The Union Of People's Fedaian Of Iran
اخبار    سرسخن    مقالات سیاسی    اعلامیه ها    ديدگاه ها    کارگری    زنان    دانشجویی    مسئله ملی    اجتماعی    رويدادهای بين المللی    برای جهانی دیگروسوسياليسم    حقوق بشر    گفتارهای رادیویی    یادها    در راه کنگره    اعلان ها    موضوعی    گفتگو      
صفحه اول معرفي و تاريخچه  |   اسناد سازمان  |   آرشيو  |   پيوندهاي ديگر  |   آدرس هاي ما  |   آرشيو مقالات

بيست دو خرداد، ‏روزي که فراموش نخواهد شد‏

اتحاد کار

خرداد امسال نيز، همچون سال گذشته زنان گرد آمدند تا در تجمعي مسالمت آميز، بار ديگر ‏صداي اعتراض خود را ‏عليه قوانين تبعيض آميز و مردسالارانه به گوش همه برسانند، و بگويند که ‏زنان نيز بعنوان شهروند، بعنوان انسان از ‏حقوق برابر با مردان برخوردارند و بايد از حقوق برابر با ‏مردان در ازدواج، طلاق و حضانت کودکان، برخوردار ‏باشند، تعدد زوجات براي مردان ملغي ‏شود، و حقوق برابر در قراردادهاي کار و بالاخره حقوق برابر شهروندي ‏رعايت گردد.‏
تجمع امسال زنان، ادامه کارزاري بود که سال گذشته در ۲۲ خرداد ۱۳۸۴ عليه قوانين ضد زن ‏شکل گرفت. در ‏تظاهرات مسالمت آميزي که در آستانه انتخابات رياست جمهوري و در اعتراض ‏به قوانين تبعيض آميز عليه زنان در ‏اين روز برگزار شد، تجمع کنندگان خواستار تغيير مفاد تبعيض ‏آلود قانون اساسي و قوانين ديگر جمهوري اسلامي و از ‏جمله برسميت شناختن حق کانديداتوري ‏رياست جمهوري براي زنان شدند. شعارهاي زنان عبارت بود از:‏
‏ «قانون عادلانه، آگاهي زنانه، راه رهايي ماست»، «قانون نابرابر، حقوق ضدبشر، ملغي بايد گردد»، ‏‏«ما زنيم، ‏انسانيم، شهروند اين دياريم، اما حقي نداريم»، «قوانين زن‌ستيز، منشأ اختناق است»، «حقوق ‏نوع بشر، آزادي ايران ‏است»، «قوانين زن‌ستيز، گفتمان صلح‌ستيز، جنگ عليه زنان است»، «يكصدا، ‏متحد، صلح، قانون آزادي»، «آگاهي، ‏آزادي، قانون انتخابي»، «قانون ظالمانه، سنت‌هاي مردانه، ‏ملغي بايد گردد»، «حق زن ايراني، احيا بايد گردد»، ‏‏«قوانين ضد زن، منشأ استبداد است»، «عدالت ‏حقوقي، كف مطالبات است»، «تساوي حقوقي، خواسته‌ي جنبش ‏ماست»، «قوانين ضد زن، مانع ‏پيشرفت ماست»، «خشونت قانوني، ملغي بايد گردد، قرباني خشونت، آگاه بايد گردد»، ‏‏«قانون ‏مردمحور، اين جايگاه برتر، تحقير ما زنان است»، «زن ايراني اگر آگه شود، اين قوانين را به كل ‏منكر شود»‏
گرچه در ۲۲ خرداد سال گذشته نيز برخوردهائي بين ‏مامورين انتظامي و تجمع کنندگان پيش آمد و زنان ‏درحالي که ‏روي زمين نشسته بودند، مورد ضرب و ‏شتم قرار گرفتند، اما به دليل نزديکي به انتخابات ‏رياست جمهوري، نه ميزان ‏خشونت به اين حد بود و ‏نه دستگيريهاي بيشمار صورت گرفت. شعارهاي زنان ‏امسال نيز کمابيش همان شعارهاي سال ‏گذشته بود. ‏اما امسال که ديگر انتخابات، پشت سر گذاشته شده ‏بود و کسي نيازي به آراء زنان نداشت، نيروهاي ‏انتظامي ‏نه تنها با خشونت تمام به سرکوب ‏تظاهرکنندگان و دستگيري آنان اقدام کردند، بلکه ‏براي آنکه مشکل سرکوب زنان ‏توسط مردان را هم ‏به نوعي حل کنند، اين بار پليس هاي زن مجهز به ‏باتوم و گاز اشک آور را به صف مقدم حمله ‏‏فرستادند. ‏
اما بواقع براي زنان چه فرقي مي کند که باتومي که بر ‏سر آنها فرود مي آيد، توسط يک مرد يا يک زن بر ‏فرقشان ‏نشيند. باتومي که بر سر آنان فرود مي آيد، ‏هدفش وادار کردن آنان به برگشتن به کنج خانه ها و ‏چشم پوشيدن از حقوق ‏انساني خود است. تا به آنها ‏بگويد که وظيفه اي جز اطاعت از شوهرتان نداريد و ‏بايد تابع شوهر باشيد و هيچ سخني از ‏حق برابر با او ‏در طلاق، در حضانت از فرزندانتان، در آزادي شغل ‏و ... نزنيد و اگر دست به ازدواجهاي متعدد زد، ‏دم ‏برنياوريد و هر وقت ما صلاح ديديم و نياز به آرا شما ‏داشتيم، به پاي صندوق هاي راي بيائيد و به مرداني ‏که ما ‏اجازه داده ايم انتخاب شوند، راي بدهيد...‏
دولت جمهوري اسلامي و ديگر مدافعان تبعيض عليه ‏زنان، يک واقعيت را ناديده مي گيرند، و نمي ‏خواهند آن را ببينند: ‏ما در قعر قرون وسطي زندگي ‏نمي کنيم، ما اينک در آغاز قرن ۲۱ قرار داريم. در ‏قرني که ديگر هيچ انساني را نمي ‏توان در چهارديوار ‏خانه اش محصور کرد و ديوارهائي که حکومت ‏اسلامي با باتوم و بازداشت و زندان از آن ها ‏پاسداري ‏مي کند، ديگر در دنياي واقعيت غير قابل عبور ‏نيستند. دوراني که مرد تنها نان آور خانه بود، ‏سالهاست که ‏سپري شده است. زناني که با انقلاب ۵۷ ‏به خيابانها ريختند و در صف هاي ميليوني تظاهرات ‏کردند و شعار دادند، نه ‏تنها به سادگي به کنج خانه ها ‏برنگشتند، بلکه از آن پس روز به روز نقش مهمتري ‏را در عرصه هاي اجتماعي و ‏اقتصادي برعهده ‏گرفتند. امروزه بمراتب بيشتر از نيمي از دانشجويان ما ‏را، دختران تشکيل مي دهند که پس از پايان ‏‏تحصيلات، به بازار کار روي مي آورند. در حال ‏حاضر حتي دختران و زناني که به ظاهر در ‏چارديواري خانه ‏محبوس هستند، از طريق راديو، ‏تلويزونهاي ساته ليت، موبايل و اينترنت، فاصله هاي ‏زماني و مکاني را درمي نوردند ‏و از آنچه در ‏چهارگوشه جهان جريان دارد، آگاه مي شوند. آنان ‏مي بينند که زنان و دختران در بسياري از کشورها، از ‏‏حقوق برابر با مردانشان برخوردارند. در بسياري از ‏مشاغل حتي بعنوان رئيس جمهور، از طرف جامعه ‏انتخاب مي ‏شوند و به آن خدمت مي کنند. در ‏پوشش خود آزادي انتخاب دارند و نه تنها از حقوق ‏برابر با مردان در حضانت ‏فرزندانشان برخوردارند، ‏بلکه در مواردي بعنوان مادر نيز از حقوق ويژه براي ‏نگهداري کودکانشان بهره مندند. آنها ‏مي بينند که ‏اگر ورزشکارانشان به مسابقات جهاني فوتبال راه مي ‏يابند، زنان نيز اجازه ورود به استاديوم فوتبال را ‏‏دارند، بدون آنکه کسي جلوي آنها را بگيرد و يا به ‏آنها توهين کند. بنابراين طبيعي است که در ذهن هر ‏دختر جوان و ‏زن ايراني که بيننده اين صحنه ها و ‏شاهد زندگي قرن ۲۱ است، برگشت به عصر حجر ‏غيرقابل قبول باشد. طبيعي ‏است که زن ايراني نيز ‏خواهان همان حقوقي باشد که همنوعانش در سراسر ‏جهان دارند. ‏
جمهوري اسلامي نمي تواند از يک طرف با جامعه ‏جهاني در مراوده باشد، عضو سازمان ملل باشد و ‏کنوانسيونهاي آن ‏را امضا کند، اما از سوي ديگر ‏حقوقي را که در اعلاميه جهاني حقوق بشر به ‏رسميت شناخته شده است، که حق ‏تظاهرات نيز از ‏جمله آن است، به رسميت نشناخته و يک تظاهرات ‏مسالمت آميز را با باتوم و گاز اشک آور پاسخ دهد.‏
سرکوب تظاهرات زنان براي رسيدن به حقوق اوليه ‏خويش و لغو قوانين تبعيض آميز نمي تواند، در عزم ‏آنان براي ‏مبارزه حق طلبانه شان خللي وارد کند. ‏سرکوب تظاهرات ۲۲ خرداد زنان، که ادامه ‏سياستهاي سرکوبگرانه دولت ‏احمدي نژاد درمقابل ‏کارگران، دانشجويان، روزنامه نگاران و مطبوعات، ‏جنبش حق طلبانه مردم در اذربايجان، ‏کردستان، ‏خوزستان و ... مي باشد، نه فقط زنان کشور را مثل ‏تمامي موارد ديگر مجبور به خانه نشيني نخواهد کرد، ‏‏بلکه همانگونه که پشتيباني گسترده از خواست هاي ‏زنان از سوي همه فعالان جنبش هاي مدني نشان داد، ‏مقاومت در ‏برابر اين قبيل سرکوب ها را دامنه بيشتري ‏خواهد بخشيد.‏
سرکوب در کشور ما سابقه اي طولاني دارد، از ‏مشروطيت تاکنون، همه مستبدان و ديکتاتور ها تلاش ‏کرده اند که ‏تعرض بر حقوق مردم را با زور سرنيزه ‏سرکوب به قانون زندگي تبديل کنند. اما مقاومت در ‏برابر مستبدين و عقب ‏نشاندن و ساقط نمودن آن ها ‏نيز مشخصه صد سال اخير کشور ما است. ديکتاتورها ‏و مستبدين از هر نوع و شکل آن، ‏زبان ديگري جز ‏سرکوب نمي شناسند و نمي خواهند از تاريخ ‏بياموزند و بفهمند که حق را نمي توان سرکوب کرد. ‏‏اکنون ديگر حقوق بشر رسما تثبيت شده است و بر ‏اساس ميثاق بين المللي حقوق بشر، حقوق انساني جز ‏لاينفک وجود ‏انسان است. از زماني که کودکي ‏چشم بر جهان مي گشايد، حقوق انساني نيز با او زاده ‏مي شود. گرفتن اين حقوق يا بي ‏توجهي به آن، ‏امري است ضد قوانين اجتماع بشري.‏
جنبش زنان کشور ما، راهي طولاني را براي رسيدن ‏به خواست هاي خود طي کرده است. اين جنبش ‏امروز با تمام ‏دشواريهاي پيش رو، و عليرغم همه ‏سرکوبها، در طول ۲۷ سال چالش با تبعيض رسمي و ‏رايج در جمهوري اسلامي، ‏قدرتمند تر گشته، در ‏سطح جامعه ريشه دوانده و هر روز بيشتر گسترش مي ‏يابد.‏
‏۲۲ خرداد نقطه عطفي در مبارزات زنان فارغ از ‏هرگونه تعلق فکري، مذهبي، قومي، سني و مکاني ‏بود . در ۲۲ ‏خرداد امسال جنبش زنان تنها نماند و ‏صداهاي بسياري ديوارهاي فاصله، زمان و مکان را ‏درنورديدند و در حمايت از ‏اين حرکت همصدا ‏شدند.‏
‏۲۲ خرداد، آغاز راه است. مبارزه زنان تا دستيابي به ‏حقوق برابر و برچيدن قوانين تبعيض آميز ادامه ‏خواهد يافت!‏


[ نسخه چاپی ]     [ بازگشت به صفحه اول ]


اخبار
درگيري فيزيکي مردم با گشت ارشاد در ميدان درکه تهران
تجمع حق التدريسان و معلمان پيش دبستاني مقابل مجلس
روزنامه رسمي حكم ابطال رياست مرتضوي را چاپ نكرد
دلار 2023 تومان ، سكه 747 هزار تومان
اظهار ناتواني دولتي ها در جلسه مجمع تشخيص
مقابل شهرداري ملارد رخ داد خودسوزي مقابل چشم شهردار
بازداشت يک فعال سياسي عرب در حميديه
خواستار پايان اعتصاب غذاي کبودوند هستيم
رييس اتحاديه ناشران و كتابفروشان:كتابفروشان به تعطيلي فكر مي‌كنند :
فدراسيون دوچرخه‌سواري هم «تعليق» شد
اخبار دانشجوئی
کوي دانشگاه تهران ۱۰ روز قبل و بعد از ۱۸ تير تعطيل است
اجراي دستورالعمل پوشش دانشجويان از اول مهر/ انتقاد از نيروي انتظامي۱۳۹۱/۰۳/۲۰
۶۲ درصد مدال‌آوران ايراني رقابت‌هاي علمي جهاني از کشور رفتند
ادامه‌ي تنش در دانشگاه مازندران به دنبال مرگ يک دانشجو
گزارش شوراي دفاع از حق تحصيل
سخنان وزير علوم افشاي نقض آشکار حقوق دانشجويان است
تجمع اعتراضي دانشجويان علوم پزشکي در مقابل مجلس و وزارت بهداشت
نويد بهاري دانشجويان از پشت ميله هاي زندان
تجمع ۵ روزه‌ي دانشجويان علوم پايه در مقابل وزارت بهداشت
اعتراض داريوش اجلالي، دانشجوي دانشگاه ياسوج با دوختن لب‌هايش
 
کارگران دربند را آزاد کنید

دانشجویان دربند را آزاد کنید

برگی از تاریخ

با یاد یاران

اسامی قربانيان کشتار زندانيان سياسی در سال ۶۷





شورای دانشجویان و جوانان چپ ایران











خبرگزاری مجموعه فعالان حقوق بشر در ایران










آرشیو آثار کلاسیک مارکسیستی









Copyright 2004 © etehadefedaian.org - All Rights Reserved - Administration