The Union Of People's Fedaian Of Iran
اخبار    سرسخن    مقالات سیاسی    اعلامیه ها    ديدگاه ها    کارگری    زنان    دانشجویی    مسئله ملی    اجتماعی    رويدادهای بين المللی    برای جهانی دیگروسوسياليسم    حقوق بشر    گفتارهای رادیویی    یادها    در راه کنگره    اعلان ها    موضوعی    گفتگو      
صفحه اول معرفي و تاريخچه  |   اسناد سازمان  |   آرشيو  |   پيوندهاي ديگر  |   آدرس هاي ما  |   آرشيو مقالات

چترحفاظتي"، همان جنگ و دخالت نظامي است"

مجيد سيادت


هم وطن گرامي آقاي ايرانپور
از دريافت جواب شما ممنونم. خوشحالم که نگارش شما با روحيه سازندگي و تبادل نظر همراه بود. اميدوارم همه ما بتوانيم با همين روحيه با هم تبادل نظر داشته باشيم.براي پيروزي جنبش آزادي خواهانه مردم ايران نيازمنديم که تبادل نظري سازنده و در عين حال بي رودربايستي داشته باشيم. در همين ابتدا لازم مي دانم توضيح بدهم که هيچ وابستگي سازماني و تشکيلاتي ندارم. فکر مي کنم اين وضعيت به من اجازه مي دهد راحت تر بنويسم. با تجربه اي که از تشکيلات دارم و به سال ها پيش مربوط است، فکر مي کنم تبادل نظر سازنده و مفيد در فضائي که وابستگي هاي تشکيلاتي مطرح نيستند بارورتر خواهند بود. اگر اشتباهي در استدلالم باشد مربوط به خودم هست و بدون هيچ نگراني حاضر به پذيرش نظريه صحيح – يا صحيح تر – خواهم بود
بعد از اين مقدمه به اصل مطلب برمي گردم.فکر مي کنم قبول داشته باشيد که خواسته هاي جنبش کرد، نيازهاي اين جنبش ،هم در چارچوب جنبش کرد و هم به مثابه بخش مهم و حياتي اي از جنبش آزادي خواهانه مردم ايران، رامي توان از زواياي مختلفي به بحث گذاشت ولي مي خواهم در حد استطاعتم به اصلي ترين نکته در بحث کنوني شما بپردازم.
شما مي گوئيد آقاي سيادت، هم‌وطن گرامي‌ام، قدري انصاف داشته‌ باشيد: آخر کي من از آمريکا دعوت کرده‌ام در ايران دخالت نظامي کند؟! حق نبود که‌ شما براي مستند ساختن ادعايتان نقل قولي ناقابل از بنده‌ بياوريد؟!

راستش کمابيش تعجب کردم که اين سئوال را مطرح مي کنيد. فکر مي کنم نکته محوري طرح شما دقيقا همين درخواست براي دخالت نظامي است. شما مي گوئيد
بحث حزب دمکرات کردستان اين است که‌ چرا يک منطقه‌ي حفاظتي براي درامان‌ماندن از حملات هوايي کشورهاي منطقه‌ براي کردستان ايجاد نمي‌کنند،
نمي دانم چطور مي توانيد اين بحث محوري را در يک صفحه بگنجانيد و در همان صفحه بگوئيد من از امريکا دعوت نکرده ام که در ايران دخالت نظامي کند.
به نظر من اين بحث ، از هر کجا که باشد، از حزب دموکرات کردستان و يا از هر منبع ديگر، دقيقا به معناي دعوت امريکا براي حمله نظامي به ايران است. فکر نمي کنم سابقه تاريخي اين مقوله را نمي دانيد. راستي اگر شما (يا حزب دموکرات کردستان) از اين تاريخچه خبر نداشته باشيد چگونه ايننچنين طرح سرنوشت سازي را عنوان مي کنيد؟ بگذاريد اين سابقه را با هم بررسي کنيم.
بحث ايجاد منطقه ي حفاظتي براي در امان ماندن از حملات هوايي هميشه در حالت جنگ خارجي يا داخلي قابل طرح است. اين بحث دو بار براي عراق عنوان شد و مناطق حفاظتي اي در کردستان (شمال عراق) و در خطه جنوبي عراق را در بر مي گرفت. در هر دو مورد اين طرحها بعد ازجنگ، بعد از شکستن کامل نيروي نظامي عراق عنوان شدند. مورد ديگري که از اين طرح استفاده شد در زمان اعتراض و شورش بن غازي در ليبي بود. اولين اقدام بعد از تصميم براي اجراي اين طرح اين بود که همه امکانات دفاع هوائي ليبي، شامل سيستمهاي رديابي هوائي و رادار، پايگاههاي موشکي ضد هوائي و توپخانه ضد هوائي ليبي را از بين ببرند.
منطق کار بسيار روشن است.براي اينکه جلوي پرواز هواپيماهاي ليبي را بگيرند بايد مطمئن مي بودند که هواپيماهاي خودشان در معرض خطر قرار نمي گيرند. توجه کنيد که اولين قدم براي به اجرا درآوردن منطقه حفاظتي شروع جنگ است. در عراق بعد از آن که جنگ تمام شد، زماني که ارتش صدام کاملا شکست خورده بود و قادر به مقاومتي نبود اين کار را کردند و در ليبي با اتخاذ اين سياست به ليبي اعلام جنگ دادند. نمي شود اينگونه طرحي را پيش کشيد و انتظار داشت که خون و خونريزي به راه نيافتد.
درخواست ايجاد منطقه حفاظتي هيچ معنائي به جز درخواست دخالت نظامي ندارد. بعضي ها اين درخواست را خيلي صاف و ساده عنوان مي کنند ولي طرح ايجاد منطقه حفاظتي دقيقا همين درخواست را در يک لفافه نرمتر مي پوشاند. فکر مي کنم اين موضوع روشنتر از آن باشد که نياز به تاييد و تاکيدي داشته باشد ولي، محض احتياط، از شما خواهش مي کنم که اگر راهي داريد که بدون حمله نظامي بشود منطقه حفاظتي اي را به اجرا گذاشت لطفا براي ما هم توضيح بدهيد.
روشن است که جنايتهاي رژيم جمهوري اسلامي در کردستان مرتکب شده وحشيانه و دردناک بوده اند. باز هم، به نظر من، روشن است که جنايات بيشتر و دردناکتري در کردستان ترکيه رخ داده اند. منطقا هر انسان آزادي خواهي مايل است اين جنايات خاتمه بيابند. بحث کنوني بر سر فراموش کردن و ناديده انگاشتن اين جنايات نيست بلکه بحث بر سر استراتژي اي است که مي تواندرفع اين جنايات را با کمترين درد و رنج براي کردهاي ايران و ترکيه حاصل کند. طرحي که مي خواهد از طريق درخواست براي منطقه حفاظتي به جلو برود استراتژي دعوت امريکا براي حمله به ايران را برداشته است و فراموش مي کند که حمله نظامي براي همه مردم ايران – منجمله کردهاي ايران – فاجعه بار خواهد بود.
فکر مي کنم شما با نيم نگاهي به وقايع کردستان عراق مايل هستيد همان تجربه عراق را تکرار کنيد. فکر مي کنم شما انتظار داريد که همان تجربه قابل تکرار باشد. به نظر من اينچنين انتظاري غير واقع بينانه است.مي خواهيد ، درست مثل عراق، منطقه حفاظتي اي اعلام شده و به اجرا گذاشته شود و البته انتظار داريد که به همان شکل عراق نوعي استقلال دوفاکتو بدست آيد. اما اين نگرش فقط نيم نگاهي به وقايع دارد و چارچوب تاريخي و ژئوپولتيک وقايع دو دهه اخير را فراموش کرده است.
در دوراني که آقاي بوش – نئوکانهاي امريکا - فکر مي کردند که شوروي از هم پاشيده و بنابراين از آن به بعد امريکائيها آقاي دنيا خواهند بود ، امريکا به اقداماتي دست مي زد که حساب نشده بودند و امريکا هنوز هم تاوان آنها را پس مي دهد. منجمله اين اقدامات برنامه سرنگوني صدام بود . امريکا اميدوار بود که با روي کار آوردن آقاي چلبي ، يا امثالهم، يک رهبري سر سپرده دست و پا کنند که عراق را دو دستي تقديم آنها کند. در اين چارچوب امريکا مي خواست از اختلافات قومي عراق استفاده کند و برقراري منطقه حفاظتي بخشي از برنامه امريکا براي تضعيف دولت عراق بود. آمال و آروزي کردهاي عراق مسئله امريکا نبوده (و هنوز هم نيست) مسئله مورد علاقه آنها استفاده از کردها براي صاف کردن جاده سرنگوني صدام بود. توجه کنيد که حتي در اوج همکاري و همراهي با کردستان عراق دولت امريکا اجازه اعلام استقلال را نمي داد. کردها ي عراق توانستند از اين موقعيت استفاده کنند و اگر بتوانند سياستهاي خود را با توجه به حساسيتهاي منطقه ، بازهم به صورتي ارام و در چارچوب واقعيت پيش ببرند، وضعيت زندگي کردهاي عراق را باز هم بهبود بخشند. براي آنها، براي کردهاي عراق، آرزوي سلامت و موفقيت باز هم بيشتر در راهي که مي روند دارم. با تمام اينها بايد محدوديتهاي وضعيت را درک کنيم.
شايد حساس ترين بخش از سرزمينهاي کردستان بخش کردستان در ترکيه باشد. ترکيه هرگز حاضر به سازش با کردستان مستقل نبوده و ، تا زماني که تغييرات اساسي اي در منطقه اتفاق نيافتاده، نمي شود انتظار داشت که آنها بدون شکست در يک جنگ خونين حاضر به وجود دولت مستقل کرد در همسايگي خود باشند. توجه کنيد که امريکا – عليرغم اعمال منطقه حفاظتي براي کردهاي عراق – اين حفاظت را صرفا عليه ارتش عراق واجب مي دانست و با حملات نظامي ترکها – منجمله بمباران هوائي مناطق کردنشين عراق - هرگز مقابله نکرده است.
از اين زاويه بايد گفت هر استراتژي اي که بخواهد از طريق تکرار وقايع عراق به آزادي کردها برسد به احتمال بسيار زياد براي کردهاي منطقه، براي همه آنها چيزي بيش از آزمايشي دردناک و پرهزينه، به هزينه مردم تمام منطقه مخصوصا کردها ، به بار نخواهد آورد. بحث بر سر شيوه مبارزه در ايران (و ديگر کشورهاي منطقه) موضوع مستقل ديگري است که بايد به جاي خود بررسي شود. فکر مي کنم راه ما براي آزادي ايران مي تواند و بايد راهي مسالمت آميز باشد. ولي جدا از اين بحث، حتي اگر شيوه مبارزه قهرآميز را هم درست مي ديديم، در شرايط کنوني خاورميانه،نمي توان به کمک نظامي امريکا براي آزادي دل ببنديم. به نظر من برنامه اي که بخواهد به کمک ارتشهاي خارجي به آزدي دست بيابد مضر است، به صورت ظاهر ميان بر است وراه را کوتاه مي کند ولي در واقعيت سرابي است که به درد و رنج بيشتر مي انجامد.
بالاخره توجه کنيد که امريکا به نقش محوري ترکيه در منطقه اميد دارد و اگر کار به خط کشي برسد و بخواهد يک طرف را به طرف ديگر ترجيح دهد فکر نمي کنم دوستي کردها را به قيمت دشمني با ترکيه خريدار باشد.
به باور من ، راهي که منطقا مي تواند براي مردم کرد در منطقه و براي مردم کرد در ايران به سوي آزادي بيشتر باشد و به سمت همان چشم اندازي حرکت کند که قاسملو ترسيم کرده بود راهي است که از طريق رسيدن به دموکراسي بيشتر در تمام کشورهاي منطقه ميسر مي شود. تنها در آن چارچوب است که مي توان به گونه اي واقع بينانه انتظار داشت فرصتهاي مناسب براي همسوئي و همگرائي کردهاي منطقه فراهم شود. در اين چارچوب، کليشه نيست اگر بگوئيم برآوردن آرزوهاي کردهاي منطقه از راستاي مبارزه ودستيابي به آزادي و دموکراسي در تمام منطقه ممکن و ميسر مي شود.
مجيد سيادت
9 آبان 1390
بالاخره کردها حق دارند خواهان برخورداري از حمايت جامعه ي جهاني گردند يا نه




[ نسخه چاپی ]     [ بازگشت به صفحه اول ]


اخبار
درگيري فيزيکي مردم با گشت ارشاد در ميدان درکه تهران
تجمع حق التدريسان و معلمان پيش دبستاني مقابل مجلس
روزنامه رسمي حكم ابطال رياست مرتضوي را چاپ نكرد
دلار 2023 تومان ، سكه 747 هزار تومان
اظهار ناتواني دولتي ها در جلسه مجمع تشخيص
مقابل شهرداري ملارد رخ داد خودسوزي مقابل چشم شهردار
بازداشت يک فعال سياسي عرب در حميديه
خواستار پايان اعتصاب غذاي کبودوند هستيم
رييس اتحاديه ناشران و كتابفروشان:كتابفروشان به تعطيلي فكر مي‌كنند :
فدراسيون دوچرخه‌سواري هم «تعليق» شد
اخبار دانشجوئی
کوي دانشگاه تهران ۱۰ روز قبل و بعد از ۱۸ تير تعطيل است
اجراي دستورالعمل پوشش دانشجويان از اول مهر/ انتقاد از نيروي انتظامي۱۳۹۱/۰۳/۲۰
۶۲ درصد مدال‌آوران ايراني رقابت‌هاي علمي جهاني از کشور رفتند
ادامه‌ي تنش در دانشگاه مازندران به دنبال مرگ يک دانشجو
گزارش شوراي دفاع از حق تحصيل
سخنان وزير علوم افشاي نقض آشکار حقوق دانشجويان است
تجمع اعتراضي دانشجويان علوم پزشکي در مقابل مجلس و وزارت بهداشت
نويد بهاري دانشجويان از پشت ميله هاي زندان
تجمع ۵ روزه‌ي دانشجويان علوم پايه در مقابل وزارت بهداشت
اعتراض داريوش اجلالي، دانشجوي دانشگاه ياسوج با دوختن لب‌هايش
 
کارگران دربند را آزاد کنید

دانشجویان دربند را آزاد کنید

برگی از تاریخ

با یاد یاران

اسامی قربانيان کشتار زندانيان سياسی در سال ۶۷





شورای دانشجویان و جوانان چپ ایران











خبرگزاری مجموعه فعالان حقوق بشر در ایران










آرشیو آثار کلاسیک مارکسیستی









Copyright 2004 © etehadefedaian.org - All Rights Reserved - Administration