The Union Of People's Fedaian Of Iran
اخبار    سرسخن    مقالات سیاسی    اعلامیه ها    ديدگاه ها    کارگری    زنان    دانشجویی    مسئله ملی    اجتماعی    رويدادهای بين المللی    برای جهانی دیگروسوسياليسم    حقوق بشر    گفتارهای رادیویی    یادها    در راه کنگره    اعلان ها    موضوعی    گفتگو      
صفحه اول معرفي و تاريخچه  |   اسناد سازمان  |   آرشيو  |   پيوندهاي ديگر  |   آدرس هاي ما  |   آرشيو مقالات

در دفاع از سنديکا و خواست هاي کارگران شرکت واحد گامي به سوي آينده

مسعود فتحي



تشکيل سنديکاي کارگران شرکت واحد، يک گام مهم در جنبش کارگري ايران در جهتي درست و در شرائطي بهنگام بود، اما پايداري کارگران در دفاع از اين سنديکا در شرائطي که دولت «مهرورزي»، تيغ سرکوب جنبش هاي مدني را تيز کرده است، تکميل و تحکيم گام اوليه و نشانه بلوغ فعالان آن بود.
اعتصاب موفقيت آميز يک روزه کارگران شرکت واحد در پي بازداشت اعضاي هيات مديره سنديکاي خود، بعد از اظهارات ضد يهود احمدي نژاد، نسيم جديدي حداقل براي عبور از فضاي مسموم حاصل از آن اظهارات سخيف و پرداختن به يکي از مسائل مهم جامعه ما يعني خواست آزادي تشکل از سوي کارگران بود.
اگر اظهارات احمدي نژاد از هر نظري توهين به بشريت و باعث سرافکندگي بخاطر برآمد چنين فردي تحت عنوان نماينده ايران در مجامع بين المللي بود، حوادث حول سنديکاي کارگران شرکت واحد درست برعکس بازتاب کشمکش بر سر تلاش جديدي در جامعه ما براي عبور از جامعه متکي بر تصادف و هرج و مرج - که ظهور پديده هائي مثل احمدي نژاد فقط در چنين شرائطي ممکن است،- به يک جامعه قانونمند و متکي بر انسان هاي آگاه به منافع اجتماعي خود و متشکل براي کسب اين حقوق و حفظ و نهادينه کردن آن بود.

***
بازداشت اعضاي هيات مديره سنديکاي کارگران شرکت واحد، اقدام غير منتظره اي نبود. تشکيل سنديکاي شرکت واحد از همان اول با مخالفت شديد نهاد هاي کارگري وابسته به حکومت و از جمله «خانه کارگر» فعلي همراه بود. طي همان روزهاي نخست هم، اعضاي آن مورد يورش اوباش چماقدار و ضرب و شتم شديد قرار گرفتند. رئيس هيات مديره سنديکا، آقاي اصانلو که هم اکنون در بازداشت به سر مي برد، در اين ضرب و شتم ها لطمات جسمي جبران ناپذيري ديده است و هم چنان با عواقب آن درگير است. اما برخلاف همه اين اقدامات ضد بشري، هيات مديره اين سنديکا تاکنون از کار باز نمانده و با اتکا به حمايت کارگران به طرح مطالبات آنان پرداخته و از شرکت واحد خواستار پاسخ شده است. در واقع دستگاه قضائي، کاري را که چماقداران و نيروهاي سرکوب غير رسمي نهاد هاي مدني نتوانسته بودند، با ضرب و شتم و ارعاب عملي کنند، مي خواست که رسما با اين بازداشت ها به انجام رساند. دستگاه پرونده سازي دادستاني تهران ظاهرا از مدت ها قبل دست به کار شده و سناريوي لازم را براي فعالين سنديکائي در شرکت واحد فراهم نموده بود تا با ترتيب چند محاکمه فرمايشي فروپاشيدن سنديکا را اعلام کند. از قرار معلوم و با توجه به اصرار در بازداشت آقاي اصانلو به اتهامات واهي از قبيل جاسوسي و ...، مي شود گفت که هنوز هم بر ادامه اين کار مصر است.
شکي نيست که بازداشت اعضاي هيات مديره سنديکاي کارگران شرکت واحد را بايد اقدامي در ادامه دور جديد يورش هاي دستگاه قضائي بر جنبش هاي مدني و فعالين اين جنبش ها و در خدمت تشديد فضاي خفقان و سرکوب در جامعه دانست.
اما برخلاف تصور دستگاه قضائي حکومت که هر تلاش مستقلي در جامعه را، از سوي هر کسي، به اقدامي عليه «امنيت نظام» و «برهم زدن نظم عمومي» تلقي مي کند، اراده کارگران شرکت واحد براي دفاع از حقوق صنفي خود و بهبود وضعيت اقتصادي و اجتماعي شان قوي تر از آن است که با تبديل گام برحق شان در ايجاد سنديکاي مستقل به يک توطئه از سوي دستگاه قضائي، درهم شکسته شود. هزاران کارگر عضو سنديکا با اعتصاب يک روزه خود، در ادامه حرکت قبلي اشان، از جمله امتناع از اخذ بليط از مسافران به مدت يک روز در ۲۵ مهر ماه گذشته، نشان دادند که حاضر نيستند در مقابل تهديد از خواست هاي شان دست بشويند، حتي اگر بخاطر اين خواست ها روانه زندان هم بشوند.
نتايج اين يک روز اعتصاب بيان ايستادگي کارگران شرکت واحد در تحقق خواست هاي صنفي اشان بود. حضور شهردار تهران در جمع اعتصابيون و وعده تحقق تمامي خواست هاي آنان از جمله آزادي همه بازداشت شدگان، در درجه اول بيانگر نقش و تاثير کارگران شرکت واحد در زندگي روزمره شهري بزرگ مثل تهران و بازتاب «قفل شدن» زندگي در اين شهر طي همان يک روز بود.
اکنون وقت عمل به آن وعده ها ست. تاکنون شرکت واحد مستقيما تحت نظر شهرداري درآمده است، اگرچه با خواسته هاي صنفي کارگران برخورد مثبت شده است. دستگيرشدگان به جز منصور اصانلو آزاد شده اند، اما سنديکاي شرکت واحد هنوز به رسميت شناخته نشده است، هرچند در عمل نمايندگان سنديکا تحت عنوان کارگران شرکت واحد در مذاکرات شرکت نموده اند.

***

اقدام اخير کارگران شرکت واحد در واکنش به بازداشت فعالين سنديکا از طرف دادستاني شکل گرفت، اما نه اين بازداشت ها ابتدا به ساکن بود و نه واکنش کارگران شرکت واحد بدون پيش زمينه صورت گرفت. هم بازداشت ها و هم واکنش در برابر آن ها در ادامه يک روند به تحقق پيوستند و نتايج آن ها نيز در ادامه اين روند تاثير خواهد گذاشت.
اول اين که پافشاري کارگران بر ادامه تلاش در جهت تثبيت سنديکاي خود، يک گام مهم در جهت تقويت تلاش هاي مشابه در عرصه هاي صنفي ديگر از جمله در شاخه هاي مختلف جنبش کارگري براي اقدام در ايجاد تشکل مستقل براي حفظ و اعاده حقوق خود بود. شرائط براي به کرسي نشاندن چنين خواستي امروز بيش از هميشه فراهم است. دولت جمهوري اسلامي علاوه بر آن که بعد از ربع قرن طفره رفتن از برسميت شناختن تشکل هاي مستقل کارگري با واقعيت برآمد اين تشکل ها مواجه است، از سوي سازمان بين المللي کار نيز براي گردن نهادن به خواست هاي کارگران ايران در آزادي تشکل و برخورداري از حق اعتصاب تحت فشار است. سازمان بين المللي کار «شوراهاي اسلامي کار» حکومت را به عنوان تشکيلات کارگري برسميت نشناخته و از دولت ايران خواسته است که قوانين خود را در جهت آزادي تشکل هاي مستقل کارگري و تامين حقوق آنان تغيير دهد.
دوم اين واقعيت که خود سنديکاي شرکت واحد با استفاده از روش هاي دمکراتيک و مدرن از جمله علنيت در همه جلسات و ايجاد امکان مشارکت براي علاقمندان در تصميم گيري ها و نيز برگزاري انتخابات آزاد، به نماينده واقعي کارگران تبديل شده است و خود حرکت اخير هم نشان داد که از حمايت وسيعي در ميان کارگران شرکت واحد برخوردار است. چنين تشکلي را بسادگي نمي توان ناديده گرفت.
سوم اين که اقدام اخير کارگران شرکت واحد از سوي بخش هاي مهمي از جامعه، از جمله کانون نويسندگان، تشکل هاي دانشجوئي و همه کوشندگان در راه ايجاد يک جامعه مدني مورد حمايت گسترده قرار گرفت و خود به يک حادثه در جهت تحقق اين تلاش ها تبديل شد. اين صدا هاي همبستگي بايد تقويت شوند. فعالان جنبش هاي مدني مي توانند با توجه به تجربه اخير کارگران شرکت واحد، همبستگي خود را در تقويت تلاش کارگران و ديگر نيروهاي اجتماعي در ايجاد نهادهاي مدني و مدافع حقوق اساسي خود گسترش دهند، بيش از پيش خواستار برچيدن موانع موجود بر سر راه ايجاد تشکل هاي مستقل کارگران و ديگر نيروهاي اجتماعي و به رسميت شناختن حق تشکل در عرصه هاي مختلف صنفي و سياسي شوند.
دمکراسي در جامعه ما فقط از طريق گسترش نهاد هاي مدني هم چون سنديکا، امکان استقرار خواهد يافت و از طريق همين نهاد ها نيز حفظ و نهادينه خواهد شد. بدون گسترش نهاد هاي مدني و کنترل و نظارت آن ها بر قدرت حاکم، گذار به دمکراسي ناممکن است.

۱ ژانويه ۲۰۰۶


[ نسخه چاپی ]     [ بازگشت به صفحه اول ]


اخبار
درگيري فيزيکي مردم با گشت ارشاد در ميدان درکه تهران
تجمع حق التدريسان و معلمان پيش دبستاني مقابل مجلس
روزنامه رسمي حكم ابطال رياست مرتضوي را چاپ نكرد
دلار 2023 تومان ، سكه 747 هزار تومان
اظهار ناتواني دولتي ها در جلسه مجمع تشخيص
مقابل شهرداري ملارد رخ داد خودسوزي مقابل چشم شهردار
بازداشت يک فعال سياسي عرب در حميديه
خواستار پايان اعتصاب غذاي کبودوند هستيم
رييس اتحاديه ناشران و كتابفروشان:كتابفروشان به تعطيلي فكر مي‌كنند :
فدراسيون دوچرخه‌سواري هم «تعليق» شد
اخبار دانشجوئی
کوي دانشگاه تهران ۱۰ روز قبل و بعد از ۱۸ تير تعطيل است
اجراي دستورالعمل پوشش دانشجويان از اول مهر/ انتقاد از نيروي انتظامي۱۳۹۱/۰۳/۲۰
۶۲ درصد مدال‌آوران ايراني رقابت‌هاي علمي جهاني از کشور رفتند
ادامه‌ي تنش در دانشگاه مازندران به دنبال مرگ يک دانشجو
گزارش شوراي دفاع از حق تحصيل
سخنان وزير علوم افشاي نقض آشکار حقوق دانشجويان است
تجمع اعتراضي دانشجويان علوم پزشکي در مقابل مجلس و وزارت بهداشت
نويد بهاري دانشجويان از پشت ميله هاي زندان
تجمع ۵ روزه‌ي دانشجويان علوم پايه در مقابل وزارت بهداشت
اعتراض داريوش اجلالي، دانشجوي دانشگاه ياسوج با دوختن لب‌هايش
 
کارگران دربند را آزاد کنید

دانشجویان دربند را آزاد کنید

برگی از تاریخ

با یاد یاران

اسامی قربانيان کشتار زندانيان سياسی در سال ۶۷





شورای دانشجویان و جوانان چپ ایران











خبرگزاری مجموعه فعالان حقوق بشر در ایران










آرشیو آثار کلاسیک مارکسیستی









Copyright 2004 © etehadefedaian.org - All Rights Reserved - Administration