The Union Of People's Fedaian Of Iran
اخبار    سرسخن    مقالات سیاسی    اعلامیه ها    ديدگاه ها    کارگری    زنان    دانشجویی    مسئله ملی    اجتماعی    رويدادهای بين المللی    برای جهانی دیگروسوسياليسم    حقوق بشر    گفتارهای رادیویی    یادها    در راه کنگره    اعلان ها    موضوعی    گفتگو      
صفحه اول معرفي و تاريخچه  |   اسناد سازمان  |   آرشيو  |   پيوندهاي ديگر  |   آدرس هاي ما  |   آرشيو مقالات

استاد را آسوده گذاريد، بکار خويش رسد!

احمد آزاد

16 دي 1383/ 5 ژانويه 2005

چتد روز پيش رفيق عزيز من رضا اکرمي در مطلبي با عنوان « در خواست شاگردي از استاد»، خطاب به آقاي ملکي، از ايشان دعوت کرده است تا بجاي « نوشتن توضيح و تفسير هاي گوناگون، اما فردي» ، چنانچه واقعا به گفته هاي خود پاي بند است، دست به تهيه متني زند که در آن « ضمن پذيرش حق تمام شهروندان ايراني در هر صحنه دمکراتيک انتخابات، بر اصول پايه اي يک حکومت واقعا دمکراتيک و مردمسالار که با توجه به تمام سوابق تاريخي کشور ما در سنت سلطنت و دستگاه شيخ، نشاني از آن نبوده است، » تاکيد شده باشد. شان نزول اين درخواست، اشاره به نوشته آقاي ملکي است با عنوان «سخني با دوست » (سايت عصر نو) که در پاسخ مطلب انتقادي آقاي حاج سيدجوادي نوشته شده بود و در آن آقاي ملکي ضمن دفاع از بيانيه « رفراندوم تغيير قانون اساسي» به انتقادات مطرح شده پاسخ داده و به قول خود «خط قرمز«هايش را ترسيم کرده است.
از زمان انتشار بيانيه «رفراندوم تغيير قانون اساسي» تا کنون مطالب متعددي پيرامون آن نوشته شده و انتقادات معيني به اين بيانيه چه از زاويه محتوي، چه از زاويه شکل و چه از زاويه شيوه پيشبرد آن صورت گرفته است. در اين فاصله نيز کم و بيش مدافعين اين طرح به صورت پراکنده کوشيده اند تا به اين انتقادات پاسخ گويند. آنچه دراين ميان برجسته است، پراکندگي، تشتت و پنهان شدن موضوع اصلي در لابلاي اين نوشته ها واز جمله نوشته رضا اکرمي است.

در آذرماه امسال، 8 تن از چهره‌هاي سياسي ملي، ملي مذهبي و دانشجويي در داخل و خارج از کشور به انتشار بيانيه «فراخوان ملي برگزاري رفراندوم» مبادرت ورزيدند که در آن خواهان «برگزاري يک همه‌پرسي با نظارت نهادهاي بين‌المللي براي تشکيل مجلس مؤسسان به منظور تدوين پيش‌نويس يک قانون اساسي نوين، مبتني بر اعلاميه جهاني حقوق بشر و ميثاقهاي الحاقي آن» شده‌اند. اين اقدام ابتدا به ساکن نبوده و به گفته برخي از تنظيم کنندگان اوليه، از چند ماه قبل از انتشار بيانيه، پيرامون آن با برخي نيروهاي سياسي نيز مذاکراتي صورت گرفته بود. آقاي سازگارا در اين مورد مي گويد:« اين دست اندرکاران نيز تا آنجا که دستشان مي رسيده است در ايران با بسياري از اشخاص و گروه هاي سياسي صحبت کرده و آنها را در جريان گذاشته و خواهان امضاي آنان شده بودند. عده اي مخالفت کرده و عده اي نيز ضمن موافقت امضاي خود را به بعد موکول کرده بودند». (سيزده جواب به سيزده سؤال در مورد فراخوان رفراندوم / سايت اينترنتي اخبار روز چهارشنبه ١۶ دي ١٣٨٣)
به اين ترتيب اين بيانيه را مي توان يک اقدام سياسي معين، حاصل مذاکرات و گفتگوهاي چند ماهه بخشي از نيروهاي سياسي ايران دانست. اين اقدام سياسي ناظر بود بر برگزاري يک همه پرسي براي تغيير قانون اساسي ايران و به همين منظور نيز مي بايست تعدادي امضاء لازم براي اين خواست جمع آوري مي شد. اگرچه قانون اساسي ايران ميزان امضاءهاي لازم براي درخواست همه پرسي را روشن نکرده است، ولي به هر حال براي آن که درخواست همه پرسي صورتي قانوني و بقولي « محکمه پسند» داشته باشد، بايد درصدي از مردم با آن موافق بوده و درخواست همه پرسي را امضاء مي کردند. کميته همه پرسي نيز بلافاصله پس از انتشار بيانيه دست به کار جمع آوري امضاء ها شد. پيش نويس يک قانون اساسي جديد نيز تهيه شده بود ( اين متن به رويت تني چند رسيد و منجمله آقاي حاج سيد جوادي نقدي بر آن نوشت.). تا اين مرحله همه چيز روشن و مشخص بود. هر کس مي توانست موافق يا مخالف اين همه پرسي باشد. بيانيه به روشني موضوع همه پرسي ( تغيير قانون اساسي ) را تعيين کرده بود. اين روشي است که در کشورهاي دمکراتيک بکار گرفته مي شود و تنظيم کنندگان نيز تاکيد کرده بودند که خواهان برگزاري اين همه پرسي از طريق راه هاي قانوني هستند.
اما بدليلي که تا کنون تنظيم کنندگان اوليه در مورد آن توضيحي نداده اند، بفاصله چند روز پس از انتشار بيانيه، برنامه برگزاري همه پرسي متوقف شده و بيانيه نويسان اعلام کردند که هدف آنها تنظيم قانون اساسي جديد و برگزاري رفراندوم نبوده، بلکه تنها خواهان تبديل شعار «رفراندوم تغيير قانون اساسي» به «گفتمان ملي» هستند. بديگر سخن تنظيم کنندگان بيانيه اول اين بار پيشنهاد مي کنند که «رفراندوم تغيير قانون اساسي» به شعار محوري جنبش تحول خواه ايران تبديل شود.

اکنون موضوع از « برگزاري يک رفراندوم» به « فراگير کردن يک شعار» تغيير کرده است. عليرغم اين، بسياري از دوستان هنوز در چارچوب همان بيانيه اول مطلب مي نويسند و آن را تائيد يا نقد مي کنند، سايت شصت مليون دات کام همچنان مشغول جمع آوري امضاء است و برخي از منتقدين نيز از تنظيم کنندگان بيانيه اول در خواست کرده اند که آن متن اوليه را بر پايه انتقادات آنان اصلاح کنند. اين همه در شرائطي است که رابطه همه اينها با « فراگير کردن شعار رفراندوم » ناروشن است. اگر قصد بر فراگير کردن اين شعار است، هدف از جمع آوري امضاء يا تعيين شرط و شروط براي بيانيه چيست؟ و اگر قصد ايجاد يک ائتلافي از نيروهاي سياسي حول يک شعار است، که يقينا توافق بر سر پاره اي اصول از واجبات است، در اين صورت « گفتمان ملي» در اين ميانه چه کاره است؟
از همين زاويه هم دليل درخواست برخي از منتقدين از تنظيم کنندگان بيانيه اول مبني بر اصلاح آن بيانيه، همچون نوشته رضا اکرمي، نامفهوم است و معلوم نيست چه هدفي را دنبال مي کنند؟ آقاي ملکي و دوستانشان سال ها است که در عرصه سياست فعال اند. بنا به روايات مختلف، تنظيم کنندگان بيانيه اول و منجمله آقاي ملکي از مدتها قبل از انتشار آن با ديگران پيرامون اين موضوع مذاکراتي داشته اند. همگي هم بخوبي از نظرات خود و «خط قرمز» هاي خود مطلع هستند. همه اين شواهد دال بر اين دارد که آقاي ملکي و ديگر نويسندگان بيانيه اول، آگاهانه و عامدانه از وارد کردن «خط قرمز»هاي خود پرهيز کرده اند. اين کار يقينا با هدف معيني صورت گرفته است. توضيحاتي چون « هركس كه شناسنامة ايراني دارد حق دارد در مورد آيندة ايران بگويد و بنويسد و تصميم بگيرد» و يا « اين بر عهده مجلس موسسان است که نوع رژيم آينده را تعيين کند»، بيشتر توجيحاتي است براي وقت کشي، وگرنه خود آقاي ملکي و دوستان اش خوب مي دانند که موضوع نه مانع تراشي است بر سر راه شرکت کسي در رفراندوم و نه شکي است در حقوق مجلس موسسان و حق ملت ايران در تصميم گيري براي خود.
آنچه آگاهانه پرهيز مي شود بيان اين نکته است که، انتشار اين بيانيه يک اقدام سياسي بوده با هدف شکلگيري يک ائتلاف هر چه وسيع تر و به همين دليل هم خط قرمزها کمرنگ شده اند تا اجازه عبور به برخي جريانات تاريخا نامطلوب داده شود. در اين باره آقاي سازگارا روشن و بي هيچ پرده پوشي اي هدف اين اقدام سياسي را بيان کرده است که: « تمام حرف اينجا است که با طرح رفراندوم و پشتيباني گرايشات و گروه هاي متفاوت سياسي از آن، اتحادي شکل گرفته است که اسباب تعجب محافل بين المللي نيز شده است. ايرانيان نشان داده اند که قادرند حتي اختلافات بزرگي مثل سلطنت و جمهوريت را نيز در اين مرحله کنار بگذارند و بر سر يک هدف روشن و مشخص مثل رفراندوم با يکديگر اتحاد نمايند» (همانجا )
حال با علم به اين شواهد، برخي از دوستان از آقاي ملکي يا ديگران مي خواهند که بيانيه اي منطبق با «خط قرمز»هاي خود بنويسند و طبيعتا، همانگونه که رضا اکرمي هم مي گويد بدون ترديد چنين بيانيه اي از حمايت « گرايشي از طيف حاميان نظام پادشاهي را به همراه آندسته از «جمهوريخواهان »که همچنان دل در گرو نوع تعديل شده تري از حکومت ديني را دارند با خود نخواهد داشت» و در مقابل آقاي ملکي چه بدست مي آورد « در صفوف جمهوريخواهان دمکرات و لائيک ايران، پشتيبانان پايدارتر و مطمئن تري مي يابد.» !!(در خواست شاگردي از استاد - سايت عصر نو)
در واقع پيشنهاد دوست عزيزم رضا اکرمي به آقاي ملکي تنظيم متني است براي ائتلاف با جمهوري خواهان دمکرات و لائيک . اکنون بر جناب ملکي است که بين آن ائتلافي که با نوشتن بيانيه اول پي مي گرفت و آنچه آقاي رضا اکرمي به وي پيشنهاد مي کند، يکي را انتخاب کند. فکر مي کنم گمانه زني درباره انتخاب آقاي ملکي چندان دشوار نباشد!! ( فکر مي کنم که استاد از شاگرد خواهش کند که ديگر از اين درخواست ها نکند.)بويژه آن که بتدريج با فروکش کردن گردو غبار هياهوي «رفراندوم»، سيماي دوست داران «همه با هم» نمايان مي شود.

جمعي از فعالين سياسي در داخل و خارج از کشور، پروژه ای را با هدف شکلگيري ائتلاف بخش معيني از اپوزيسيون به منظور ايجاد يک آلترناتيو در مقابل جمهوري اسلامي و ابزاري براي چانه زني با قدرت هاي خارجي، تدارک ديده اند. جمعي ديگر از فعالين سياسي، که از ابتدا در آن بخش معين اپوزيسيون نبودند، مي خواهند اين پروژه را تغيير داده و در آن شرکت کنند. اين تغيير اگر درچارچوب برنامه و اهداف آن پروژه نباشد، يقينا راه بجايی نخواهد برد و کوشش دوستان بي حاصل هدر خواهد رفت. درست تر آن است که ديگر دوستان بجاي کوشش در تغيير اين پروژه، پروژه هاي خود را پيشبرند. راه تحول در ايران طولاني است و زمينه براي ايده هاي انقلابي فراوان!




[ نسخه چاپی ]     [ بازگشت به صفحه اول ]


اخبار
درگيري فيزيکي مردم با گشت ارشاد در ميدان درکه تهران
تجمع حق التدريسان و معلمان پيش دبستاني مقابل مجلس
روزنامه رسمي حكم ابطال رياست مرتضوي را چاپ نكرد
دلار 2023 تومان ، سكه 747 هزار تومان
اظهار ناتواني دولتي ها در جلسه مجمع تشخيص
مقابل شهرداري ملارد رخ داد خودسوزي مقابل چشم شهردار
بازداشت يک فعال سياسي عرب در حميديه
خواستار پايان اعتصاب غذاي کبودوند هستيم
رييس اتحاديه ناشران و كتابفروشان:كتابفروشان به تعطيلي فكر مي‌كنند :
فدراسيون دوچرخه‌سواري هم «تعليق» شد
اخبار دانشجوئی
کوي دانشگاه تهران ۱۰ روز قبل و بعد از ۱۸ تير تعطيل است
اجراي دستورالعمل پوشش دانشجويان از اول مهر/ انتقاد از نيروي انتظامي۱۳۹۱/۰۳/۲۰
۶۲ درصد مدال‌آوران ايراني رقابت‌هاي علمي جهاني از کشور رفتند
ادامه‌ي تنش در دانشگاه مازندران به دنبال مرگ يک دانشجو
گزارش شوراي دفاع از حق تحصيل
سخنان وزير علوم افشاي نقض آشکار حقوق دانشجويان است
تجمع اعتراضي دانشجويان علوم پزشکي در مقابل مجلس و وزارت بهداشت
نويد بهاري دانشجويان از پشت ميله هاي زندان
تجمع ۵ روزه‌ي دانشجويان علوم پايه در مقابل وزارت بهداشت
اعتراض داريوش اجلالي، دانشجوي دانشگاه ياسوج با دوختن لب‌هايش
 
کارگران دربند را آزاد کنید

دانشجویان دربند را آزاد کنید

برگی از تاریخ

با یاد یاران

اسامی قربانيان کشتار زندانيان سياسی در سال ۶۷





شورای دانشجویان و جوانان چپ ایران











خبرگزاری مجموعه فعالان حقوق بشر در ایران










آرشیو آثار کلاسیک مارکسیستی









Copyright 2004 © etehadefedaian.org - All Rights Reserved - Administration