The Union Of People's Fedaian Of Iran
اخبار    سرسخن    مقالات سیاسی    اعلامیه ها    ديدگاه ها    کارگری    زنان    دانشجویی    مسئله ملی    اجتماعی    رويدادهای بين المللی    برای جهانی دیگروسوسياليسم    حقوق بشر    گفتارهای رادیویی    یادها    در راه کنگره    اعلان ها    موضوعی    گفتگو      
صفحه اول معرفي و تاريخچه  |   اسناد سازمان  |   آرشيو  |   پيوندهاي ديگر  |   آدرس هاي ما  |   آرشيو مقالات

لندن در آتش ـ شورش جوانان

گزيده اي از اطلاعيه سرويس خبري ”جهاني براي فتح“

لندن در آتش ـ شورش جوانان
گزيده اي از اطلاعيه سرويس خبري ”جهاني براي فتح“

آدينه ۲۱ مرداد ۱٣۹۰

سرويس خبري جهاني براي فتح گزارش و تحليلي از شورش هاي اخير در لندن منتشر کرده است که با تحليل هاي رسمي و دولتي متفاوت است. اين گزارش توسط «جمعي از فعالين کارگري - جافک» به فارسي ترجمه شده است. گزيده ي اطلاعيه ي اين سرويس خبري را در زير مي خوانيد:

لندن در آتش ـ شورش جوانان
(گزيده اي از اطلاعيه سرويس خبري ”جهاني براي فتح“ ـ ٨ اوت ۲۰۱۱)

”خشونت کور“, ”تبهکاري مطلق“, ”خيابان هاي ما در تسخير هيولاها“: اين حرف سياستمداران و رسانه هاي انگليس در مورد شورش جاري در آن کشور است. از محافظه کاران و روزنامه هاي هار گرفته تا مقامات حزب کارگر و بي بي سي ليبرال همه جمع شده اند تا موج ناآرامي هاي در شهرهاي مختلف را محکوم کنند. اما آنچه در خيابان هاي انگليس مي گذرد شورشي است عليه دستگاه سرکوبگر دولتي. شورش است عليه نژادپرستي و طرز تفکر استعماري طبقه حاکمه. اين شورش نشانه نافرماني صدها هزار جوان در برابر نظامي است که چيزي جز محروميت و بيکاري و بي آيندگي برايشان به ارمغان نمي آورد.
مي گويند اين اعتراض نيست, ”دزدي و غارت“ است! اما ببينيم اين آتش چگونه شعله ور شد؟ مرد رنگين پوستي به نام مارک دوگان که ۲۹ سال داشت و پدر ۴ فرزند بود توسط افراد پليس در منطقه تاتنهام لندن به قتل رسيد. او در مجتمع بزرگي زندگي مي کرد که مسکن افراد کم درآمد است. ۲۶ سال پيش در همين مجتمع شورش بزرگي در اعتراض به قتل ”سينتيا جارت“ بر پا شد که مادر يکي از فعالان اجتماعي محله بود. مارک دوگان را اهل محل خوب مي شناختند به همين خاطر خيلي ها از خبر قتل او و جزييات ماجرا به شدت بهت زده و خشمگين شدند. به نوشته روزنامه مشهور ”ايوينيگ استاندارد“, مارک که توسط يک واحد مسلح پليس بازداشت شده بود در حالي مورد شليک گلوله قرار گرفت که روي زمين درازکش شده بود. اين روزنامه حرف هاي يک شاهد عيني را چنين نقل کرد: ”سه يا چهار افسر پليس مارک و يک نفر ديگر را با تهديد وادار به درازکشيدن روي زمين کردند. بعد صداي شليک چهار گلوله بلند شد. دوگان را کشتند.“ برخلاف ادعاي اوليه مقامات پليس معلوم شد شليک ها به خاطر ”دفاع از خود“ نبوده است. و اين اولين بار نبود که پليس انگليس دست به چنين کاري مي زد. يک نهاد مدافع حقوق بشر به نام ”پروژه بيگناهان“ با مدرک و سند نشان مي دهد که طي چند سال نزديک به ۲۰۰ نفر تحت بازداشت پليس کشته شده اند. اما در همه موارد, مساله طبيعي جلوه داده شده يا ادعا شده که خود فرد مقتول مقصر بوده است. با اين حساب آيا جاي تعجب دارد اگر ساکنان ستمديده محلاتي مانند تاتنهام هيچ اعتمادي به نظام حاکم نداشته باشند؟
شورش که آغاز شد رهبران حزب کارگر کمي در مورد کاهش بودجه خدمات اجتماعي از طرف دولت ائتلافي محافظه کار ـ ليبرال غر زدند و اينگونه سياست ها را زمينه ساز آشوب معرفي کردند. اما با گسترش شعله هاي شورش, آن ها هم فتيله انتقادها و غر زدن هايشان را پايين کشيدند و هم صدا با کل دستگاه حاکم خواهان تشديد سرکوب توسط پليس شدند. براي مثال ”کن ليونيگستن“ (شهردار سابق لندن از حزب کارگر) که خيال پيروزي در انتخابات آتي شهرداري ها را در سر دارد در مصاحبه با بي بي سي به تجليل از پليس پرداخت و خواهان تقويت آن شد.
ضربات خرد کننده اي که سياست رياضت کشي دولت فعلي و به طور کلي بحران مالي گسترده نظام سرمايه داري به توده هاي مردم مي زند غير قابل انکار است. طي سه سال اخير بيکاري سه برابر شده است. محلاتي نظير تاتنهام به شدت گرفتار مساله بيکاري اند. براي هر تک شغلي که در بازار کار عرضه مي شود ۵۴ جوان بيکار تاتنهامي دندان تيز کرده اند. نرخ بيکاري در بين جوانان سياه تاتنهام بيش از ۵۰ درصد است. يک بررسي نشان مي دهد که اتفاقا محله تاتنهام کمتر از بقيه مناطق کشور تحت تاثير کاهش هزينه هاي خدمات اجتماعي قرار گرفته است! مي دانيد چرا؟ چون پيشاپيش چيزي در اين محله هزينه نمي شد که حالا بخواهند آن را کاهش دهند!! جالب است بدانيد که سبد مصرف ساکنان محلات تاتنهام و پکهام و هنکي در لندن, و محلات مشابه در ليورپول و منچستر و بيرمنگام و ناتينگام, از همه اهالي انگليس خالي تر است. اين در حالي است که”حزب کارگر“ با ادعاي نمايندگي کارگران و زنان و اقليت هاي ملي و نژادي و فقرا, طي ۱٣ سال حکومتش فقط بر نابرابري هاي اجتماعي و اقتصادي افزود.

يکي از بحث هاي اصلي در رسانه ها از جمله در بي بي سي اينست که ”پليس بيش از حد با جوانان آشوبگر“ مدارا کرده است. به موازات همين تبليغات, شاهد تشديد فعاليت نژادپرستان متشکل در ”اتحاديه دفاع از انگليسي ها“ و حزب ناسيوناليست بريتانيا و ساير اوباش در شبکه هاي اجتماعي هستيم. سايت هاي به اصطلاح وزيني نظير ”ياهو“ پر است از پيام هاي با اين مضمون که اخراج مهاجران از انگليس کافي نيست نابودشان کنيد! اما هيچيک از مقامات رسمي حتي زحمت محکوم کردن ظاهري اين پبام ها را هم به خود نمي دهد.
عوامفريبي سياستمداران و رسانه ها را ببينيد که با نفرت از دزديده شدن گوشي هاي تلفن همراه و کفش هاي ورزشي و اين قبيل اشياء توسط جوانان مي گويند! در حالي که نظام خودشان بر تجارت برده استوار شد. برقراري امپراتوري استعماري شان جان ده ها ميليون نفر را گرفت. و امروز به زور اسلحه و پيشبرد جنگ در گوشه و کنار دنيا مثلا در افغانستان و عراق صدها ميليارد دلار به جيب مي زنند. عوامفريبان امپرياليست که دنيايي را مي چاپند حق ندارند ”دزدي و غارت اموال“ را محکوم کنند. اما ببينيم پشت اين ”دزدي و غارتي“ که اينقدر بر سرش داد و بيداد مي کنند واقعا چه قرار دارد. روزنامه گاردين در شماره ۹ اوت خود تيتر زد که: ”در هدف آنان شک نکنيد: مي خواستند با پليس بجنگند“. هدف از تاکتيک هايي که اکثر جوانان به کار بردند مثلا آتش زدن سطل هاي بزرگ زباله در خيابان ها اين بود که افراد پليس را در نقاطي وادار به درگيري کنند که زمين خودشان به حساب مي آمد و شانس بيشتري براي ضربه زدن به نيروهاي سرکوبگر در اختيارشان مي گذاشت. در مقابل, پليس سعي کرد از درگيري اجتناب کند. افراد پليس بر مبناي اولويت هاي خود مجبور به محاسبه بودند و دست جوانان را در فضاهايي باز گذاشتند که ساختمان هاي گرانقيمت شرکت ها و ادارات دولتي در آنجا نبود و آماج قرار نمي گرفت. شب اول شورش هاي پراکنده به طور خودجوش و توسط نوجوانان خشمگيني آغاز شد که تجربه مبارزاتي نداشتند. آنان مرتکب اشتباهاتي شدند. اما طي دو شب بعد, خانه هاي کمتري بر اثر آتش سوزي نابود شد يا اصولا خانه هاي مردم طعمه حريق نشد.
در گوشه اي از محله محروم ”هنکي“ لندن شاهد صحنه اي بوديم که جوانب گوناگون و متضاد شورش جاري را در خود فشرده کرده بود. در يکي از مجتمع هاي مسکوني فقيرنشين يک مادر سياه اهل کارائيب جوانان را سرزنش مي کرد که از هدف اصلي مبارزه يعني دادخواهي براي خون مارک دوگان دور افتاده ايد. او به ويژه از غارت فروشگاه هاي کوچک محله ناراحت بود. اما وقتي که فرزند خودش و چند نوجوان ديگر کيسه اي پر از لباس را به او نشان دادند گل از گلش شکفت و براي ما توضيح داد که: ”ببينيد! مخارج من از صندوق بيکاري تامين مي شود. ما واقعا بي چيزيم.“ مادران محله با دخترها و پسرهايشان دعوا مي کردند و از آن ها مي خواستند که در خانه بمانند و درگير شورش نشوند اما خودشان وقتي که کوکتل مولوتفي به خودروي پليس اصابت مي کرد از شادي هورا مي کشيدند. يک پناهنده سياسي عراقي نه چندان جوان کارت شناسايي را روي سينه مي فشرد مبادا از دستش برود. ضمنا نگران اين بود که آتش از خودروها زبانه بکشد و به آپارتمانش که نبش خيابان بود سرايت کند. در عين حال نمي توانست همدلي اش با شورش جوانان را پنهان کند. مي گفت اين ها عليه همان کساني برخاسته اند که کشور مرا به کشتارگاه تبديل کردند. يک زن سياه کارائيبي و دخترانش دور يک سطل زباله بزرگ شعله ور جمع شده بودند و ترانه باب مارلي را مي خواندند: ”همه چي داره مي سوزه/ همه چي غارت مي شه“
اين واقعيت که تعدادي از فروشگاه هاي خانوادگي و کوچک محله غارت شدند باعث افزايش تنش بين مردم شد. صاحب مغازه ها که معمولا هم مليت هستند گروه هايي را براي دفاع از فروشگاه هايشان در نقاط مختلف شکل دادند. پليس هم از اين وضعيت بيشترين استفاده را کرد تا آتش درگيري هاي دروني را بين مردم ستمديده روشن کند. اما عليرغم همه اين تضادها و تناقض ها, اين شورش نيروي محرکه ديگري دارد. بخشي از جوانان حس مي کنند که فرصتي براي ضربه زدن به نيروهاي مسلط و ستمگر به دست آورده اند و نمي خواهند اين فرصت را از دست بدهند. يک گروه چهار نفره از جوانان سوماليايي تبار که در انگليس زاده شده اند را ديديم که دوشنبه شب راهي محل درگيري ها در محله ”هکني“ بودند. آن ها خود را ”انقلابيون“ معرفي مي کردند. حرفشان اين بود که هيچکس ما و دوستانمان را آدم حساب نمي کند. با افزايش شهريه دانشگاه حتي دارند فرصت ادامه تحصيل را هم از ما مي گيرند.
عليرغم درگيري هايي که در گذشته اينجا و آنجا بين جوانان سفيد و آسيايي و سياه رخ مي داد اينبار شاهد روحيه اتحاد و همبستگي بين اين گروهبندي هاي ملي/ نژادي هستيم. تويتر و فيس بوک و بلک بري سرشار است از پيام هاي همبستگي. تا به حال گزارشي از حمله جوانان به افراد معمولي نرسيده است. آن ها فقط افراد پليس را هدف گرفته اند. شورش هاي قبلي که در دهه ۱۹٨۰ در محلات بريکستن و تاتنهام رخ داده بود فقط به يک منطقه پايتخت محدود بود و پاسخي بود به يک اقدام مشخص پليس. اما شورش کنوني بيشتر به شورش هاي چند سال پيش در فرانسه شبيه است که به چند شهر گسترش پيدا کرد. در حال حاضر حداقل ۲۰ محله لندن و شمار ديگري از شهرها شاهد ناآرامي ها هستند. جوانان شورشگر نسبت به نيروهاي پليس تحرک و سرعت بيشتر از خود نشان داده اند. حالا خيلي ها از هم مي پرسند که اين حرکت جوانان شورشگر چقدر متاثر از قيام هاي خاورميانه و شمال آفريقا است؟
واقعيت اينست که شعله هاي شورش را خشم از فقر و نژادپرستي و پليس و کاهش خدمات اجتماعي فروزان کرد. واقعيت اينست که جرقه شورش را خشم از خشونت و ستم دستگاه دولتي روشن کرد. دستگاهي که مرد سياهپوستي را بيرحمانه کشت و کوشيد واقعيت ماجرا را زير پرده اي از دروغ و اطلاعات غلط پنهان کند. واقعيت اينست که از نظر نظام حاکم, خشونت پليس خشونتي ”مشروع“ است. چرا که افراد پليس نگهبان روابط مالکيت سرمايه داري هستند و همين مالکيت است که ثروت عظيمي را براي بخش کوچکي از جامعه انباشت مي کند و در مقابل, ميليون ها نفر را در محروميت و بي آيندگي نگاه مي دارد. بعد از گذشت چند شب پر تلاطم حالا همه از هم مي پرسند: وقايع بعدي چه خواهد بود؟ وضع شرايط اضطراري؟ استفاده مستقيم از ارتش براي بازگرداندن و حفظ نظم؟ اين حرف ها را حتي از زبان مجريان ليبرال برنامه هاي خبري بي بي سي مي شنويم. ولي يک نکته حتمي است: عدالت و احترامي که توده ها طلب مي کنند و سزاوارش هستند هرگز تحت چنين نظامي حاصل نخواهد شد.



[ نسخه چاپی ]     [ بازگشت به صفحه اول ]


اخبار
درگيري فيزيکي مردم با گشت ارشاد در ميدان درکه تهران
تجمع حق التدريسان و معلمان پيش دبستاني مقابل مجلس
روزنامه رسمي حكم ابطال رياست مرتضوي را چاپ نكرد
دلار 2023 تومان ، سكه 747 هزار تومان
اظهار ناتواني دولتي ها در جلسه مجمع تشخيص
مقابل شهرداري ملارد رخ داد خودسوزي مقابل چشم شهردار
بازداشت يک فعال سياسي عرب در حميديه
خواستار پايان اعتصاب غذاي کبودوند هستيم
رييس اتحاديه ناشران و كتابفروشان:كتابفروشان به تعطيلي فكر مي‌كنند :
فدراسيون دوچرخه‌سواري هم «تعليق» شد
اخبار دانشجوئی
کوي دانشگاه تهران ۱۰ روز قبل و بعد از ۱۸ تير تعطيل است
اجراي دستورالعمل پوشش دانشجويان از اول مهر/ انتقاد از نيروي انتظامي۱۳۹۱/۰۳/۲۰
۶۲ درصد مدال‌آوران ايراني رقابت‌هاي علمي جهاني از کشور رفتند
ادامه‌ي تنش در دانشگاه مازندران به دنبال مرگ يک دانشجو
گزارش شوراي دفاع از حق تحصيل
سخنان وزير علوم افشاي نقض آشکار حقوق دانشجويان است
تجمع اعتراضي دانشجويان علوم پزشکي در مقابل مجلس و وزارت بهداشت
نويد بهاري دانشجويان از پشت ميله هاي زندان
تجمع ۵ روزه‌ي دانشجويان علوم پايه در مقابل وزارت بهداشت
اعتراض داريوش اجلالي، دانشجوي دانشگاه ياسوج با دوختن لب‌هايش
 
کارگران دربند را آزاد کنید

دانشجویان دربند را آزاد کنید

برگی از تاریخ

با یاد یاران

اسامی قربانيان کشتار زندانيان سياسی در سال ۶۷





شورای دانشجویان و جوانان چپ ایران











خبرگزاری مجموعه فعالان حقوق بشر در ایران










آرشیو آثار کلاسیک مارکسیستی









Copyright 2004 © etehadefedaian.org - All Rights Reserved - Administration