The Union Of People's Fedaian Of Iran
اخبار    سرسخن    مقالات سیاسی    اعلامیه ها    ديدگاه ها    کارگری    زنان    دانشجویی    مسئله ملی    اجتماعی    رويدادهای بين المللی    برای جهانی دیگروسوسياليسم    حقوق بشر    گفتارهای رادیویی    یادها    در راه کنگره    اعلان ها    موضوعی    گفتگو      
صفحه اول معرفي و تاريخچه  |   اسناد سازمان  |   آرشيو  |   پيوندهاي ديگر  |   آدرس هاي ما  |   آرشيو مقالات

بهاي مخاطرات بحران هسته اي ايران را ما مردم مي پردازيم - سکوت جايز نيست

اکرمی رضا


ساعاتي قبل از تصويب قعطنامه آزانس بين المللي انرژي اتمي مبني بر ارسال پرونده ايران به شوراي امنيت سازمان ملل متحد ، روزنامه جمهوري سلامي که بازتاب نظرات رهبر رژيم مي باشد، در سرمقاله خود که به همين موضوع اختصاص داده است با عنوان « راه‌پيمايي ‪۲۲ بهمن حرف آخر مردم درباره انرژي اتمي"، ضمن دعوت مردم به نمايش پشتيباني از سياستهاي «مسئولين کشور»، نگاه اين مسئولين را به شرايط پيش رو چنين بازتاب مي دهد
« ما پشتوانه عظيم مردمي در داخل و پشتوانه عظيم‌تر افكار عمومي در خارج داريم. علاوه بر اين‌ها ضعف شديد آمريكا و اروپا و رسوائي‌هاي بي‌حد و حصر سازمان ملل و آژانس بين‌المللي انرژي اتمي به دليل سياست‌ها و عملكردهاي دوگانه‌شان، زمينه‌هاي خوبي براي وارد ساختن فشار بر غرب و عقب راندن آنها و تشديد فعاليت‌هاي اتمي تا رسيدن به چرخه سوخت هستند. بايد پشتوانه عظيم مردمي نظام جمهوري اسلامي را يكبار ديگر به رخ آمريكا و اروپا بكشيم. بهترين زمان براي اين كار روز ‪ ۲۲بهمن است. از تقارن دهه عاشورا با دهه فجر و برگزاري راه‌پيمايي ‪ ۲۲بهمن در روز ‪ ۱۲محرم حداكثر بهره‌برداري را براي همبستگي ملي در جهت حمايت از مسئولان براي احقاق حقوق ملت ايران در زمينه انرژي اتمي به عمل آوريم. مردم ايران، در راه‌پيمايي ‪ ۲۲بهمن امسال، حرف آخر را در موضوع انرژي اتمي خواهند زد و غرب را براي هميشه مايوس خواهند كرد»
اين کارزار تبليغاتي بي پايه، وقتي نگران کننده تر مي شود که بدانيم ،دستگاه سرکوب و سانسور رژيم ،واقعيات پيرامون بحران کنوني وروند شکل گيري اجماع جهاني پيرامون اين پرونده را از چشم مردم پنهان داشته اند و در صدد ند به هر قيمتي شده است اين پروژه به شدت مخاطره آميز را به خواست و منافع ملي کشورتبديل نمايدو اين در حاليست که ده ها خواست ملي ديگر مردم ايران که بسيار مهم تر و حياتي تر از استفاده از انرژي هسته اي است بي پاسخ مانده است .

سابقه بحران
چنانکه در گزارشات و تحليلهاي مختلف منعکس است ،بحران ناشي از پرونده هسته اي جمهوري اسلامي از زماني آغازمي شود که اطلاعاتي مبني بر فعاليتهاي مشکوک در برنامه هاي اتمي ايران به آزانس بين المللي انرژي اتمي مي رسد ،بنبال پيگيري آزانس ا ز ايران که امضاء کننده پروتوکل الحاقيست، در سال 2002 مقامات رژيم اسلامي مي پذيرند که در جريان اين فعاليتها تخلفات و پنهانکاريهائي صورت گرفته است . از همان زمان راه بازرسي و نظارت بر مراکز اتمي ايران باز تر مي شود . تعقيب بازرسيها با کشف برخي اطلاعات جديد همراه مي شود که خود بر دامنه بي اعتماديها مي افزايد .
از همان زمان دول غربي و آمريکا ،خواست پايان دادن و يا تعويق تحقيقات و بويژه غني سازي اروانيوم در ايران را در کنار دست کشيدن سران رژيم از تروريسم و همراهي آنها با روند مذاکرات صلح در خاور ميانه ،پيش مي کشند . اما همان طور که مي دانيم همچون بسياري ديگر از سياستهاي خاورميانه اي، اروپا و آمريکا از ابتداء موضع واحدي در قبال اين بحران ندارند .
در حاليکه دولت آمريکا به رياست جرج دبليو بوش فرصت را براي مداخله سياسي و حتي نظامي در ايران ،در راستاي تکميل سلطه خود بر کل منطقه مناصب مي بيند ،اروپا ئيان در پيگيري منافعي که خود در ايران دارند وفاصله اي که پس از تک قطبي شدن جهان از روشها و جهتگيريهاي آمريکا از خود نشان مي دهند ،راه حل مذاکره جهت کاهش تشنج و اگر امکان داشت انصراف مسئولين جمهوري اسلامي از ادامه فعاليتهاي هسته اي را دنبال مي کنند .سفر وزراي خارجه فرانسه ،آلمان و انگليس به تهران و توافق دولت محمد خاتمي جهت تعليق موقتي فعاليتهاي مربوط به غني سازي اورانيوم اگر چه خط پاياني بر بحران هسته اي ايران نگذاشت، اما در جبهه جهاني عليه رژيم، شکاف بزرگي ايجاد نمود که هر گاه با قاطعيت از هر دو سو تعقيب مي شد وسرانجام از جانب باند جديد قدرت در حاکميت جمهوري اسلامي کنار گذاشته نمي شد لا اقل در اين مرحله اروپائيان پيش قدم تنگتر کردن حلقه بدور ايران نمي شدند . ،شفاف سازي کامل فعاليت هاي اتمي از طريق پذيرش پروتوکل الحاقي، نظارت کامل آژانس بين المللي انرژي هسته اي از اين فعاليتها و گفتگو با طرف هائي که نسبت به اين فعاليت ها حساسيت داشتند- هر گاه هدف واقعي دستيابي به انرژي هسته اي مي بود ،چنانکه مقامات جمهوري اسلامي ادعا مي کند - بدون ترديد مي توانست دراعتماد سازي اين بخش از افکار عمومي و دول اروپائي مؤثر واقع شود.
اما چنانکه روند بعدي حوادث نشان داد در ميان صاحبين اصلي قدرت در جمهوري اسلامي ،در ميان آنها که جنگ را« رحمت » مي دانستند و از «برکت » آن به نان و نوا و پست و مقام رسيده اند ،عزم جزم است که بار ديگر کشور ما را در يک شرايط اضطراري قرار دهند و احساسات کور« ملي» را
اگر شد به پاي يک طرح ماجرا جويانه بسيج نمايند و مردمي را که هنوز از زير بار صدها هزار کشته و ميليونها آواره و معلول جنگي کمر راست نکرده اند ،در باتلاق جنگ خانمانسوزديگري درگير نمايند .
رفتن پرونده ايران به شوراي امنيت سازمان ملل ،ممکن است امروز به خودي خود يک تهديد ساده به حساب آيد وتصور شود که همچون بسياري از مباحث و تصميمات ديگر اين نهاد بين المللي روي کاغذ خواهد ماند ،اما تنها مروري بر حوادث چند سال گذشته و حساسيتهائي که در پيرامون اين پرونده ايجاد شده است ، همراهي کشورهاي صاحب منافعي در بازار ايران ، چون روسيه و چين و حتي فرانسه و آلمان و انگليس با اين قعطنامه و مديريت تشنج آفرين و آتش افروزي که متأسفانه تقدير کشور شصت ميليوني ما راامروز در دست دارد و بالآخره چنگ و دنداني که سلطه طلبان نو محافظه کاردر آمريکا براي دخالت در امورداخلي ايران از خود نشان مي دهند کمترين جاي ترديدي باقي نمي گذارد که هر گاه نيروي سومي که همانا مردم ايران مي باشند به صحنه ،با حرف مستقل خود ،وارد نشوند روزهاي تاريکي در پيش خواهيم داشت.
متأسفانه اين روز ها اين جا و آنجا ،حتي در ميان کسانيکه چندان هم ميانه اي با رژيم حاکم بر ايران ندارند شنيده مي شود که بايد در مقابل زورگوئي ايستاد. بايد از حق خود در برخوداري از انرژي هسته اي دفاع کرد .مثال اسرائيل و پاکستان و ديگر کشورهائي که حتي از سلاح هسته اي نيز برخودارند پيش کشيده مي شود بدون اينکه در ماهيت بحران موجود به اندازه کافي تعمق نمايند و به ويژه به اهداف سران رژيم در به جلو صحنه کشيدن چنين کارزاري بيانديشند.

بازنگري يک تجربه
همه ما –لا اقل ميان سالان و جوانان دوران انقلاب – به ياد داريم که بدنبال حمله رژيم صدام حسين به ايران و بدنبال مقاومت همه جانبه مردم در همان ماه هاي آغاز جنگ ، قواي عراقي که بخشهاي بزرگي از خوزستان و ديگر استانهاي مرزي را به اشغال خود در آورده بودند ،شکستهاي سختي متحمل شدند و نهايتا با فتح خرمشهرآريش قوا در جبهه ها به طور آشکاري به نفع ايران دگر گون گرديد –من در اين جا نه وارد ماهيت اين جنگ مي شوم و نه دلايل اين شکست و پيروزي – همزمان با عقب نشيني سربازان عراقي ، در سازمان ملل، قعطنامه معروف 598 به تصويب رسيد که ضمن پذيرش تجاوز عراق به خاک ايران بسياري از حقوق و خسارات ناشي از اين جنگ را به ايران مسترد مي نمود . سران آن روز رژيم اسلامي ،که متأسفانه پس از اين همه جنايت و کشتار هنوز هم بر مقدرات ما حاکمند،درست با همين ادعاهاي کنوني مبني بر صدورانقلاب اسلامي به کليه کشور ها (بد نيست ياد آوري کنيم که همين امروزروزنامه کيهان در مطلبي با ذکر اين که مسلمانان5/3 جمعيت قاره اروپا را تشکيل مي دهند اظهار اميدواري کرده است که به زودي اين قاره را در اختيار خود مي گيرند )البته با شعار فتح کربلا و رسيدن به قدس ،از پذيرش قعطنامه و آتش بس خوداري نمودند و جنگ را به مدت 8 سال با تلفات و خساراتي غير قابل قياس و با شکستي مفتضحانه به پايان رساندند و بالاخره هم در شرايطي که ورق به کلي بر عليه رژيم و البته کشور ما نيز برگشته بود جام زهر از جانب ولي مطلقه وقت که کسي جز آيت اله خميني نبود سر کشيده شد .البته با آثار جهاني ،منطقه اي
و مصيبت بار تداوم اين جنگ در خود ايران نيز آشنا هستيم.
در آن زمان صداهاي ديگري هم بود که خواهان پذيرش قعطنامه 598 و قطع جنگ بود ،اما نه راه فرياد چنين صدائي باز بود و نه هنوز کوس رسوائي ملاهاي حاکم تا بدين حد به صدا در آمد بود .
سران رژيم شايد تصميم داشته باشند بار ديگر شانس خود را در چنين مصا ف خون باري آزمايش نمايند و شايد به اين اعتقاد رسيده باشند که تنها راه حيات آنها در ايجاد يک روياروئي جديد مي باشد ،اما بر ما مردم ايران که هنوز چنين زخمي را بر پيکر خود داريم بخشوده نخواد بود که بار ديگر آتش بيار معرکه اي گرديم که بازيگران آن مناديان جنگ و جهالتند که در کاخهاي جماران و سفيد شمشير يک جنگ صليبي را تيز مي کند.
ما مردم مي توانيم ضمن مخالفت با هر گونه دخالت خارجي در امور داخلي کشورمان ،صف خود را از جاهلان و جنگ طلبان داخلي ،به ويژه آنها که در هرم قدرت قرار دارند جدانموده ،خواهان توقف فوري و کامل مجموعه اقدامات مربوط به غني سازي اورانيوم و تأمين شرايطي گرديم که تعهدات مربوط به تحقق قراداد الحاقي به طور همه جانبه به اجراء گذاشته شود .
چنين حضوري نه تنها مي تواند خنثي کننده مداخلات خارجي گردد ،بلکه به نوبه خود گاميست در جهت تأمين حق تعيين سرنوشت خود و منزوي نمودن بيش از پيش مستبدين حاکم .

4فوريه 2006 - 15بهمن ماه 1384




[ نسخه چاپی ]     [ بازگشت به صفحه اول ]


اخبار
درگيري فيزيکي مردم با گشت ارشاد در ميدان درکه تهران
تجمع حق التدريسان و معلمان پيش دبستاني مقابل مجلس
روزنامه رسمي حكم ابطال رياست مرتضوي را چاپ نكرد
دلار 2023 تومان ، سكه 747 هزار تومان
اظهار ناتواني دولتي ها در جلسه مجمع تشخيص
مقابل شهرداري ملارد رخ داد خودسوزي مقابل چشم شهردار
بازداشت يک فعال سياسي عرب در حميديه
خواستار پايان اعتصاب غذاي کبودوند هستيم
رييس اتحاديه ناشران و كتابفروشان:كتابفروشان به تعطيلي فكر مي‌كنند :
فدراسيون دوچرخه‌سواري هم «تعليق» شد
اخبار دانشجوئی
کوي دانشگاه تهران ۱۰ روز قبل و بعد از ۱۸ تير تعطيل است
اجراي دستورالعمل پوشش دانشجويان از اول مهر/ انتقاد از نيروي انتظامي۱۳۹۱/۰۳/۲۰
۶۲ درصد مدال‌آوران ايراني رقابت‌هاي علمي جهاني از کشور رفتند
ادامه‌ي تنش در دانشگاه مازندران به دنبال مرگ يک دانشجو
گزارش شوراي دفاع از حق تحصيل
سخنان وزير علوم افشاي نقض آشکار حقوق دانشجويان است
تجمع اعتراضي دانشجويان علوم پزشکي در مقابل مجلس و وزارت بهداشت
نويد بهاري دانشجويان از پشت ميله هاي زندان
تجمع ۵ روزه‌ي دانشجويان علوم پايه در مقابل وزارت بهداشت
اعتراض داريوش اجلالي، دانشجوي دانشگاه ياسوج با دوختن لب‌هايش
 
کارگران دربند را آزاد کنید

دانشجویان دربند را آزاد کنید

برگی از تاریخ

با یاد یاران

اسامی قربانيان کشتار زندانيان سياسی در سال ۶۷





شورای دانشجویان و جوانان چپ ایران











خبرگزاری مجموعه فعالان حقوق بشر در ایران










آرشیو آثار کلاسیک مارکسیستی









Copyright 2004 © etehadefedaian.org - All Rights Reserved - Administration