The Union Of People's Fedaian Of Iran
اخبار    سرسخن    مقالات سیاسی    اعلامیه ها    ديدگاه ها    کارگری    زنان    دانشجویی    مسئله ملی    اجتماعی    رويدادهای بين المللی    برای جهانی دیگروسوسياليسم    حقوق بشر    گفتارهای رادیویی    یادها    در راه کنگره    اعلان ها    موضوعی    گفتگو      
صفحه اول معرفي و تاريخچه  |   اسناد سازمان  |   آرشيو  |   پيوندهاي ديگر  |   آدرس هاي ما  |   آرشيو مقالات

قدرت ما در تنوع ماست

فرزانه عظيمي

Mon 28 02 2011

امسال در شرايطي به استقبال بهار مي رويم، که خاور ميانه در تب و تابي بي نظير و با خانه تکاني شديد، خود را از شر ديکتاتوري هاي سي، چهل ساله رها مي کند. دولت هاي ديکتاتوري در تونس و مصر فرو ريخته اند، دولت ليبي به رهبري قذافي نيز عليرغم سرکوب شديد و کشتار مردم اين کشور، در حال سقوط است. دامنه اين زلزله نه فقط به ساير کشورهاي خاورميانه، بلکه به شهرهاي چين نيز رسيده است.

مردم ما که ۳۲ سال پيش، در گام هاي مشابهي با شعار «مرگ بر شاه» و «شاه بايد برود» و « ديو چو بيرون برود، فرشته درآيد» خود را از يوغ ديکتاتوري شاه خلاص کردند، اما بهار آزادي شان چندان ديري نپائيد. استبداد مخوف تري جاي آن را گرفت.

ما امروز به دليل همين تجربه تلخ، در عين سرور بسيار از فرو ريزي هر يک از ديکتاتوري هاي منطقه، با نگراني تحولات در اين کشورها را دنبال مي کنيم و اميدواريم که اين پيروزي هاي زودرس، آينده موفقي نيز داشته باشند.

مردم خاور ميانه امروز پس از چند دهه، در حالي طعم رهائي از ديکتاتوري را مي چشند که در بسياري از آن ها هنوز دولت آلترناتيو شکل نگرفته است. اين قيام ها عليرغم تفاوت ها در چگونگي آن ها، نيروهاي درگير و شرايط اقتصادي و اجتماعي و سياسي اين کشورها، در يک چيز مشترک اند و آن اين که در نتيجه سرکوب تشکل هاي سياسي و مدني در طي دهه ها، هنوز امکان سازماندهي دولت جديد را نيافته اند و براي اين گذار بايد وارد عمل شوند.

۳۲ سال پيش، پيروزي ما نيز در فاصله نسبتا کمي پس از شروع اعتراضات علني، به موفقيت انجاميد، اما خودمان هم درست نمي دانستيم چه مي خواهيم. شعارها و تاکتيک هاي مبارزاتي مان بيشتر بر حول نفي رژيم حاکم و نه در چگونگي برقراري رژيم آلترناتيو دور مي زد، در عمل هم پس از پيروزي، نتوانستيم به موقع براي مستحکم کردن پايه هاي پيروزي مردم با استقرار يک رژيم دمکراتيک و مردمي، قدم هاي لازم را برداريم.

اما توده ميليوني که براي کسب آزادي به خيابان آمده بود، حاضر نبود که به راحتي از خواست خود دست بردارد. بازداشت و شکنجه وکشتار نسل بزرگي از مبارزان تنها پاسخ حکومت جديد بود. اما عليرغم سرکوب شديد و خونين، خواست آزادي و رهائي از استبداد هم چون آتشي زير خاکستر به حيات خود ادامه داد. مردمي که براي تعيين سرنوشت خود به پا خاسته بودند، ديگر به راحتي به دنبال زندگي خود نرفتند. زناني که به خيابان آمده بودند، ديگر عليرغم تلاش چند جانبه دست اندر کاران جمهوري اسلامي، راضي به بازگشت به چهارديوار خود نبودند و عليرغم همه محدوديت ها و تبعيضات رسمي حکومت جديد، راه رشد خود را در دانشگاه ها، در ادارات، پشت دوربين هاي فيلم برداري، در روزنامه ها، مجلات و همه عرصه هاي زندگي اجتماعي جستند. راه انداختن انقلاب فرهنگي، بستن دانشگاه ها، اخراج هزاران دانشجو واستاد هم دانشگاه ها را اسلامي نکرد. با انفجار جمعيت تعداد دانشجويان هم به ميليون ها رسيد و مراکز دانشگاهي هم چنان سنگر دفاع از حقوق و آزادي هاي مردم باقي ماند. گرچه احزاب مخالف در همان سالهاي اوليه پس از قيام با پيگرد مواجه شده و فعالين و رهبران آن يا زنداني و به جوخه اعدام سپرده شدند و يا مجبور به ترک وطن شدند، اما ريشه کن نشدند. به علاوه احزاب و نهادهاي مدني جديدي در مقياس گسترده شکل گرفت و سيماي جامعه را عليرغم همه محدوديت ها دگرگون کرد.

ميليونها ايراني که با محروميت از حقوق اوليه و انساني خود در سراسر جهان به تبعيد تن داده بودند، از کار باز نماندند. در قالب نهادهاي مدني ايرانيان در سراسر جهان سنگري براي دفاع از مبارزات مردم ايران براي آزادي و دمکراسي بنيان گذاشتند. سازمان هاي سياسي مخالف جمهوري اسلامي نيز که با خشن ترين روش هاي سرکوب و حذف فيزيکي از حضور در صحنه سياسي کشور کنار گذاشته شده بوند، عليرغم از دست دادن بخش بزرگي از کادرها، رهبران و سازماندهندگان خود، عليرغم قطع ارتباط با پايه هاي اجتماعي شان و محدود شدن بسيار دامنه عملشان، توانستند در خارج از کشور با همه دشواري هاي شرائط جديد، تجديد حيات نمايند. سازمان يابي ايرانيان مهاجر و پناهنده،‌ در قالب نهادهاي سياسي يا مدني جزئي از مقاومت مدني مردم ايران عليه استبداد و بي حقوقي حاکم بر مردم کشور ما بوده و هست و کانون ها، انجمن ها و کميته هاي ايراني در عرصه هاي مختلف در سراسر جهان نقش برجسته اي در پشتيباني از جنبش سبز مردم ايران در مبارزه براي آزادي و دمکراسي طي يک سال و نيم گذشته داشته است.

جنبش سبز که به دنبال کودتاي انتخاباتي به يک جنبش همگاني فراروئيد، نشان داد که امروز نيروهاي وسيعي در جامعه ما عزم جزم کرده اند که به استبداد در کشور پايان دهند. خودکامگي حاکمان و بي حقوقي مردم را دگرگون کنند. تابعيت حکومت از اراده مردم را جايگزين تحميل اراده حاکمان بر مقدرات مردم کنند. همه ايرانيان آزاديخواه در اين دگرگوني ذينفع اند. رمز تداوم جنبش سبز در فراگير شدن اين خواست و گسترش اين اراده به تغيير در ارکان جامعه ما و در ميان هموطنان ما در اقصي نقاط کشور و جهان است. تحولات در منطقه عليرغم همه سرکوب هاي يک سال و نيم گذشته، اميد به تغيير در کشور ما را نيز بارورتر کرده است.

طي هفته هاي اخير به دنبال تظاهرات مردم در پشتيباني از جنبش هاي ضد ديکتاتوري در منطقه، حکومت هم در ايران بر ابعاد سرکوب ها افزوده است. کشتار جوانان و سرکوب و دستگيري هاي گسترده را دوباره از سر گرفته شده است. «شعار مرگ بر» صحن مجلس را پر کرده است. اوباش حکومتي به خانه هاي آقاي موسوي، خانم رهنورد و آقاي کروبي و خانم فاطمه کروبي حمله کرده، آن ها را در خانه هايشان زنداني کرده اند و بنا به اخبار منتشره همراه به مکاتن هاي نامعلومي برده اند.

اما جنبش سبز نه فقط با بازداشت بسياري از روشنفکران، رهبران سنديکاهاي کارگري، دانشجويان، فعالين جنبش زنان، فعالان حقوق بشر و وکلا، روزنامه نگاران و … از پاي ننشسته است، بلکه امروز با درس گيري از تجارب ارزنده جنبش آزاديخواهي مردم ايران در طول سي سال گذشته، مي رود تا سرنوشت جديدي را براي کشور ما رقم بزند.

نقطه قوت اين جنبش در شبکه اي بودن آن است. اين شبکه اي عمل کردن فقط در سازماندهي آن نيست، بلکه در تنوع دروني آن هم مطرح است. شبکه هاي درون اين جنبش نه فقط در عمل خود مختارند و فقط خود را با همديگر و در جهت هدف مشترک هماهنگ مي کننند، بلکه در فکر و در انديشه نيز اين تنوع عمل مي کند، بر اساس اشتراکات است که هم سو با هم گام بر مي دارند و نه از طريق تحليل رفتن در هويت يا فکر ديگري. اين تنوع در عين هم سوئي و حتي فقدان ارتباط مستقيم بين شبکه ها نقطه قوت و رمز موفقيت جنبش سبز عليرغم شدت سرکوب و يا اختلافات عديده فکري و حتي تاريخي بين نحله هاي مختلف آن است.

شکل گيري سريع شبکه هاي وسيع و اتحاد عمل هاي گسترده حول سه شنبه هاي اعتراضي عليه حبس خانگي آقايان موسوي و کروبي، در اعتراض به دستگيري ها و زندان نقطه قوت جنبش ماست. يکي از اين سه شنبه هاي که همزمان با ۱۷ اسفند روز جهاني زن و ديگري شب چهارشنبه سوري، جشن باستاني ايرانيان است. بايد از اين فرصت ها بهره جست و نيروي هر چه وسيع تري را براي رسيدن به خواست آزادي همه زندانيان سياسي، آزادي مطبوعات، اجتماعات، احزاب و بالاخره انتخابات آزاد و پايان دادن به حيات استبداد بسيچ نمود.

اعلام سه شنبه هاي اعتراضي به ابتکار شبکه هاي خودجوش بوده و با فراخوان شوراي تازه تاسيس «هماهنگي راه سبز اميد» و حمايت وسيع ايرانيان در خارج از کشور مواجه شده است. اين استقبال را اما نمي توان و نبايد، چه در ايران و چه در خارج از کشور، به حل شدن همه در هماهنگي راه سبز اميد تلقي کرد. بخش مهمي از نيروي جنبش سبز و پيش از آن جنبش اصلاحات، نيروي حذف شده جامعه بوده و هست. اين نيرو مثل تمامي کشورهاي استبداد زده منطقه با زندان و کشتار از هر گونه تشکل و حضور مستقيم در کشور محروم شده است، اما از جامعه حذف نشده است. هر گاه که توانسته است، وزن خود را در ترازوي تغيير قرار داده است و امروز عليرغم همه مشکلات در حضور مستقل در جامعه، ذينفع ترين نيروي اجتماعي در تغيير و تحولات جاري است، هر موفقيتي در مقابله با استبداد تنها با حضور اين نيرو ممکن است. همين نيرو هم نيروي محرکه برآمد جامعه مدني در ايران و شکل گرفتن شبکه هاي اجتماعي بر اساس تجربه پيچيده مبارزه سي ساله با استبداد مذهبي است.

گرايش به انحصار در جريان مبارزه بزرگ ترين آفتي است که مي تواند جنبش سبز را از دورن فروپاشد. مردم کشور ما از اين نوع انحصار طلبي تجربه تلخي دارند. شعار هائي از قبيل: «بحث بعد از مرگ شاه» در جريان روزهاي مبارزه عليه ديکتاتوري شاه که قصد حذف مخالفان خميني را داشت، و يا «حزب فقط حزب الله» که توجيه سرکوب همه جريانات و گرايش هاي ديگر غير از پيروان خميني را دنبال مي کرد، در ذهنيت تاريخي هر ايراني هنوز حي و حاضر است. ما در عين استقبال و شرکت وسيع در اين اعتراضات، اما بايد با درس گيري از گذشته، از تکرار خطاها و يا درغلتيدن به خطاهاي جديد بپرهيزيم. امروز بعضي از نيروها سه شنبه اول را که مصادف با تولد آقاي موسوي است، به آن گره زده اند. گرچه در سال گذشته که ايشان در حصر نبودند، شديدا از چنين اقدامي انتقاد کردند و چه بسا اگر امروز مي توانستيم صداي ايشان را بشنويم، دوباره با چنين مخالفتي روبرو مي شديم. بايد دقت کنيم که اين نوع حرکات نه تنها به تقويت چنين اعتراضاتي نمي انجامد، بلکه مي تواند ما را از هدف اصلي دور کرده و اتحاد شکل گرفته در جنبش ضد ديکتاتوري را زير سوال ببرد.

جامعه مدرن امروز با شعارهاي ضد ديکتاتوري و آزدي طلبانه خود، مي رود که خود را از زنجيرهاي استبداد رها کند. جامعه ما امروز نه به رهبران جديد، بلکه به مديران لايق نياز دارد. بنابراين بيائيم و تلاش کنيم با تربيت مديران لايق، نياز به رهبري افراد فرهيخته را از بين برده، خرد جمعي را افزايش داده و جامعه آينده را با درس گيري از انقلاب گذشته مان، بنا کنيم. شعار ايران براي همه ايرانيان را با حق شرکت تک تک آن ها در سرنوشت آينده خود و کشور، جامه عمل پوشانده و بهار آزادي را همراه با همه ايرانيان در هر کجاي دنيا، با هر مذهب، هر جنسيت، و هر عقيده اي جشن بگيريم.

[ نسخه چاپی ]     [ بازگشت به صفحه اول ]


اخبار
درگيري فيزيکي مردم با گشت ارشاد در ميدان درکه تهران
تجمع حق التدريسان و معلمان پيش دبستاني مقابل مجلس
روزنامه رسمي حكم ابطال رياست مرتضوي را چاپ نكرد
دلار 2023 تومان ، سكه 747 هزار تومان
اظهار ناتواني دولتي ها در جلسه مجمع تشخيص
مقابل شهرداري ملارد رخ داد خودسوزي مقابل چشم شهردار
بازداشت يک فعال سياسي عرب در حميديه
خواستار پايان اعتصاب غذاي کبودوند هستيم
رييس اتحاديه ناشران و كتابفروشان:كتابفروشان به تعطيلي فكر مي‌كنند :
فدراسيون دوچرخه‌سواري هم «تعليق» شد
اخبار دانشجوئی
کوي دانشگاه تهران ۱۰ روز قبل و بعد از ۱۸ تير تعطيل است
اجراي دستورالعمل پوشش دانشجويان از اول مهر/ انتقاد از نيروي انتظامي۱۳۹۱/۰۳/۲۰
۶۲ درصد مدال‌آوران ايراني رقابت‌هاي علمي جهاني از کشور رفتند
ادامه‌ي تنش در دانشگاه مازندران به دنبال مرگ يک دانشجو
گزارش شوراي دفاع از حق تحصيل
سخنان وزير علوم افشاي نقض آشکار حقوق دانشجويان است
تجمع اعتراضي دانشجويان علوم پزشکي در مقابل مجلس و وزارت بهداشت
نويد بهاري دانشجويان از پشت ميله هاي زندان
تجمع ۵ روزه‌ي دانشجويان علوم پايه در مقابل وزارت بهداشت
اعتراض داريوش اجلالي، دانشجوي دانشگاه ياسوج با دوختن لب‌هايش
 
کارگران دربند را آزاد کنید

دانشجویان دربند را آزاد کنید

برگی از تاریخ

با یاد یاران

اسامی قربانيان کشتار زندانيان سياسی در سال ۶۷





شورای دانشجویان و جوانان چپ ایران











خبرگزاری مجموعه فعالان حقوق بشر در ایران










آرشیو آثار کلاسیک مارکسیستی









Copyright 2004 © etehadefedaian.org - All Rights Reserved - Administration