The Union Of People's Fedaian Of Iran
اخبار    سرسخن    مقالات سیاسی    اعلامیه ها    ديدگاه ها    کارگری    زنان    دانشجویی    مسئله ملی    اجتماعی    رويدادهای بين المللی    برای جهانی دیگروسوسياليسم    حقوق بشر    گفتارهای رادیویی    یادها    در راه کنگره    اعلان ها    موضوعی    گفتگو      
صفحه اول معرفي و تاريخچه  |   اسناد سازمان  |   آرشيو  |   پيوندهاي ديگر  |   آدرس هاي ما  |   آرشيو مقالات

دعواي فرماندهان مهاجر بر سر چيست؟

جمعي از اعضا و فعالان سازمان هاي فدائي، راه کارگر و حزب توده ايران داخل کشور

از حداقل سي و چند سال پيش شعار "کارگران جهان متحد شويد"، "ما با هم متحد مي شويم تا برکنيم...." و "اتحاد مبارزه پيروزي"، همواره جزو اصلي ترين شعارهاي ما بوده است. اين شعارها آنروز ما را يکدل و يکراه مي کرد و امروز خاطراتشان، نافذ است و بر دل ها مي نشيند. اما نمي دانيم چرا براي دوره اي آن روحيات و شعارهاي وحدت طلبانه به سرعت فراموشمان شد. انشعابات زودرس يکي پس از ديگري در سازمان ها و احزاب شکل گرفتند تا آنجا که گروهي يکشبه در مقابلمان قرار گرفتند.
رسيديم به سال هاي 60 که رژيم با تمامي توانش در مقابل سازمان ها و احزاب مبارز و انقلابي صف کشيد و جنگي نابرابر را آغاز نمود. رهبران ما اولين کساني بودند که تن به مهاجرت سپردند تا از تيررس دشمن دور بمانند، با اين هدف که به بازسازي سازمان ها و احزاب جهت ادامه مبارزه بپردازند. اما بازماندگان را چه بر سرآمد؟ عموما از دم تيغ گذشتند. اعدام ها شدت گرفت و شکنجه ها به اوج خود رسيد و زندان ها آنچنان از آزاديخواهان انباشته شد که حتي فضا براي نفس کشيدن هم تنگ شد. خلاصه بگوئيم که تجاوزات و تحقيرها بي حساب شد و خانواده ها آواره. يعني تکرار آنچه که مغول کرد و عرب کرد.
سال ها با سختي اما با اميد و سربلندي گذشت. به تدريج در جنگل سوخته ميهنمان جوانه ها روئيدند و ريشه دواندند و گل اميد در دل ها شکفت. اما اميد فزون تر ما، ياران مهاجربودند. بدين گمان که به بازسازي گذشته و اتحاد در تلاشند. غافل از آن که بر آنان نيز خوش نرفت. سرگرداني ها بود و آوارگي. غربت بود و شکست و از همه سخت تر سردرگمي و خلاء پس از فروپاشي شوروي سوسياليستي. اما در هر حال سي سال هم کم نبود، براي جبران شکست ها. آنهم در فضائي که ديگر نه وحشت دستگيري بود و شکنجه و نه سايه شوم استبداد.
متاسفانه سالها درگذشت. در اين همه سال، به جاي شنيدن صداي اتحاد و همبستگي و وحدت، اين نواي تفرقه بود و زمزمه جدائي که شنيده مي شد. رفقا يکديگر را هم نمي پذيرفتند. گذشته ها شکسته مي شد و کجيها با چشمان ذره بين، بزرگنمائي مي گرديد، تا بهانه و سرپوشي شود بر خود محوري ها. هر چند گهگاه اعلاميه اي با امضاي چند گروه و حزب و سازمان سياسي منتشر مي شود، اما دريغ از يک اتحاد واقعي.امروز پس از سي سال، زماني که خيزش مردم شروع شد ما مانديم بي کس و پراکنده. از آنجا که متحد نيستيم يکي يکي مي شکنيم و مردم هم. مردم به ناچار بدنبال موسوي روان شدند. نمي گوئيم موسوي هرگز مردي نکرد. اما ما چه کرديم. مائي که وظايفي بس سنگين و دشوار بر دوش گرفته ايم. مائي که خواسته بوديم و مي خواهيم تا به آخر بايستيم و پيروز شويم.
يکي از آن رهبران ديرينه مي نويسد در نبود آلترناتيو، ما بايد چنين و چنان کنيم. اما هر گز نمي گويد چه کساني مسئول عدم شکل گيري يک آلترناتيو دموکراتيک اند. خود چه کرديد؟ شما کم نبوديد. فرصت هم که داشتيد. مدعي هم که بوديد. پس بگوئيد که چه کرديد که باز هم چنين برفت بر ما و بر مردم ما.
امروز چرا هيچ حزب و جبهه اي در کشور نداريم که بتواند جنبش مردم را هدايت و تقويت کند. موسوي را در کنار خود قرار دهد و در برابر اينهمه سرکوب در داخل کشور جنبش را ياري و تداوم آن را با اتخاذ راهکارهاي درست تدوام بخشد. اگر امروز نيروهاي پيشگام و آگاه در يک جبهه متشکل بودند و مي توانستند جنبش را هدايت کنند اين حکومت مستبد نمي توانست به سادگي مردم را سرکوب کند و در اين حالت چشم جهانيان نيز بر ما گشوده مي شد و به باورمان وادار مي شدند.
همين جدائي ها و تفرقه ها ما را از داير نمودن يک تلويزيون يا راديوئي که بتواند صداي مبارزين واقعي باشد، عاجز ساخته است. همان صدائي که مي توانست در اوج خفقان رسانه اي و ارتباطي کشور، که حتي موبيل ها را از کار انداختند، کار ساز بوده و به طور سراسري به تقويت مبارزه مردم بپردازد.
ما اگر چه در سي سال قبل در انقلاب جا مانديم و آنرا مي شد تا حدي با سرکوب و کمبود نيرو توضيح داد، امروز با اينهمه نيروي پراکنده جا ماندنمان قابل پذيرش نيست. متاسفانه کارنامه ضعيف رفقاي خارج کشور به سوابق ارزشمند و جانفشاني هاي آنان لطمات سنگيني وارد ساخته و نقش آنان را در هدايت مردم ايران به سوي جامعه اي آزاد و سوسياليست کم رنگ نموده است.
هر چند فرصت کم اما هنوز باقي است. مسلما با همت نيروها و مبارزين خارج کشور و تلاش نيروهاي داخل کشور مي توان به اهداف اصلي اين مرحله از مبارزات يعني وحدت احزاب و سازمان هاي چپ سوسياليست و دموکرات دست يافته و همگام با تشکيل جبهه اي از نيروهاي چپ و آزاديخواه با ساير نيروهاي آزاد انديش و ملي مذهبي و شخصيت هاي مبارز در برابر سرکوب بي امان استبداديان ايستادگي نمود تا جامعه از دست ديو خفقان، رها شود. سيل جوانان پويا، مبارز، پرشور و تلاشگر در راه آزادي و برابري مردم، به رغم سرکوب هاي شديد و کشتار رژيم، شرايط را براي جلب آنان به سازمان ها و احزاب سوسياليست و دموکرات آماده ساخته و آنان را در اين مبارزه همدوش رفقاي داخل کشور قرار داده است. توجه به اين نيرو و پاسخگوئي به خواسته ها و نهايتا جذب آنان مي تواند علاوه بر جوان گرائي و تحرک بيشتر، تضمين کننده آينده اين جريانات باشد.
زندگي در زير سرکوب و زورگوئي هاي جمهوري اسلامي در اين سي سال زمينه هر گونه تفرقه و جدائي را براي نيروهاي واقعي سوسياليست و دموکرات داخل کشور از ميان برده و طبيعي است هر گونه مقاومت و بهانه جوئي و قدرت طلبي هزينه سنگيني متوجه ديگران خواهد کرد.
اين راهي است رفتني که ما با عزم استوار به سوي آن شتافته ايم و با اميد در جهت آن گام برمي داريم و دست آن رفقاي عزيز مقيم خارج کشور را که سال هاست در اين راه تلاش کرده و مي کنند صميمانه مي فشاريم و برايشان درود مي فرستيم.

[ نسخه چاپی ]     [ بازگشت به صفحه اول ]


اخبار
درگيري فيزيکي مردم با گشت ارشاد در ميدان درکه تهران
تجمع حق التدريسان و معلمان پيش دبستاني مقابل مجلس
روزنامه رسمي حكم ابطال رياست مرتضوي را چاپ نكرد
دلار 2023 تومان ، سكه 747 هزار تومان
اظهار ناتواني دولتي ها در جلسه مجمع تشخيص
مقابل شهرداري ملارد رخ داد خودسوزي مقابل چشم شهردار
بازداشت يک فعال سياسي عرب در حميديه
خواستار پايان اعتصاب غذاي کبودوند هستيم
رييس اتحاديه ناشران و كتابفروشان:كتابفروشان به تعطيلي فكر مي‌كنند :
فدراسيون دوچرخه‌سواري هم «تعليق» شد
اخبار دانشجوئی
کوي دانشگاه تهران ۱۰ روز قبل و بعد از ۱۸ تير تعطيل است
اجراي دستورالعمل پوشش دانشجويان از اول مهر/ انتقاد از نيروي انتظامي۱۳۹۱/۰۳/۲۰
۶۲ درصد مدال‌آوران ايراني رقابت‌هاي علمي جهاني از کشور رفتند
ادامه‌ي تنش در دانشگاه مازندران به دنبال مرگ يک دانشجو
گزارش شوراي دفاع از حق تحصيل
سخنان وزير علوم افشاي نقض آشکار حقوق دانشجويان است
تجمع اعتراضي دانشجويان علوم پزشکي در مقابل مجلس و وزارت بهداشت
نويد بهاري دانشجويان از پشت ميله هاي زندان
تجمع ۵ روزه‌ي دانشجويان علوم پايه در مقابل وزارت بهداشت
اعتراض داريوش اجلالي، دانشجوي دانشگاه ياسوج با دوختن لب‌هايش
 
کارگران دربند را آزاد کنید

دانشجویان دربند را آزاد کنید

برگی از تاریخ

با یاد یاران

اسامی قربانيان کشتار زندانيان سياسی در سال ۶۷





شورای دانشجویان و جوانان چپ ایران











خبرگزاری مجموعه فعالان حقوق بشر در ایران










آرشیو آثار کلاسیک مارکسیستی









Copyright 2004 © etehadefedaian.org - All Rights Reserved - Administration