The Union Of People's Fedaian Of Iran
اخبار    سرسخن    مقالات سیاسی    اعلامیه ها    ديدگاه ها    کارگری    زنان    دانشجویی    مسئله ملی    اجتماعی    رويدادهای بين المللی    برای جهانی دیگروسوسياليسم    حقوق بشر    گفتارهای رادیویی    یادها    در راه کنگره    اعلان ها    موضوعی    گفتگو      
صفحه اول معرفي و تاريخچه  |   اسناد سازمان  |   آرشيو  |   پيوندهاي ديگر  |   آدرس هاي ما  |   آرشيو مقالات

نه به مجلس شوراي اسلامي و انتخابات آن!

شيدان وثيق

نه به مجلس شوراي اسلامي و انتخابات آن!

شيدان وثيق

پنج‌شنبه ۱۰ شهريور ۱٣۹۰

در انتخابات مجلس شوراي اسلامي که قرار است در اسفند ماه آينده برگزار شود، بخش‌ بزرگي از شهروندان ايران ماجراي انتخابات رياست جمهوري، تقلب بزرگ در آن، جنبش اعتراضي خرداد ٨٨ و سرکوب‌هاي رژيم در پي آن را به ياد دارند و به ياد خواهند آورد. از آن زمان تاکنون همه‌ي شواهد نشان مي‌دهند که حاکميت جمهوري اسلامي، با اين که پايه‌ي اجتماعي و هواداران‌اش در دسته‌بندي‌هاي مختلف بيش از پيش رو به تجزيه و تحليل مي‌روند، اما هم‌چنان مصمم به تشديد استبداد و ديکتاتوري براي حفظ موقعيت خود است. مگر آن که مبارزات مردم و جنبش‌هاي سياسي‌-‌ اجتماعي گسترده مانع از آن شوند و شرايط دگرگوني‌ها را فراهم آورند. در غير اين صورت اما بعيد است که رژيم ولايت فقيه و شوراي نگهبان‌اش، با درس‌گيري از انتخابات رياست جمهوري، تن به خواست‌هاي اصلاح‌‌طلبان از حکومت رانده شده بدهند و بار دگر جنبش ٨٨ را ولو در ابعادي کوچک‌تر بي‌آزمايند. بويژه آن که اينان امروز در همه جا سرنگوني ديکتاتور‌ها توسط قيام‌هاي مردمي را که به واقع سرنوشت آينده‌ي خود آن‌ها نيز هست، به چشمان خود مي‌بينند. پس اين بار مي‌توان تصور کرد که توده‌هاي بسيار وسيع‌تري از مردم ايران در مضحکه‌ي انتخاباتي مجلس شوراي اسلامي شرکت نکنند و از آن مهم‌تر اين که عدم شرکت خود را فعالانه از طريق اعتراضات اعلام و ابراز نمايند.
اما در اين ميان، ما به عنوان اپوزيسيون جمهوري خواه، دموکرات و لائيک در خارج از کشور چه بايد بگوييم؟

۱- کدام انتخابات و کدام مجلس؟
ابتدا بايد تصريح کنيم که در باره‌ي کدام انتخابات صحبت مي‌کنيم. ما با «انتخابات» به طور کلي سر و کار نداريم که مناسبات‌مان را با آن، به قولي، امري «تاکتيکي» تلقي کنيم بلکه با انتخاباتي مشخص براي فرستادن نمايندگاني به مجلس شوراي اسلامي در جمهوري اسلامي ايران رو به رو هستيم.
مي‌دانيم که مجلس شوراي اسلامي در نام، مضمون و اساس خود با مجلس شوراي ملي و دموکراتيک مغايرت دارد، زيرا با هيچ يک از سه اصل جمهوري، دموکراسي و جدايي دولت و دين (لائيسيته) که جزو مباني ما‌ست، خوانايي ندارد:
- با جمهوري يا «امر عمومي» خوانايي ندارد چون با اسلامي کردن مجلس خصلت عمومي اين نهاد حذف مي‌شود.
- با دموکراسي خوانايي ندارد چون دين‌سالاري (تئوکراسي) يا قدرت دسته‌اي خاص به نام دين و به نيابت از خدا جاي «قدرت مردم» را مي‌گيرد.
- با جدايي دولت و دين (لائيسيته) خوانايي ندارد چون دين در امر قانون‌گذاري که يکي از سه رکن دولت است، نه تنها دخالت بلکه فرمان‌روايي مي‌کند.
علاوه بر اين‌ها، در جمهوري اسلامي ايران، مجلس شوراي اسلامي بنا بر اصول قانون اساسي حاکم بر آن عمل مي‌کند. از جمله بنا بر اصول زير:
اصل۶۷: نمايندگان بايد در نخستين جلسه مجلس در برابر قرآن مجيد، به خداي قادر متعال سوگند ياد کنند و تعهد نمايند که پاسدار حريم اسلام و نگاهبان دستاوردهاي انقلاب اسلامي و مباني جمهوري اسلامي مي باشند و... از قانون اساسي دفاع مي‌کنند...
اصل ۷۲: مجلس شوراي اسلامي نمي‌تواند قوانيني وضع کند که با اصول و احکام مذهب رسمي کشور يا قانون اساسي مغايرت داشته باشند.
اصل ۹۱: به منظور پاسداري از احکام اسلام و قانون اساسي از نظر عدم مغايرت مصوبات مجلس شوراي اسلامي با آنها، شوراي نگهبان... تشکيل مي‌شود.... (با ترتيب ۶ فقيه و ۶ حقوق‌دان ...)
اصل ۹٣: مجلس شوراي اسلامي بدون وجود شوراي نگهبان اعتبار قانوني ندارد...
اصل ۹۹: شوراي نگهبان نظارت بر.... مجلس شوراي اسلامي... را بر عهده دارد.

۱- نه به مجلس شوراي اسلامي و انتخابات آن
با توجه به آن چه که رفت، اپوزيسيون جمهوري‌خواه و لائيک که در مقابل جمهوري اسلامي و حکومت ديني ايستاده‌ است، نمي‌تواند در چنين انتخاباتي براي استمرار چنين مجلسي تحت چنين قانون اساسي با خصوصياتي که نام برديم شرکت کند و مردم را نيز دعوت به شرکت در آن نمايد.
علاوه بر همه ي دلايل فوق بايد تأکيد کنيم که از دست چنين مجلسي، در چهارچوب قانون اساسي حاکم بر آن و در چنين رژيم و سيستمي، کاري ساخته نخواهد بود. نمايندگان مجلس شوراي اسلامي قادر نخواهند بود گره‌اي از مشکلات مردم ايران را در زمينه‌هاي مختلف اقتصادي، سياسي، اجتماعي و فرهنگي بگشايند.
اما در مقابل موضع عدم شرکت در انتخابات مجلس شوراي اسلامي يا بايکوت آن، دو نوع موضع‌گيري صورت گرفته است که در زير به بررسي و نقد آن‌ها مي‌پردازيم.

٣- شرکت مشروط
نحله‌هاي موسوم به سبز‌هاي طرفدار اصلاح‌طلبان و بخشي از اپوزيسيون خارج از کشور در چنين موضعي قرار دارند. دسته‌ي اول خواهان شرکت مشروط در انتخابات با حفظ بدون تنازل قانون اساسي جمهوري اسلامي يعني از جمله اصولي که در بالا نام برديم هستند. دسته‌ي دوم نيز، از جمله در ميان يکي از گروه‌هاي چپ‌، اعلام کرده‌اند که بنا به شرايطي که مشخص نمي‌کنند - اين شرط ها البته شامل نفي مجلس شوراي اسلامي و قانون اساسي حاکم بر آن نيست - مي‌توانند به حکم «تاکتيک» سياسي در چنين انتخاباتي شرکت کنند. اين دو موضع‌گيري مشابه، شرکت مشروط در انتخابات و نگاه تاکتيکي به انتخابات، هر دو به معناي امکان پذيرش همکاري با جمهوري اسلامي در امر قانون‌گذاري در مجلس شوراي اسلامي است. چيزي که‌ نافي همه‌ي اصول دموکراسي‌خواهي و خواست جدايي دولت و دين يا به باور اينان سکولاريسم است.
به طور کلي بايد در اين جا تاکيد کنيم که چنين «سياستي»‌ که من آن را «سياست واقعاً موجود» مي نامم، سياستي که ملکه‌ي ذهنش هميشه مساله‌ي قدرت و تصرف قدرت است، چه در گذشته‌‌ها‌ي تاريخي و چه امروز، هم در ايران ما و هم در ساير کشورهاي جهان، همواره سعي کرده و مي‌کند که مماشات‌طلبي با قدرت و سلطه را در لواي مفاهيمي چون «سياست ورزي»، «تاکتيک» و «تاثيرگذاري» پنهان ‌سازد. تجربه‌ي تاريخي به ما نشان داده که اين دريافت سنتي از «سياست» و عمل‌کرد آن بيش از همه به استمرار سلطه‌ي موجود و «اين‌هماني»، به بي‌اعتبار شدن سياست و سرانجام به کناره گيري هر چه بيشتر مردم و فعالان اجتماعي از سياست چنان که هست مي‌انجامد.

۴- «انتخابات آزاد»
از سوي ديگر بخشي ديگر از اپوزيسيون شعارهايي چون «انتخابات آزاد»... بدون ولايت فقيه يا تحت نظارت سازمان ملل را سر مي‌دهند. پرسش ما از اينان چنين است:
آيا انتخابات مورد نظرشان همان انتخابات مجلس شوراي اسلامي تحت قانون اساسي اسلامي است؟ اگر چنين ا‌ست پس در اين صورت تفاوتي بين اينان و طرفداران «شرکت مشروط» وجود ندارد.
اما اگر «انتخابات آزاد» مورد نظر‌شان انتخابات آزاد براي مجلس شوراي ديگري است که بنا بر قانون اساسي اسلامي عمل نمي‌کند - امري که در واقع به معناي الغاي جمهوري اسلامي و قانون اساسي‌اش است - پس در اين صورت بايد شفاف و روشن موضع خود را ‌بيان کنند. بيايند با صراحت اعلام کنند که خواهان انتخاباتي آزاد، برابرانه و دموکراتيک براي مجلس شوراي ديگري (ملي، مردمي...) و نه مجلس شوراي اسلامي‌اند. خواهان انتخاباتي و مجلسي تحت اصول دموکراتيک و نه تحت قانون اساسي اسلامي‌اند. حال اگر شعار «انتخابات آزاد» خود را چنين توضيح و تصريح کنند، تفاوتي چندان ميان اين موضع و آن نظري که نه به انتخابات و مجلس شوراي اسلامي مي‌گويد وجود ندارد.

۵- موضع ما و رفتار مردم
در انتخابات مجلس شوراي اسلامي، موضع ما به عنوان اپوزيسيون جمهوري‌خواه، دموکرات و لائيک در خارج از کشور يک چيز است و رفتار مردم در شهر‌ها، شهرستان‌ها و روستا‌ها در اوضاع و احوال مشخصي که قرار دارند چيز ديگري مي‌تواند باشد. مردم قيم ندارند و راي آن‌ها متعلق به خود آن‌هاست. مردمي که صاحب راي خود اند، به تشخيص خود نيز عمل مي‌کنند.
ما، بنا بر آن چه که هستيم و وجدان‌مان به ما حکم مي‌کند، نمي توانيم در چنين انتخاباتي براي چنين مجلسي شرکت کنيم. چون خود نمي توانيم پس مردم را نيز نمي توانيم دعوت به شرکت در آن ‌کنيم. ما تنها مي توانيم چنين مجلس و انتخاباتي را در پيشگاه مردم - جوانان، زنان، زحمتکشان و مليت‌هاي مختلف ايران - افشا کنيم و در برابر آن از انتخاباتي دفاع کنيم که آزاد، برابرانه و دموکراتيک باشد. از مجلسي دفاع کنيم که مجلس شوراي ملي يا مردمي تحت قوانين دموکراتيک و لائيک باشد. موضع ما در يک کلام عدم شرکت در انتخابات مجلس شوراي اسلامي يا همانا بايکوت آن است.
مردم، در صورتي که نمي‌خواهند در چنين انتخاباتي شرکت کنند، در صورتي که توضيحات و نظرات ما يا مشابه آن‌ها را مي‌پذيرند، مي‌توانند در دوره‌ي قبل از انتخابات، تحت شعار آزادي، دموکراسي، مجلس شوراي ملي يا شعار‌هايي ديگر از اين گونه، وارد ميدان مبارزه شوند، در روز انتخابات در "انتخابات" رژيم شرکت نکنند و با اين اقدام خود به نظام جمهوري اسلامي، ولايت فقيه و مجلس‌‌‌اش "مشروعيت مردمي و انتخابي" نبخشند.
فعالان جنش‌هاي مدني و اجتماعي نيز مي‌توانند از شرايط دوره ي انتخاباتي استفاده کرده دست به افشاي چنين مجلس و انتخاباتي زنند و بدين‌سان زمينه‌هاي برآمدن فعاليت‌هاي جمعي, مشارکتي و خود- سازماندهي حول خواست هاي مبارزاتي چون آزادي، جمهوري لائيک، دموکراسي، عدالت اجتماعي، حقوق بشر و جدايي دولت و دين... را فراهم آورند.
اما مردم در عين حال مختارند که بنا به شرايط ويژه‌ي خود در اين جا و آن جا، در اين شهر و آن روستا، در اين کوي آن برزن، بنا بر آن چه که خود تشخيص مي‌دهند، عمل کنند. اگر آن‌ها، به رغم توضيحات و تبليغات‌ در جهت عدم شرکت در انتخابات، هم‌چنان مايل به شرکت در آن هستند، توصيه‌ي ‌ما به آنان اين است که راي به نامزد‌هايي دهند که در گذشته و حال آلوده‌ي دستگاه جمهوري اسلامي نشده‌اند – گر چه بعيد است که چنين افرادي از فيلتر شوراي نگهبان بگذرند - و حاضر باشند به طور علني اعلام کنند که در مجلس آينده از آزادي‌ها، از جمله آزادي زندانيان سياسي، از دموکراسي، حقوق بشر و عدالت اجتماعي دفاع خواهند کرد.

شيدان وثيق
cvassigh@wanadoo.fr

[ نسخه چاپی ]     [ بازگشت به صفحه اول ]


اخبار
درگيري فيزيکي مردم با گشت ارشاد در ميدان درکه تهران
تجمع حق التدريسان و معلمان پيش دبستاني مقابل مجلس
روزنامه رسمي حكم ابطال رياست مرتضوي را چاپ نكرد
دلار 2023 تومان ، سكه 747 هزار تومان
اظهار ناتواني دولتي ها در جلسه مجمع تشخيص
مقابل شهرداري ملارد رخ داد خودسوزي مقابل چشم شهردار
بازداشت يک فعال سياسي عرب در حميديه
خواستار پايان اعتصاب غذاي کبودوند هستيم
رييس اتحاديه ناشران و كتابفروشان:كتابفروشان به تعطيلي فكر مي‌كنند :
فدراسيون دوچرخه‌سواري هم «تعليق» شد
اخبار دانشجوئی
کوي دانشگاه تهران ۱۰ روز قبل و بعد از ۱۸ تير تعطيل است
اجراي دستورالعمل پوشش دانشجويان از اول مهر/ انتقاد از نيروي انتظامي۱۳۹۱/۰۳/۲۰
۶۲ درصد مدال‌آوران ايراني رقابت‌هاي علمي جهاني از کشور رفتند
ادامه‌ي تنش در دانشگاه مازندران به دنبال مرگ يک دانشجو
گزارش شوراي دفاع از حق تحصيل
سخنان وزير علوم افشاي نقض آشکار حقوق دانشجويان است
تجمع اعتراضي دانشجويان علوم پزشکي در مقابل مجلس و وزارت بهداشت
نويد بهاري دانشجويان از پشت ميله هاي زندان
تجمع ۵ روزه‌ي دانشجويان علوم پايه در مقابل وزارت بهداشت
اعتراض داريوش اجلالي، دانشجوي دانشگاه ياسوج با دوختن لب‌هايش
 
کارگران دربند را آزاد کنید

دانشجویان دربند را آزاد کنید

برگی از تاریخ

با یاد یاران

اسامی قربانيان کشتار زندانيان سياسی در سال ۶۷





شورای دانشجویان و جوانان چپ ایران











خبرگزاری مجموعه فعالان حقوق بشر در ایران










آرشیو آثار کلاسیک مارکسیستی









Copyright 2004 © etehadefedaian.org - All Rights Reserved - Administration