The Union Of People's Fedaian Of Iran
اخبار    سرسخن    مقالات سیاسی    اعلامیه ها    ديدگاه ها    کارگری    زنان    دانشجویی    مسئله ملی    اجتماعی    رويدادهای بين المللی    برای جهانی دیگروسوسياليسم    حقوق بشر    گفتارهای رادیویی    یادها    در راه کنگره    اعلان ها    موضوعی    گفتگو      
صفحه اول معرفي و تاريخچه  |   اسناد سازمان  |   آرشيو  |   پيوندهاي ديگر  |   آدرس هاي ما  |   آرشيو مقالات

يادمان رزالوگزامبورگ و کارل ليبکنشت امسال با خواست هاي روز سياسي آميخته مي شود

برگردان ناهيد جعفرپور


مصاحبه با:
Jasper Oelze وPaul Meißner
Claudia Wangerin
پرسش: شما براي يادمان رزا لوگزامبورگ/ليبکنشت براي يکشنبه آينده تظاهراتي را فراخوانده ايد. بنظر شما کدام يک از خواست هاي سياسي امروز مهمترين مي باشند؟

جاسپر: هدف اصلي گروه اشپارتاکوس اين بود که جنگ را خاتمه دهد. اين مسئله بزرگترين ارثيه رزالوگزامبورگ و ليبکنشت بود و اين پرسش يعني جنگ و صلح امروز در مرحله نخست قرار دارد. ارتش آلمان در افغانستان مستقر است و جنگي بر عليه ايران مي تواند خيلي سريع اتفاق بيافتد.

مايسنر: من هم بعنوان فعال ضد جنگ همين نظر را دارم زيرا که من بيکاري و سردي اجتماعي را در اطراف خودم تجربه کرده ام و انسانهائي را که به آن دچار هستند مي شناسم.

پرسش: در ضمير آگاه مردم آلمان انهدام خدمات اجتماعي و ترس از موجوديت اقتصادي نقش بزرگي را بازي مي کند: براي مثال جنگ در افغانستان. چپ ها چگونه مي توانند مردم بيشتري را در تظاهرات بسيج نمايند؟

مايسنر: چپ ها پاسخ هاي روشن براي مشکلات اجتماعي دارند اما بخشا در اين موقعيت قرار ندارند که اين مشکلات را بطور روشن فرموله کنند. اگر کسي از من بپرسد که چرا بايد به اين تظاهرات بروم؟ من خواهم گفت که هر کسي از اين حق پايه اي برخوردار است که براي مسئله اي که برايش مهم است اعتراض نمايد. موضوعي را که ما مطرح مي کنيم مسئله اي است که به هر کسي ربط پيدا مي کند. غالبا آدمهائي در اين تظاهرات شرکت نمي کنند که نه در انتخابات شرکت مي کنند و نه معمولا در تظاهرات ها شرکت مي کنند.

پرسش: عکس اين مسئله هم وجود دارد يعني انسانهائي که سياسي فکر مي کنند و در تظاهرات ها شرکت مي کنند اما آگاهانه به انتخابات نمي روند زيرا که احساس مي کنند هيچ حزبي نماينده آنها نيست. نظر شما چيست؟

مايسنر: اينکه احزاب در اين فاصله همه در يک مسير حرکت مي کنند را من رد نمي کنم. اما هنوز هم تفاوت هاي اساسي وجود دارد. در انتخابات شرکت نکردن تنها به حزبي کمک خواهد نمود که ما کمتر از همه طالب آن هستيم. براي من نتيجه يک انتخابات که همه کساني که حق راي دارند در آن شرکت مي کنند مهم است. اما طبيعتا انتخابات تنها کافي نيست. اگر انسان بخواهد تغييرات به وجود آورد فشار از خيابان هم بسيار مهم است. شايد بنظر عجيب بيايد اما بنظر من کسي که مبارزه مي کند مي تواند ببازد اما کسي که مبارزه نمي کند از همان اول باخته است و تم هائي که مطرح مي کنيم تم هائي است که به عموم ربط دارد. اين تظاهرات تنها يک تظاهرات ضد جنگ نيست بلکه همچنين تظاهراتي است بر عليه دشمني با بيگانه و براي حق پناهندگي و برعليه بيکاري و بر عليه به حاشيه پرتاب کردن انسانها.
مهم اين است که انسان خود را تحت تاثير آدمي مثل سارازين قرار ندهد وبي تفاوت که اين انسانها از کجا مي آيند تلاش کند با تمامي انسانها کنار بيايد. در واقع اين خود اساس زندگي مشترک است. در غير اين صورت احتياجي نيست که در باره جوامع موازي تعجب نمود.

جاسپر: براي مثال در اين تظاهرات گروه هاي چپ ترک هم همراه ما هستند. بيش از 300 انسان و سازمان تا کنون فراخوان تظاهرات را امضا نموده اند. همه نسل ها در اين تظاهرات وجود دارند. مثل گروه هاي انتفازه جوان تا نسل من. اين تظاهرات محلي است براي اينکه چپ ها در باره پرسش هاي اساسي با هم تبادل نظر نمايند. روز قبل از تظاهرات کنفرانس رزالوگزامبورگ در اورانيا برگزار مي گردد.


. مايسنر: کارل و رزا نشانه تغييرات در آلمان مي باشند. براي آلماني ديگر که عدالت اجتماعي و صلح در آن وجود دارد. از اين روي کشتن اين دو تن غير منتظره نبود.

.
جاسپر: اين مبارزات انقلابي چپ عکس العمل خار در چشم بودند. " رهبرانشان را بکشيد" شعار تهيج کننده بر عليه رزا و کارل بود و هردوي آنها در ژانويه 1919 بقتل رسيدند.

پرسش: رهبريت سوسيال دمکرات ها از اين مسئله پشتيباني نمودند.

جاسپر: کارل و رزا توسط سوسيال دمکرات ها بقتل نرسيدند. بسياري از اعضاي آنها وقتي از اين قتل آگاه شدند گريه کردند.

پرسش: شما خودتان چگونه به سوسيال دمکرات ها پيوستيد؟

جاسپر: 1945 من هنوز 18 سالم نبود و از زندان آزاد شدم با اين انگيزه که " هرگز فاشيسم، هرگز جنگ" نباشد. من آنزمان طبق سنت عضو سوسيال دمکرات ها شدم. خانه پدريم همه سوسيال دمکرات بودند. مادرم بعد مي خواست عضو حزب کمونيست بشود. اما در دفتر حزب کمونيست در وانس لبن به او گفته شد " در حزب سوسيال دمکرات باقي بمان. ما مي خواهيم از تاريخ درس بگيرم. ما مي خواهيم متحد بشويم. اين يک پيمان از بوخن والد است. کساني که در زندانها بودند اين پيمان را با هم بستند".

پرسش: رهبران سوسيال دمکرات امروز از يک اتحاد اجباري صحبت مي کنند. بنظر شما در آنزمان مقاومت ها تا چه اندازه شدت داشتند؟

جاسپر: روند اتحاد براي من که 18 سالم بود مسئله اي مشکل بود. اکثريت آماده بودند اين قدم را بردارند. اما من بعنوان جوان ترين فرد گروه محل خودم تا نيمه شب با سوسيال دمکرات هاي 40 يا 50 و 60 ساله بحث مي کردم. کساني که غالبا در مقابل کمونيست ها محتاط بودند. يک کمونيست قديمي که در نزديکي ما زندگي مي کرد و مدتي طولاني در مقر هاي آدم سوزي بسر برده بود با من رابطه برقرار نمود و طرح بحث هائي را براي من آماده نمود. سپس ما با مسئله اي روبرو شديم که اصلا انتظار نداشتيم: صندوق دار اصلي سوسيال دمکرات ها کمي قبل از اتحاد با پسرش و صندوق پول به آلمان غربي فرار نمود.

پرسش: فرق اين تظاهرات با تظاهرات هاي آنزماني آلمان شرقي در کجاست؟

جاسپر: من در تمامي تظاهرات هاي آنزماني آلمان شرقي شرکت نمودم. آنزمان من اصلا خوشم نمي آمد که در محل يادبود رزا و کارل مي بايست از کنار اعضا و دفتر سياسي و کميته مرکزي حزب " اس اي د " بگذريم و اينکه آنها جلوي کساني را سد کرده بودند که ما در واقع رفته بوديم تا از آنها قدرداني کنيم و به آنها احترام بگذاريم. مردم به آنها دست تکان مي دادند در حالي که ما مي خواستيم در مرحله نخست به کارل و رزا احترام بگذاريم و نه به کميته مرکزي حزب.
در يکي از آن تظاهرات ها من نوه ام را در بغل داشتم او در آنزمان خيلي خردسال بود و مي خواست که من اورا به توالت ببرم. از اين روي من مجبور شدم براي کمي از تظاهرات بيرون بروم ـ اما ديگر بعد از بازگشت نگذاشتند وارد تظاهرات بشوم و گفته شد براي محافظت از کميته مرکزي کسي که خارج شد حق ندارد دوباره وارد تظاهرات شود. اين حفاظت که کاملا دگماتيک بود براي من ديگربا اساس تظاهرات رابطه اي نداشت و به اين دليل با نوه ام به خانه برگشتم و تظاهرات براي من ديگر تمام شده بود.


مايسنر: البته نبايد بيش از حد به اين مسئله پرداخت. بله مسلما ناراحت کننده بود اما از سوئي هم نياز به برقراري امنيت هم قابل قبول بود. ما نبايد شرايط آنزمان را در جنگ سرد فراموش کنيم.

جاسپر: بله اين بخشي از مسئله بود و مسلما اين مسئله باعث نشد که من ديگر به تظاهرات ها نروم و همواره در تظاهرات هاي ديگر شرکت نمودم.

پرسش: در سال 1990 در حدود صدهزار انسان در تظاهرات شرکت نمودند و با وجود اين که آلمان شرقي در حال انحلال بود و ديگر کسي وظيفه اي اجتماعي از بالا دستور گرفته شده را نداشت اما اين تعداد انسان در تظاهرات شرکت نمودند آيا شما هم از شرکت اين همه انسان متعجب بوديد؟

جاسپر: اين تظاهرات نشان داد که برخي از روي اعتقاد صادقانه شرکت نموده بودند و علاقه سياسي آنزمان بسيار زياد بود زيرا کسي ديگر نمي دانست که چگونه بايد ادامه داد. من خودم آنزمان هم براي اهداف هميشگي ام و براي ايده هاي پايه اي کمونيستي ام و براي حفظ صلح تظاهرات نمودم. آلمان شرقي کوچک نقش بزرگي در حفظ صلح بازي نمود. براي من اين مسئله تغييري ضد انقلابي بود البته اين تنها بخاطر عمليات نظامي آلمان نبود زيرا که ديديم که بعد ها اين مسئله در آلمان امري کاملا عادي شد.



[ نسخه چاپی ]     [ بازگشت به صفحه اول ]


اخبار
درگيري فيزيکي مردم با گشت ارشاد در ميدان درکه تهران
تجمع حق التدريسان و معلمان پيش دبستاني مقابل مجلس
روزنامه رسمي حكم ابطال رياست مرتضوي را چاپ نكرد
دلار 2023 تومان ، سكه 747 هزار تومان
اظهار ناتواني دولتي ها در جلسه مجمع تشخيص
مقابل شهرداري ملارد رخ داد خودسوزي مقابل چشم شهردار
بازداشت يک فعال سياسي عرب در حميديه
خواستار پايان اعتصاب غذاي کبودوند هستيم
رييس اتحاديه ناشران و كتابفروشان:كتابفروشان به تعطيلي فكر مي‌كنند :
فدراسيون دوچرخه‌سواري هم «تعليق» شد
اخبار دانشجوئی
کوي دانشگاه تهران ۱۰ روز قبل و بعد از ۱۸ تير تعطيل است
اجراي دستورالعمل پوشش دانشجويان از اول مهر/ انتقاد از نيروي انتظامي۱۳۹۱/۰۳/۲۰
۶۲ درصد مدال‌آوران ايراني رقابت‌هاي علمي جهاني از کشور رفتند
ادامه‌ي تنش در دانشگاه مازندران به دنبال مرگ يک دانشجو
گزارش شوراي دفاع از حق تحصيل
سخنان وزير علوم افشاي نقض آشکار حقوق دانشجويان است
تجمع اعتراضي دانشجويان علوم پزشکي در مقابل مجلس و وزارت بهداشت
نويد بهاري دانشجويان از پشت ميله هاي زندان
تجمع ۵ روزه‌ي دانشجويان علوم پايه در مقابل وزارت بهداشت
اعتراض داريوش اجلالي، دانشجوي دانشگاه ياسوج با دوختن لب‌هايش
 
کارگران دربند را آزاد کنید

دانشجویان دربند را آزاد کنید

برگی از تاریخ

با یاد یاران

اسامی قربانيان کشتار زندانيان سياسی در سال ۶۷





شورای دانشجویان و جوانان چپ ایران











خبرگزاری مجموعه فعالان حقوق بشر در ایران










آرشیو آثار کلاسیک مارکسیستی









Copyright 2004 © etehadefedaian.org - All Rights Reserved - Administration