اسناد کنگره هشتم سازمان اتحاد فدائيان خلق ايران- مرداد ماه ۱۳۸۷/ ژوئيه ۲٠٠۸


قطعنامه در باره ائتلاف‌ها ، همکاري‌ها و وحدت چپ

 

مباني سياست ائتلافي

 

1.   1. مبارزه براي استقرار جمهوري يي دمکراتيک و لائيک، نظامي مبتني به راي و اراده همه شهروندان فارغ از مذهب ، جنسيت و مليت.
2. جدايي دين و دولت، لغو تابعيت قوانين کشور از مذهب و شريعت.
3. به رسميت شناختن حقوق و آزادي هاي فردي، حق پوشش ، حق انتخاب راه و روش زندگي، آزادي عقيده و بيان.
4. برابر حقوقي زنان و مردان در همه عرصه ها، لغو کليه قوانين تبعيض آلود.
5. تامين حق تشکل ، حق اعتصاب و اعتراض ، ارتقاء سطح زندگي کارگران و مزد و حقوق بگيران.
6. تامين حقوق دمکراتيک مليت هاي ساکن ايران در عرصه هاي سياسي، فرهنگي، اقتصادي و اجتماعي، دفاع از اتحاد داوطلبانه اين مليتها در چارچوب کشور ايران و استقرار برابر حقوقي همه مليت ها و اقوام ايراني اعم از فارس، آذري ، کرد، ترکمن ، عرب، بلوچ و.... که ملت ايران را تشکيل مي دهند.
7. سپردن اداره امور به دست منتخبين مردم در سراسر کشور، انتخاب شکل مناسب براي عدم تمرکز قدرت در دولت مرکزي از جمله فدراليسم به عنوان يک شکل مناسب و شناخته شده در سطح بين المللي.
8. در سياست بين‌المللي ، پايبندي به چارچوب پيمان‌ها و قطعنامه‌هاي مصوب سازمان ملل متحد و همکاري بر اساس حسن همجواري بخصوص با همسايگان در منطقه.
9. مخالفت با مداخلات نظامي و آلترناتيو سازي قدرتهاي خارجي براي جمهوري اسلامي و مطالبه اعمال فشارهاي سياسي بر رژيم اسلامي براي رعايت حقوق بشر در ايران.

 

 

همکاري‌ها و وحدت چپ:

۱- اتحاد و همکاري نيروهاي چپ براي استقرار جامعه‌اي آزاد و عادلانه يک ضرورت است. ما مبارزه متحدانه چپ را در خدمت آزادي، دموکرسي، عدالت اجتماعي و سوسياليسم مي‌دانيم. ما تقويت همسوئي‌ها و همگرائي‌ها در بين نيروهاي چپ را، اعم از متشکل و منفرد گامي در جهت پيشبرد اهداف تاريخي جنبش چپ ايران و فراروياندن آن به نيروئي تاثير گذار در تحولات سياسي مي‌دانيم.
ما آمادگي خود را براي همکاري در هر سطحي، از گفتگو و ديالوگ تا فعاليت‌هاي مشترک در زمينه مسائل مربوط به جنبش کارگري، زنان، جنبش‌هاي اجتماعي ديگر، هم چنين در عرصه مسائل نظري، تبليغاتي و انتشاراتي با ديگر نيروهاي چپ اعلام مي‌کنيم.
ما همکاري و همگرائي نيروهاي چپ را گامي در جهت تقويت جنبش‌هاي اجتماعي جاري در ايران و به ويژه جنبش کارگران و ديگر مزد و حقوق بگيران و ضرورت عاجل گسترش پيوندهاي ارگانيک با آن مي‌دانيم.

۲ – وحدت تشکيلاتي بين جريانات و نيروهاي چپ، هر آن جا که از نقطه نظر برنامه و سياست امکان‌پذير است، اقدامي ضروري، گامي در راستاي تلاش براي ايجاد يک ثقل قدرتمند چپ و در جهت غلبه بر تشتت و پراکندگي در صفوف آن است؛ ما معتقديم که وحدت چپ بايد به عنوان يک پروژه بزرگ همگاني پيگيري شده و هر گامي در اين جهت، در عمل به مثابه حلقه‌اي از يک زنجيره اقدامات به هم پيوسته در صفوف گسترده نيروي مدافع آزادي و عدالت اجتماعي محسوب شود. تلاش براي وحدت بين سازمان‌ها، محافل و فعالين چپ که از نقطه نظر برنامه، سياست و روش‌هاي کار نزديکي دارند، گامي است در راستاي گشودن راهي که ادامه آن مي‌تواند به يک چپ متحد، قدرتمند و غير قابل حذف از معادلات سياسي ايران منجر شود.
ما براي تحقق پروژه وحدت چپ از هيچ تلاشي فروگذار نخواهيم کرد و معتقديم تنها با عبور از مشکلات فراراه وحدت‌هاي برنامه‌اي و ممکن هست که مي توان بن بست هاي ناشي از جدائي‌ها و پراکندگي‌ها در چپ ايران را پشت سر گذاشت و راه برون رفت از آن را هموار ساخت.

کنگره با توجه به اهميت و ضرورت وحدت چپ در پيشبرد موثر مبارزه عليه جمهوري اسلامي و دفاع از عدالت و آزادي ، برادامه تلاش هاي تاکنوني در اين زمينه تاکيد مي ورزد و از کميته مرکزي منتخب مي خواهد در گفتگو با سازمان فدائيان خلق ايران اکثريت، شوراي موقت سوسياليست هاي چپ ايران و ديگر سازمانها و فعالين و نيروهايي که در اين راستا قرار دارند، در جهت ايجاد يک تشکل چپ به فعاليت خود ادامه دهد.