهاي دمکراتيک، مردمسالار وعدالت خواهانه متمرکز شود که با قانون اساسي و ساخت و بافت اين رژيم هيچگونه قرابتي نخواهد داشت.
توافق ملي برچنين معيارهائي هرگاه از ميان گروه‌ها، احزاب، سازمان‌ها، نهادها و شخصيت‌هاي سياسي، اجتماعي، مدني و مدافع حقوق بشر، که هنوز عليرغم تعدد و تنوع آنها، اقليت جامعه را تشکيل مي‌دهند فراتر رفته و به فکر و باور اکثريت جامعه، يعني توده‌هاي ميليوني تبديل شود آنگاه ناممکن‌ها، ممکن خواهند شد و حتي گذاري کم درد و مسا لمت‌آميز، به يک جامعه آزا ،نيز دور از دسترس نخواهد بود. اما تا زماني‌که حکومت قادر است حتي در صفوف همين فعالين نيز بدلايل گوناگون، از «واقعگرائي سياسي» گرفته تا وحشت از خراب‌تر شدن اوضاع خود يا مملکت، خوراک تبليغاتي دست و پا نمايد و وقت و انرژي اين نيروي دردمند، زجر کشيده و محدود به لحاظ امکانات را هم در خدمت اهداف سياسي و تبليغي خود به کار گيرد، يا در بر همين پاشنه خواهد چرخيد و يا حوادث خارج از اراده و تمايل نيروهاي آزاديخواه و مستقل بر همه چيز چيره خواهد شد.
متأسفانه در زماني‌که اين ياد داشت نوشته مي‌شود، بحث داغ کانديداتوري اصلاح طلبان حکومتي به مشغله اصلي نه تنها صاحبين اصلي اين خانه «اصلاح طلبي»، بلکه مستأجرين آن در پيرامون و بيرون حکومت نيز تبديل شده است و باز با کمال تأسف مي‌بينيم تمامي نيروهاي موصوم به ملي –مذهبي از خود آقايان و خانم‌هائي که به همين نام فعاليت مي‌کنند گرفته تا «نهضت آزادي ايران» و «سازمان دانش آموختگان ايران اسلامي(ادوار تحکيم وحدت)» و بلآخره برخي انجمن‌هاي اسلامي دانشگاه‌ها که باورمندي بيشتري به دمکراسي از خود نشان مي‌دهند به محور اصلي فعاليت‌شان تبديل شده است.
و باز مي‌دانيم که همه آنها، از هم اکنون و قبل از اينکه قهرمانان شان به ميدان بيايند ، به بازوي فکري و قلمي يکي از سه کانديداي روحاني مطرح در اين طيف تبديل شده‌اند .در حاليکه «سازمان دانش آموختگان » امکان به پاي صندوق کشاندن مردم را با حضور عبداله نوري ممکن مي‌داند و براين گمان است که وي قادر است منشأ يک تحول راديکال در شرايط فعلي باشد، «تجربه » مسن‌ترها ايجاب کرده است تا بار ديگر، شانس خود را با محمد خاتمي بيازمايند. البته شيخ «اصلاحات» يعني مهدي کروبي نيز از چنين حامياني بي بهره نبوده است .
دامن زدن به اين فضاي مصنوعي و تخيلي تبليغات انتخاباتي وقتي سئوال برانگيزتر مي‌شود که بتوان حدس زد، آقاي نوري احتمالأ روزه سکوت را نخواهد شکست و در صورت کانديداتوري، شانس تأئيد صلاحيت وي بسيار ضعيف است و ضعيف‌تر اين‌که در مقابل يک چنين سناريوئي، ايشان از هواداران خود بخواهد در جلو بيت رهبري يا وزارت کشور او، دست به يک تجمع اعتراضي بزنند. ومحمد خاتمي هيچ نشانه ا‌ي تاکنون از خود نشان نداده است که بخواهد در دور سوم رياست جمهوريش از مرحله گفتار درماني بدر آيد و به خطوط قرمز «نظام» در عمل نزديک شود. بلکه همه شرط وشروطي که تا کنون پيش کشيده است در جهت عکس آن بوده است . در اين ميان مي‌ماند حجت الاسلام مهدي کروبي که تقريبأ در تبليغات گروه‌هاي پيش گفته جاي چنداني ندارد. واين در حاليست که هم لااقل تا کنون تنها مرد ميدان است و اتفاقأ اگر قرار باشد درکادر اصلاح طلبي حکومتي کاري انجام شود، از وي بيشتر از هردو کانديداي هنوز مفروض، ساخته است. چرا که هم اهل معامله است و چانه زني و هم دست به رأي خريدنش بيشتر.
جمهوري, دمکراسي, تفکيک دين ودولت, آزادي, عدالت اجتماعي, انتخابات وحق رأي وانتخاب, احترام به حقوق بشر, برابري حقوق زن و مرد، تأمين حقوق اقليت هاي ملي و مذهبي, آزادي احزاب سياسي، سنديکاها، کانونها وانجمنهاي مدني، صنفي و فرهنگي، هم مفاهيمي هستند که نبايد در هر بازار مکاره‌اي، همچون مجادلات کنوني در ميان جناح‌هاي جمهوري اسلامي به حراج گذاشته شوند و هم دنيائي کار را پيشروي فعاليني قرار مي‌دهد که واقعأ طالب آنند .
بايد حساب جناح‌هاي رژيم را، در انتصاباتي که انجام مي‌دهند، گذاشت تا خود تصفيه کنند. مطمئن باشيم از اين بابت زمين هم زير رو نخواهد شد. اين حضرات اگر گوشت هم را بخورند، استخوان هم را دور نخواهند انداخت.











[ نسخه چاپی ]     [ بازگشت به صفحه اول ]


اخبار
درگيري فيزيکي مردم با گشت ارشاد در ميدان درکه تهران
تجمع حق التدريسان و معلمان پيش دبستاني مقابل مجلس
روزنامه رسمي حكم ابطال رياست مرتضوي را چاپ نكرد
دلار 2023 تومان ، سكه 747 هزار تومان
اظهار ناتواني دولتي ها در جلسه مجمع تشخيص
مقابل شهرداري ملارد رخ داد خودسوزي مقابل چشم شهردار
بازداشت يک فعال سياسي عرب در حميديه
خواستار پايان اعتصاب غذاي کبودوند هستيم
رييس اتحاديه ناشران و كتابفروشان:كتابفروشان به تعطيلي فكر مي‌كنند :
فدراسيون دوچرخه‌سواري هم «تعليق» شد
اخبار دانشجوئی
کوي دانشگاه تهران ۱۰ روز قبل و بعد از ۱۸ تير تعطيل است
اجراي دستورالعمل پوشش دانشجويان از اول مهر/ انتقاد از نيروي انتظامي۱۳۹۱/۰۳/۲۰
۶۲ درصد مدال‌آوران ايراني رقابت‌هاي علمي جهاني از کشور رفتند
ادامه‌ي تنش در دانشگاه مازندران به دنبال مرگ يک دانشجو
گزارش شوراي دفاع از حق تحصيل
سخنان وزير علوم افشاي نقض آشکار حقوق دانشجويان است
تجمع اعتراضي دانشجويان علوم پزشکي در مقابل مجلس و وزارت بهداشت
نويد بهاري دانشجويان از پشت ميله هاي زندان
تجمع ۵ روزه‌ي دانشجويان علوم پايه در مقابل وزارت بهداشت
اعتراض داريوش اجلالي، دانشجوي دانشگاه ياسوج با دوختن لب‌هايش
 
کارگران دربند را آزاد کنید

دانشجویان دربند را آزاد کنید

برگی از تاریخ

با یاد یاران

اسامی قربانيان کشتار زندانيان سياسی در سال ۶۷





شورای دانشجویان و جوانان چپ ایران











خبرگزاری مجموعه فعالان حقوق بشر در ایران










آرشیو آثار کلاسیک مارکسیستی









Copyright 2004 © etehadefedaian.org - All Rights Reserved - Administration